Onder het motto Too scared to come? leefden ze op Stayen al twee weken toe naar de Halloweenwedstrijd tegen Club Brugge. DJ Murphy en DJ Koenie waren al voor de match op de afspraak om de party op gang te trekken. Sfeergroep Brigada Hesbania had een toepasselijke tifo voorzien om de Bruggelingen nog wat meer schrik aan te jagen. Het moest en het zou spoken aan de Tiensesteenweg. Maar zelfs voor de komst van Club Brugge, de zelfverklaarde back-to-backkampioen, liep Stayen niet vol en het waren uiteindelijk de Truienaars die met de daver op het lijf aan de aftrap stonden. Na veertig seconden werd Stayen opgeschrikt door de 0-1 van Bas Dost na verdedigende fouten van Jorge Teixeira, Dimitri Lavalée en Daniel Schmidt. STVV overleefde in het eerste kwart van de wedstrijd maar nipt een belegering van de bezoekers.
...

Onder het motto Too scared to come? leefden ze op Stayen al twee weken toe naar de Halloweenwedstrijd tegen Club Brugge. DJ Murphy en DJ Koenie waren al voor de match op de afspraak om de party op gang te trekken. Sfeergroep Brigada Hesbania had een toepasselijke tifo voorzien om de Bruggelingen nog wat meer schrik aan te jagen. Het moest en het zou spoken aan de Tiensesteenweg. Maar zelfs voor de komst van Club Brugge, de zelfverklaarde back-to-backkampioen, liep Stayen niet vol en het waren uiteindelijk de Truienaars die met de daver op het lijf aan de aftrap stonden. Na veertig seconden werd Stayen opgeschrikt door de 0-1 van Bas Dost na verdedigende fouten van Jorge Teixeira, Dimitri Lavalée en Daniel Schmidt. STVV overleefde in het eerste kwart van de wedstrijd maar nipt een belegering van de bezoekers. Het was er niet aan te zien dat STVV begin oktober slechts 12 tegendoelpunten geïncasseerd had en daarmee na Union over de beste verdediging van de Jupiler Pro League beschikte. Op drie speeldagen tijd, waarin Schmidt zich acht keer moest omdraaien, gooide STVV zijn reputatie en zijn goede seizoensbegin te grabbel. Want ondanks de fraaie gelijkmaker van Robert Bauer tegen Club Brugge bleef STVV thuis opnieuw met lege handen achter. Sinds de zege tegen Gent op de openingsspeeldag is STVV al zes wedstrijden op zoek naar een tweede thuiszege en tegen een Club Brugge dat nog niet op volle toerental draait, maakte het eigenlijk nooit aanspraak op een driepunter. Met 15 punten in 13 duels hebben de Limburgers nu al dubbel zoveel punten verzameld als vorig seizoen toen ze afklokten op 7 punten, maar qua rendement doen ze het slechter dan in de campagnes van 2017/18 (23 punten), 2018/19 (18 punten) en 2019/20 (16 punten). Enkel onder Ivan Leko in het seizoen 2016/17 (10 punten) werden er na 13 speeldagen minder punten gesprokkeld. De matige puntenoogst van Bernd Hollerbach staat echter niet in verhouding tot de indrukwekkende transformatie die het team onderging in het tussenseizoen. Aanvoerder Toni Leistner, Steve De Ridder en Robert Bauer brengen vuur in het elftal en zijn het type spelers waar ze op Stayen op verlekkerd zijn, maar Hollerbach heeft van zijn team ook een mooi voetballend geheel gemaakt, waarmee je nooit klaar bent. 'België mag trots zijn op wat Club Brugge in de Champions League presteert, maar wij gaan er wel alles aan doen om ze te verrassen. Het wordt onze opdracht om ons eigen spel te spelen', liet de 51-jarige Duitser zich voor de match ontvallen bij Sporza. STVV is het soort ploeg dat in staat is om tot een hoog niveau te pieken en de week erop helemaal in elkaar te storten. Ze speelden hun referentiewedstrijd tegen Anderlecht, waarin ze met evenveel balbezit drie keer meer doelpogingen ondernamen dan de Brusselaars. Anderzijds zal Hollerbach zich wellicht afvragen hoe zijn ploeg in staat is om te winnen van Gent (2-1) en Standard te kloppen op Sclessin (1-2) maar wel de boot in te gaan tegen Zulte Waregem (1-3), Kortrijk (1-2) en OH Leuven (4-1) en er weinig van te bakken in de beker tegen een Seraing dat al weken het noorden kwijt is. Eén ding is zeker: Hollerbach maak je niet snel gek. Hij durft onpopulaire beslissingen te nemen zoals een fitte Christian Brüls thuislaten tegen OH Leuven. Straks moet Hollerbach kiezen tussen zijn sluipschutter Yuma Suzuki, die door blessures en transferbeslommeringen amper vier keer de aftrap haalde, en de boomlange Taichi Hara. In de voorbereiding heeft Hollerbach zich meer dan eens geërgerd aan het gedrag van Suzuki, maar zowel de trainersstaf als de spelers hebben hem zijn nukken vergeven. Suzuki staat immers garant voor doelpunten en hij is een dankbaar aanspeelpunt als de ploeg onder druk komt te staan. Terwijl de 1,90 meter Hara een spits is die technisch onderlegd is en met zijn diepgang de gaten kan trekken voor zijn ploegmaats. In de resterende acht duels voor de winterstop ontmoet STVV nog zes teams die momenteel in de linkerkolom geparkeerd staan en in die tijdsspanne zal Hollerbach genoeg punten moeten pakken om zijn Japanse bazen gerust te stellen. In het recente verleden werd er voor minder gepanikeerd op Stayen.