Je moet het horen in een leeg stadion om het te weten, de manier waarop Romelu Lukaku zondagavond zijn ploegmaats op hun plaatsen wees tijdens defensieve spelsituaties; hoe hij Jason Denayer bij een spelhervatting op mogelijk gevaar attendeerde; hoe hij Youri Tielemans terechtwees toen een pass niet in zijn richting kwam... Het zijn maar enkele voorbeelden die aantonen dat Romelu Lukaku deze Nations League niet licht opvat. De spits van de Rode Duivels zoekt nog steeds naar trofeeën om zijn carrière wat meer glans te geven. Het zorgt er voor dat hij tijdens deze campagne als nummer negen van de Rode Duivels dé aanvalsleider is geworden van de ploeg.
...

Je moet het horen in een leeg stadion om het te weten, de manier waarop Romelu Lukaku zondagavond zijn ploegmaats op hun plaatsen wees tijdens defensieve spelsituaties; hoe hij Jason Denayer bij een spelhervatting op mogelijk gevaar attendeerde; hoe hij Youri Tielemans terechtwees toen een pass niet in zijn richting kwam... Het zijn maar enkele voorbeelden die aantonen dat Romelu Lukaku deze Nations League niet licht opvat. De spits van de Rode Duivels zoekt nog steeds naar trofeeën om zijn carrière wat meer glans te geven. Het zorgt er voor dat hij tijdens deze campagne als nummer negen van de Rode Duivels dé aanvalsleider is geworden van de ploeg. Lukaku trekt de kar op een moment dat Eden Hazard de grote afwezige is, net nu die onder Roberto Martínez steeds meer aan belang won. Lukaku trekt ook de kar op een moment dat Kevin De Bruyne hem weinig 'verwent'. Lukaku wordt wél gesteund in zijn inspanningen door zijn secondant Michy Batshuayi, en diens twee goals in negentig minuten. Hun beloning is een 'finale' tegen Denemarken, vanavond/woensdag in Leuven. Inzet: de Final Four in oktober 2021. Tegenover tegenstanders die niet langer bang zijn om de Belgische verdedigers op te jagen in een poging om hoog de bal te veroveren, moeten de Belgen het dus stellen zonder Eden Hazard, één van de beste voetballers om onder dat soort druk uit te komen. Aan hem kan je immers zeer makkelijk - en zonder balverlies - een bal kwijt, terwijl hij met zijn rug naar het doel staat én een verdediger in de rug heeft. Tegen Engeland moest dat met De Bruyne en Dries Mertens in die positie en die twee lijden meer in zo'n rol. Het was dan ook aan Romelu om het kostuum van Eden aan te trekken. Net zoals op Wembley bezorgde Big Rom Eric Dier een moeilijke avond. Het spel van de Belgen was afgestemd op het proberen bereiken van hun pivot. Die legde dan af, met de voet of met de borst, om op die manier zonder veel gevaar te proberen voorbij de hoog verdedigende Engelsen te raken. Die stelden op vraag van Gareth Soutgate hun lijn op in de buurt van de middellijn. Zelf scoren deed hij niet, ongewoon want pas de derde keer in dertien interlands sinds het WK in Rusland, maar Lukaku was wel betrokken bij de twee goals in Leuven. De Belgen gebruikten hem een eerste keer als tussenpunt voor een aanval die voor de voet van Tielemans belandde. Bij de tweede goal lanceerde Lukaku als pivot de actie, die uitmondde in een fout op De Bruyne en een vrije trap die Mertens rechtstreeks binnen trapte. Twee keer keek Lukaku niet naar het vijandige doel, twee keer was hij beslissend. Het is een onderdeel van zijn spel waar hij al hard aan werkte op Old Trafford. Daar had hij ook zo'n rol in het voetbal zonder risico dat José Mourinho de ploeg oplegde. Lukaku bracht het echter nog naar een hoger niveau bij het Inter van Antonio Conte. Wie het spel van Inter analyseert, merkt dat er hard wordt gewerkt op patronen, opgelegd door een coach die oog heeft voor detail. Onze landgenoot is in dat voetbal meestal de man die in de eerste beweging de bal ontvangt door af te haken en vervolgens zijn lichaam zo plaatst dat hij de verdediger kan afhouden. Het is precies werk, dat hem ook in staat stelt om in de hiërarchie van de beste spitsen in het voetbal een paar stappen hogerop te komen. Het geeft hem zoveel zelfvertrouwen dat hij die rol ook bij de nationale ploeg in de aanval durft op te nemen, in afwezigheid van de aanvoerder. In een voetbal dat steeds meer kantelt in de richting van hoge pressing zijn dat troeven. Romelu Lukaku is een kostbare én betrouwbare ontsnappingsroute voor zijn ploegmaats. Hij heeft voor de Rode Duivels dus de sleutels in handen voor een plaats in de Final Four van deze tweede editie in de Nations League. De tegenstander heet Denemarken, dat in de running blijft dankzij een strafschop in de slotminuut van hun partij tegen IJsland. De Belgen moeten minimaal een punt halen. Net als de vorige keer in Luzern, toen ze onderuit gingen in een wedstrijd waarin Dries Mertens als valse negen werd opgesteld. Wie stond die dag niet op het veld? Juist. Romelu.