Opgelucht verlieten de bestuurders van Standard de tribune na de moeizame thuiszege tegen KV Mechelen, wetend welke kritieken ze over zich heen hadden gekregen mocht Standard niet gewonnen hebben, vier dagen na het vertrek van doelschutter Orlando Sá naar China.

De vraag is: had Standard anders kunnen handelen dan zijn spits naar het Chinese Henan Jianye FC te laten vertrekken voor acht miljoen euro? Een vijfde van die som gaat overigens naar Maccabi Tel Aviv, de vorige club van de Portugees.

De gebeurtenissen doen terugdenken aan de transfersaga van dik een jaar eerder, toen in januari 2017 Ishak Belfodil naar Everton kon. Toen besloot de directie neen te zeggen tegen het vertrek van de Algerijnse spits. Die was tot dan aan een goed seizoen bezig, maar bracht er na zijn afgesprongen transfer niets meer van terecht.

Het vertrek van Orlando Sá kwam in een stroomversnelling de dag na de wedstrijd tegen Charleroi waar de Portugees de gelijkmaker aantekende nadat hij in de tweede helft was ingevallen.

's Anderdaags contacteerde Milan Jovanovic Standard met de melding dat hij een bod van 2,5 miljoen euro had voor de Portugees vanuit China. Dat cijfer werd door het Luikse bestuur onvoldoende hoog bevonden om onderhandelingen op te starten.

Al snel werd Sá zelf door Jovanovic en diens Servische partner die in China de besprekingen deed gecontacteerd, om hem duidelijk te maken hoeveel hij ginder kon verdienen.

Vanaf dat moment had Standard geen enkele greep meer op zijn speler die hemel en aarde bewoog om toch maar te mogen vertrekken. Op vrijdag, twee dagen voor de komst van Club Brugge waartegen hij opnieuw op de bank begon, trainde Sá niet, met het argument dat hij de nacht voordien niet geslapen had omdat hij de hele tijd gebeld werd met de nieuwste details en ontwikkelingen vanuit China.

In zulke omstandigheden leek het niet meteen aangewezen om hem aan de aftrap te brengen in een topmatch tegen de leider uit de competitie, ook al omdat hij tien dagen eerder ruim te laat was gearriveerd op training, na twee dagen vakantie volgend op de zege tegen Mouscron.

Alleen leek het vreemd dat Standard nog op dinsdag 27 februari met een perscommuniqué bevestigde dat zijn spits tot het einde van het seizoen in Luik zou blijven, om dan een dag later toch diens vertrek naar China aan te kondigen.

Het was de speler zelf die wilde dat dat persbericht van 27 februari de wereld werd ingestuurd nadat hij hoorde dat Henan Jianye met een andere spits bezig was. Tot hij de volgende nacht hoorde dat die deal niet doorging en dat zijn piste heropend was.

Vanaf dat moment stond zijn vertrek vast. De kans leek klein dat Standard voor de belangrijke matchen van deze weken kon rekenen op een mentaal fitte spits, en dat het beter leek hem te laten vertrekken.

In Sá's voordeel pleitte dat hij, in tegenstelling tot andere spelers in zijn situatie in het verleden, nooit overwoog om het hard te spelen naar de directie, ook al vond hij dat ze niet het recht hadden hem op zijn 29e zo'n transfer te weigeren.

Opgelucht verlieten de bestuurders van Standard de tribune na de moeizame thuiszege tegen KV Mechelen, wetend welke kritieken ze over zich heen hadden gekregen mocht Standard niet gewonnen hebben, vier dagen na het vertrek van doelschutter Orlando Sá naar China. De vraag is: had Standard anders kunnen handelen dan zijn spits naar het Chinese Henan Jianye FC te laten vertrekken voor acht miljoen euro? Een vijfde van die som gaat overigens naar Maccabi Tel Aviv, de vorige club van de Portugees. De gebeurtenissen doen terugdenken aan de transfersaga van dik een jaar eerder, toen in januari 2017 Ishak Belfodil naar Everton kon. Toen besloot de directie neen te zeggen tegen het vertrek van de Algerijnse spits. Die was tot dan aan een goed seizoen bezig, maar bracht er na zijn afgesprongen transfer niets meer van terecht. Het vertrek van Orlando Sá kwam in een stroomversnelling de dag na de wedstrijd tegen Charleroi waar de Portugees de gelijkmaker aantekende nadat hij in de tweede helft was ingevallen. 's Anderdaags contacteerde Milan Jovanovic Standard met de melding dat hij een bod van 2,5 miljoen euro had voor de Portugees vanuit China. Dat cijfer werd door het Luikse bestuur onvoldoende hoog bevonden om onderhandelingen op te starten. Al snel werd Sá zelf door Jovanovic en diens Servische partner die in China de besprekingen deed gecontacteerd, om hem duidelijk te maken hoeveel hij ginder kon verdienen. Vanaf dat moment had Standard geen enkele greep meer op zijn speler die hemel en aarde bewoog om toch maar te mogen vertrekken. Op vrijdag, twee dagen voor de komst van Club Brugge waartegen hij opnieuw op de bank begon, trainde Sá niet, met het argument dat hij de nacht voordien niet geslapen had omdat hij de hele tijd gebeld werd met de nieuwste details en ontwikkelingen vanuit China. In zulke omstandigheden leek het niet meteen aangewezen om hem aan de aftrap te brengen in een topmatch tegen de leider uit de competitie, ook al omdat hij tien dagen eerder ruim te laat was gearriveerd op training, na twee dagen vakantie volgend op de zege tegen Mouscron. Alleen leek het vreemd dat Standard nog op dinsdag 27 februari met een perscommuniqué bevestigde dat zijn spits tot het einde van het seizoen in Luik zou blijven, om dan een dag later toch diens vertrek naar China aan te kondigen. Het was de speler zelf die wilde dat dat persbericht van 27 februari de wereld werd ingestuurd nadat hij hoorde dat Henan Jianye met een andere spits bezig was. Tot hij de volgende nacht hoorde dat die deal niet doorging en dat zijn piste heropend was. Vanaf dat moment stond zijn vertrek vast. De kans leek klein dat Standard voor de belangrijke matchen van deze weken kon rekenen op een mentaal fitte spits, en dat het beter leek hem te laten vertrekken. In Sá's voordeel pleitte dat hij, in tegenstelling tot andere spelers in zijn situatie in het verleden, nooit overwoog om het hard te spelen naar de directie, ook al vond hij dat ze niet het recht hadden hem op zijn 29e zo'n transfer te weigeren.