Wie zou er zaterdagavond, toen het Jan Breydelstadion na de promotie van Cercle Brugge groen en zwart kleurde, nog aan gedacht hebben? Dat Cercle eigenlijk de vereniging is van de conservatieve katholieke burger, van de betere middenstander uit het centrum van de stad. Wie zou er nog bij stilgestaan hebben dat Cercle altijd een vereniging was met een sociale missie, een kweekvijver voor veel pril talent, zonder grootspraak en zonder de drang zichzelf in de etalage te zetten? Wie herinnerde zich midden het feestgedruis nog dat Cercle altijd het familiale karakter benadrukte en een bijna ontroerende bescheidenheid het handelsmerk was van de vereniging?
...

Wie zou er zaterdagavond, toen het Jan Breydelstadion na de promotie van Cercle Brugge groen en zwart kleurde, nog aan gedacht hebben? Dat Cercle eigenlijk de vereniging is van de conservatieve katholieke burger, van de betere middenstander uit het centrum van de stad. Wie zou er nog bij stilgestaan hebben dat Cercle altijd een vereniging was met een sociale missie, een kweekvijver voor veel pril talent, zonder grootspraak en zonder de drang zichzelf in de etalage te zetten? Wie herinnerde zich midden het feestgedruis nog dat Cercle altijd het familiale karakter benadrukte en een bijna ontroerende bescheidenheid het handelsmerk was van de vereniging? Cercle Brugge blaast zichzelf nog altijd niet op, het is geen patserige en pronkerige vereniging. Maar om niet te verdrinken moest het een andere weg inslaan, zoals zoveel clubs zich in handen moeten geven van buitenlandse investeerders. De supporters konden ermee leven, ook al staan er nog amper Belgen aan de aftrap. Zelden was de vreugde zo intens als zaterdagavond, na de thriller tegen Beerschot Wilrijk. Cercle bevrijdde zich uit de hel. Het moet nu kijken met welke spelers het volgend seizoen weer op het hoogste niveau zal aantreden. Met de steun van AS Monaco uiteraard, het moet de basis zijn voor een langer verblijf in eerste klasse A. En allicht met een trainer, Frank Vercauteren, een wat koude coach in een nog altijd warme vereniging. Soms kunnen uitersten elkaar vinden in een mooi avontuur. Volop tristesse was er in Mechelen na de smadelijke val naar eerste klasse B. Dertig jaar na de winst in de Europacup voor Bekerwinnaars en vijftien jaar na het faillissement. Dan kan je met ongeloof kijken naar de vier goals die Eupen aantekende, het is in wezen nooit de laatste wedstrijd alleen die over degradatie beslist. KV Mechelen was dit seizoen een haard van instabiliteit, met drie trainers in hetzelfde seizoen, met veel verkeerde inschattingen en met een lange zoektocht naar de juiste beleving en het juiste concept. Het past in een competitie waarin het tot twaalf trainerswissels kwam. Weinig clubs uit ons voetbal ademen zo de sfeer van nostalgie uit als KV Mechelen. Het is een vereniging met een achterban die zijn thuiswedstrijden afwerkt in een kolkend stadion waar niet eens de helft van de punten werden gehaald: 19 op 45. Ruim 16.000 toeschouwers afgelopen zondag in Mechelen en 4428 in Eupen, werelden van verschil ligt er tussen de beide clubs. De voorwaarden om snel terug te keren zijn er in Mechelen. Het valt te hopen dat het bestuur geleerd heeft uit de fouten die de afgelopen maanden werden gemaakt en de juiste sportieve krijtlijnen trekt voor de toekomst. Tijd is er genoeg. De competitie in eerste klasse B, een onwezenlijke reeks met amper jonge Belgische voetballers, begint op 11 augustus, binnen vijf maanden. Met Standard in play-off 1 kent de epiloog van de competitie een sterke bezetting. Het is knap dat de Rouches na een rampzalige start overeind krabbelden en nog opmerkelijker dat in die moeilijke periode het vertrouwen in trainer Ricardo Sá Pinto bleef. Dat is in het verleden vaak anders geweest. Standard kan zijn seizoen zaterdag bekronen in de bekerfinale tegen KRC Genk. Benieuwd met welke instelling de club die de beker en een Europees ticket pakt aan play-off 1 gaat beginnen. Niets hoeft dan nog, in wezen is er ruimte om te experimenteren. De finale van de beker in maart laten doorgaan, is gewoon onzinnig. Het kadert allemaal in de huidige competitieformule waarin niemand straks zal warmlopen voor play-off 2, de derby tussen Antwerp en Beerschot Wilrijk allicht buiten beschouwing gelaten. Een confrontatie die velen volgend seizoen wat al te voorbarig op het hoogste niveau zagen.