Jullie kennen elkaar al sinds jullie jeugd. Vertel eens wat meer over het begin van jullie hechte vriendschap.

Hugo Lloris: 'Toen ik hem leerde kennen, moest hij een jaar of veertien oud zijn geweest. Ik was toen tien jaar , denk ik. Maar hij praatte perfect Frans, een beetje het tegenovergestelde van zijn vader. Het was bijna ondenkbaar dat Frans niet zijn moedertaal was.

'Luka was de grote broer van mijn vriend Rok, dus er was in het begin wat afstand tussen ons. Hij was ook altijd serieus en wekte erg veel respect op. Ik voelde toen al de goesting bij hem om beter te doen dan wie ook. Om maar te zeggen, ik wist niet wat hij studeerde maar hij zat wel voortdurend met zijn neus in de boeken of zijn notitieboekjes. Terwijl wij meer bezig waren met de PlayStation (lacht).

Welke relatie onderhouden jullie nu dan nog?

Lloris: 'Onze relatie is niet dezelfde als die toen ik tien jaar oud was. We groeiden op, maar bleven elkaar altijd volgen. Zelfs van ver. Hij kwam eens een weekendje naar Londen, samen met zijn broer, om het trainingscentrum van Tottenham te bekijken toen Mauricio Pochettino er nog was als manager. Dat was echt zijn moment. Hij zat helemaal in zijn professionele focus. Heel de tijd stelde hij vragen aan Pochettino en de coach gaf ook antwoorden die hem hielpen om te groeien als coach. Je voelde de passie voor het werk.'

In de zomer van 2019 trekt Elsner naar Amiens, net gepromoveerd naar de Ligue 1 en dat pas op zijn 37ste. Toch bijzonder voor een onbekende die geen groot voetballersverleden kende. Verraste dat jou?

Lloris: 'Je weet nooit hoe succesvol iemand wordt in zijn carrière, maar ik wist wel dat hij er alles voor overhad om er te geraken. Er zit een continuïteit in alles wat hij doet. De kunde om nooit los te laten. En die zelfzekerheid heeft hij in alles waar hij zijn schouders onder zet. Hij is een leider met precieze ideeën, waardoor je sneller in hem gaat vertrouwen. Maar dat is niet alles. Hij heeft ook de kwaliteiten van een moderne trainer, die niet enkel op buikgevoel afgaat maar trouw blijft aan zijn ideeën. Wat hij bijbrengt aan zijn spelers, is een concept en dat is van primordiaal belang tegenwoordig.

'Zijn kracht? Hij kan alle spelers doen geloven in zijn principes. Ik bewonder zijn filosofie, zijn benadering van het vak, en dat hem geen enkel detail ontgaat. En ik ben blij dat een club als Standard hem nu de kans geeft die hij verdient.

Jullie kennen elkaar al sinds jullie jeugd. Vertel eens wat meer over het begin van jullie hechte vriendschap.Hugo Lloris: 'Toen ik hem leerde kennen, moest hij een jaar of veertien oud zijn geweest. Ik was toen tien jaar , denk ik. Maar hij praatte perfect Frans, een beetje het tegenovergestelde van zijn vader. Het was bijna ondenkbaar dat Frans niet zijn moedertaal was. 'Luka was de grote broer van mijn vriend Rok, dus er was in het begin wat afstand tussen ons. Hij was ook altijd serieus en wekte erg veel respect op. Ik voelde toen al de goesting bij hem om beter te doen dan wie ook. Om maar te zeggen, ik wist niet wat hij studeerde maar hij zat wel voortdurend met zijn neus in de boeken of zijn notitieboekjes. Terwijl wij meer bezig waren met de PlayStation (lacht).Welke relatie onderhouden jullie nu dan nog?Lloris: 'Onze relatie is niet dezelfde als die toen ik tien jaar oud was. We groeiden op, maar bleven elkaar altijd volgen. Zelfs van ver. Hij kwam eens een weekendje naar Londen, samen met zijn broer, om het trainingscentrum van Tottenham te bekijken toen Mauricio Pochettino er nog was als manager. Dat was echt zijn moment. Hij zat helemaal in zijn professionele focus. Heel de tijd stelde hij vragen aan Pochettino en de coach gaf ook antwoorden die hem hielpen om te groeien als coach. Je voelde de passie voor het werk.'In de zomer van 2019 trekt Elsner naar Amiens, net gepromoveerd naar de Ligue 1 en dat pas op zijn 37ste. Toch bijzonder voor een onbekende die geen groot voetballersverleden kende. Verraste dat jou?Lloris: 'Je weet nooit hoe succesvol iemand wordt in zijn carrière, maar ik wist wel dat hij er alles voor overhad om er te geraken. Er zit een continuïteit in alles wat hij doet. De kunde om nooit los te laten. En die zelfzekerheid heeft hij in alles waar hij zijn schouders onder zet. Hij is een leider met precieze ideeën, waardoor je sneller in hem gaat vertrouwen. Maar dat is niet alles. Hij heeft ook de kwaliteiten van een moderne trainer, die niet enkel op buikgevoel afgaat maar trouw blijft aan zijn ideeën. Wat hij bijbrengt aan zijn spelers, is een concept en dat is van primordiaal belang tegenwoordig. 'Zijn kracht? Hij kan alle spelers doen geloven in zijn principes. Ik bewonder zijn filosofie, zijn benadering van het vak, en dat hem geen enkel detail ontgaat. En ik ben blij dat een club als Standard hem nu de kans geeft die hij verdient.