Twee uur voor de aftrap van de thuiswedstrijd tegen Club Brugge staat het Stadionplein voor de hoofdtribune van KRC Genk al mooi vol. Daar is een reden voor. Het Genk van dit seizoen zorgt voor goed voetbal, sfeer en beleving. De passie en het enthousiasme die de competitieleider op het veld uitstraalt, zet zich stilaan over op de tribunes. Dat maakt dat algemeen directeur Erik Gerits zich vrijdagmiddag al in de handen kan wrijven. De Luminus Arena is uitverkocht, voor het eerst sinds jaren voor een Belgische competitiematch. Uiteindelijk passeren er 22.971 toeschouwers langs de loketten. De vorige keer dat het bordje 'sold out' omhoog hing, was op 20 april 2017, toen Genk de terugwedstrijd in de kwartfinale van de Europa League tegen het Spaanse Celta de Vigo afwerkte. Maar voor Europese wedstrijden ligt die capaciteit een paar duizend plaatsen lager dan in de competitie, omdat Genk in Tribune Zuid nog steeds een ruim aantal staanplaatsen aanbiedt.

Philippe Clement spreekt onze taal. Hij heeft het DNA van Genk.

Erik Gerits

Met de komst van Club Brugge is het seizoensrecord van de match tegen Anderlecht scherper gesteld. Toen daagden 20.850 bezoekers op. Maar in mindere matchen wil nog wel eens een aantal van de 16.000 abonnees wegblijven. Tegen Charleroi, toen er slechts 14.657 kijkers opdaagden, waren dat er bijna 2000.

Nochtans doet de club er alles aan om de Limburgers ertoe aan te zetten naar het stadion af te zakken in plaats van op café of thuis met vrienden, een paar pintjes en een zak chips rustig naar de match te kijken. Twintig minuten voor tijd betreedt deejay Pat Krimson het veld. 'Patje' was vaker te gast in vroegere tijden, in de periode dat de fusieclub zijn eerste successen beleefde en de aanhang uren van tevoren in weer en wind op de tribunes voor sfeer zorgde.

Met de verbouwing van het stadion in 2002 nam het comfort toe, maar verdween een deel van de sfeer. De kijkers wisten dat ze een vaste plaats hadden, waardoor tijdens de warming-up alleen de sfeervakken van Tribune Zuid bevolkt waren, terwijl de andere drie tribunes akelig leeg en stil bleven tot net voor de aftrap. Gerits' voorganger Patrick Janssens zag niet meteen een oplossing: 'Het is een algemeen Europees fenomeen en een probleem dat ook leefde bij onze Europese tegenstanders. Je kan het comfort niet terugdraaien, tenzij je de vaste nummers op de zitplaatsen zou verwijderen.'

Algemeen Directeur Erik Gerits probeert met kleine stapjes redenen tot ongenoegen weg te nemen: de kwaliteit van de parkings verbeteren, of een fanzone creëren voor de hoofdtribune, met een deejay die voor sfeer zorgt. Maar wanneer de temperatuur na de wedstrijd naar vier graden zakt, zoeken de fans liever gezelligheid in het Themacafé, waar al eens een woordje Italiaans en Frans valt, en waar Dirk Medved, dertig jaar geleden een van de jongeren die in de nieuwe fusieclub zijn kans kreeg, niet ophoudt met pinten tappen, zoveel dorst hebben de Genkies vanavond.

© belgaimage

Wie niet in het Themacafé zit, haast zich om na de match tegen Club van de parking weg te geraken over de enige twee toegangswegen van en naar het stadion. Het is een van de pijnpunten die de harde kern in Tribune Zuid, de Drughi, vorig jaar in een zeldzaam interview in Het Belang van Limburg benoemden: 'Als Genk in minuut 93 scoort, heeft de helft het niet eens gezien. Ze hebben dan al het stadion verlaten omdat ze anders te lang op de parking moeten wachten eer ze daar weg zijn.' Volgend jaar wil de club ook dat probleem oplossen, door een extra toegangsweg te creëren langs de huidige spoorlijn.

In de winterstop legde de club de supporters een enquête voor met de vraag wat hun verzuchtingen waren. 'Luisteren naar je supporters is heel belangrijk', zegt Gerits. 'Je kan hen niet alles uitleggen, maar wel veel duidelijk maken, en peilen naar hun verzuchtingen.' Ook in de moeilijke jaren, toen de band tussen fans en club verbroken leek, was hij nog zowat de enige uit de bestuurskamer die naar de etentjes van supportersclubs trok, een gebaar dat men daar enorm wist te waarderen.

Oplossingen zoeken zit Erik Gerits in het bloed 'Vanaf de jaren 90 heeft Genk een voortrekkersrol gespeeld bij de beleving in en rond het stadion', zegt hij. 'Alles hebben we geprobeerd: we waren de eerste club met vuurwerk in het stadion, we hebben alle beschikbare artiesten die we konden halen en betalen naar hier gehaald voor de aftrap. Maar als het op het veld wat minder gaat, vraagt men: 'Moet dat? Koop liever spelers.''

Mboyo

Zo werd afgelopen seizoen naar aanleiding van de 30e verjaardag van de fusie een campagne opgezet waarbij oud-spelers en -trainers uit de gloriejaren voor de aftrap een ereronde in het stadion kregen.

Op een warme zaterdag 23 september 2017 kregen de vroegere spitsen Souleymane Oulare en Branko Strupar voor de match tegen KV Oostende een staande ovatie. Een groot contrast met wat de spelers te beurt viel, die nog tijdens de match (die op 1-1 zou eindigen) zagen hoe een deel van het publiek het stadion voortijdig verliet. Toen ze zoals na elke thuiswedstrijd richting Tribune Zuid stapten, werden ze niet toegejuicht, maar uitgefloten, terwijl de fans scandeerden: 'Bloed, zweet en tranen, wij willen bloed, zweet en tranen.' Drie weken later daagde voor Genk-Mouscron (1-1) in plaats van de 16.877 aangekondigde toeschouwers slechts 12.781 man op, wat betekende dat ruim 4000 abonnees gewoon thuis waren gebleven.

Na de wedstrijd drummen de fans gezellig samen in het Themacafé. Ex-Genkspeler Dirk Medved houdt niet op met pinten tappen. Zo'n dorst hebben de genkies vanavond., belgaimage
Na de wedstrijd drummen de fans gezellig samen in het Themacafé. Ex-Genkspeler Dirk Medved houdt niet op met pinten tappen. Zo'n dorst hebben de genkies vanavond. © belgaimage

Vandaag hebben de fans hun spelers weer in het hart gesloten, zegt Rudy Claessens, voorzitter van de Overkoepelende Supportersvereniging (OSV): 'Wij konden het niet vinden met de toenmalige trainer, Albert Stuivenberg, die de vedetten behandelde als zeventienjarigen. We kregen signalen dat er onevenwicht was in de kleedkamer. Dat zag je ook op het veld. Belangrijk is dat de spelers hier trots onze kleuren verdedigen.' De verpersoonlijking van die onvrede was een aantal jaar eerder Pelé Mboyo die voor veel geld van KAA Gent was overgekomen. Rudy Claessens: 'Mboyo was niet de oorzaak van de malaise tussen ons en de club, maar maakte er wel deel van uit.'

De onvrede zat veel dieper en dateerde al van voorheen, zegt Claudio Ciccio, die als bestuurder van de OSV dicht bij de sfeergroepen staat. Al van in 2013 roerde de aanhang zich tegen het bestuur. 'We protesteerden omdat we niet tevreden waren met de manier waarop de club werd geleid. In het moderne voetbal moet een club deels gerund worden als een bedrijf, maar hier gebeurde dat wel heel consequent. Supporters werden eerder klanten dan supporters. De club, dat is onze passie, ons leven. Wij merkten te weinig van die passie in de bestuurskamer. Dat is nu helemaal omgeslagen, dankzij onze algemeen directeur die van hier is en weet wat hier leeft, en onze trainer.' Voorheen waren er geen bruggen meer tussen supporters en bestuur, zegt Rudy Claessens. 'Als ze ons zagen komen, dachten ze dat we de boel zouden kapot slaan. Maar wij wilden geen amok maken. Wij wilden gewoon onze club terug. Het Limburggevoel was helemaal weg. Pas toen de club bestuurder Roland Reynders aanduidde als bruggenbouwer, werd de dialoog weer opgestart.'

Genkie, de mascotte van de Mijn Club: de economische crisis weegt zwaarder in Limburg dan in de rest van Vlaanderen., belgaimage
Genkie, de mascotte van de Mijn Club: de economische crisis weegt zwaarder in Limburg dan in de rest van Vlaanderen. © belgaimage

Ook Patrick Janssens kreeg de supporters niet echt mee, al vinden de fans dat ze hem een eerlijke kans hebben gegeven. 'We zijn hem dankbaar omdat hij naar ons heeft geluisterd. Hij heeft ons ook aan een mooi nieuw logo geholpen', zeggen Claudio en Rudy. 'Alleen is er op een bepaald moment iets verkeerd gelopen toen we samen een charter opstelden. Dingen beloven en ze vervolgens niet uitvoeren, dat kan je in de politiek doen, maar niet hier.'

Malmö

Nu fans en bestuur wél weer goed samenwerken, blijft de uitdaging om het stadion weer helemaal gevuld te krijgen, zoals vroeger. De volgende stap moet dan zijn om de sfeer van Tribune Zuid te laten overslaan op de andere tribunes. Dat heel het stadion achter de ploeg gaat staan in moeilijke momenten, zoals op Club Brugge en Standard, lukt in Genk voorlopig nog niet. Claudio geeft een voorbeeld: 'Je werkt een heel seizoen naar een Europees ticket, haalt dat nipt, er worden relatief goedkope abonnementen voor de drie poulefasewedstrijden aangeboden en dan zie je dat er tegen Malmö maar 10.000 man opdaagt en dat maar één abonnee op twee een Europees abonnement heeft gekocht. Dat vond ik wel jammer.'

Waarom is dat vaste bestand van 22.000 toeschouwers van een jaar of vijf geleden zo snel afgekalfd? 'We hebben iets te snel geboomd na de eerste successen', meent Claudio. We hadden toen een vaste kern van 15.000 man, en die hebben we nu nog. Alleen zijn we tussendoor naar 23.000 gegaan. Dan merk je dat die mensen hebben afgehaakt.'

Rudy Claessens: 'Men probeerde families aan zich te binden, met het verhoogde comfort in het vernieuwde stadion, maar zodra de resultaten minder waren, bleven die weg. Als je met een gezin met vier een avondje naar het stadion komt, kom je er niet met 100 euro. Als dan ook de resultaten tegenvallen, kijkt men thuis naar betaaltelevisie. Dat kost een pak minder.'

Een rol speelde zeker ook de economische crisis. Limburg is wel een provincie waar eerst de mijnen gesloten zijn, en waar dan ook Ford Genk nog eens dicht ging, benadrukken de vertegenwoordigers van de supportersfederatie. Rudy Claessens: 'De crisis weegt hier zwaarder dan in de rest van Vlaanderen.' Niet dat de tickets en de abonnementen te duur zijn. 'Genk is qua prijzen geen dure club in België, maar misschien té duur voor Limburg.' Alle vertegenwoordigers van de supportersfederatie kennen mensen die afgehaakt hebben als regelmatig fan van Genk, omdat het te duur werd. En er zijn tegenwoordig zoveel matchen. Rudy Claessens trok bijvoorbeeld niet mee naar Besiktas. 'Ik ben onlangs van werk veranderd, het is niet zo gemakkelijk om voor al die matchen vakantie te nemen.' En dan zijn er de onregelmatige tijdstippen van de wedstrijden. Op Antwerp zat het bezoekersvak met 1000 man vol, omdat het 's anderdaags (1 november) een vrije dag was. Komend weekend zal dat op Moeskroen al een pak minder zijn, met minstens drie uur rijden en het vooruitzicht op een korte nachtrust voor wie om zeven uur 's ochtends uit de veren moet.

© belgaimage

Dankzij Philippe

Maar thuis stappen de spelers dit seizoen na elke match opnieuw met een goed gevoel richting fans voor een feestje op het veld. Ook zaterdag, na een hard bevochten 1-1-gelijkspel tegen de eerste achtervolger, vieren harde kern en spelers samen. 'Fo-orzaa Racing!' klinkt het dan, overtuigder dan ooit. Op de vraag hoe die ommekeer tot stand is gekomen, vallen altijd de namen van trainer Philippe Clement en van Erik Gerits. 'Twee van ons', zeggen de verantwoordelijken van de supportersfederatie met warmte in hun stem. 'Philippe is heel open, draagt de supporters op handen, denkt mee met ons, hij heeft onze eerste successen mee beleefd en weet waar het hier om gaat', zegt Rudy Claessens.

Ook Gerits onderschrijft de verdienste van de trainer: 'Philippe weet wat er in de tribunes leeft, hij voelt dat vanzelf aan. We moeten hem niet vragen of smeken om met de spelers eens iets te doen, hij doet dat spontaan omdat hij weet hoe belangrijk dat is. Philippe spreekt onze taal, hij heeft het DNA van Genk. Dat is belangrijk, want dat werkt door op spelers en supporters. Je trainer moet passen bij wie je bent en bij wie je wil zijn. Veel mensen die hier komen kijken hebben het in het verleden moeilijk gehad, op het werk of zonder werk. Bloed, zweet en tranen, is hier het motto. Dat moet je respecteren en zelf ook uitstralen.'

Dalende lijn toeschouwersaantallen gestopt

Bron cijfers: KRC Genk

(tussen haakjes: % bezetting)

*na 7 thuiswedstrijden

'Meer fans van allochtone afkomst voor Genk winnen'

Een van de uitdagingen die Erik Gerits bij zijn aantreden als algemeen directeur voor zichzelf uitzette, was: nieuwe supporters aan de club binden. Daarvoor kijkt hij in eerste instantie niet over de provinciegrenzen: 'We beginnen hier in de provincie. In Limburg met zijn 900.000 inwoners is nog veel potentieel. Ik denk bijvoorbeeld aan de Limburgers van allochtone afkomst, die hier zijn opgegroeid, in voetbal geïnteresseerd zijn, maar wel met een truitje van een buitenlandse topploeg uit het land van hun origine lopen. Dé vraag is: hoe krijgen we die bij ons?'

De wedstrijd van morgen tegen het Turkse Besiktas waar Genk het bezoekersvak openstelt voor mensen van Turkse origine die in België leven is een van de twee evenementen waarmee Genk zijn voelhorens uitsteekt naar de unserved audience, samen met de interland Italië-Verenigde Staten die op dinsdag 20 november doorgaat in de Luminus Arena. 'Dit zijn voor ons twee opportuniteiten om potentiële supporters uit die doelgroep kennis te laten maken met Genk.'

Naast die twee initiatieven gaat Genk straks ook zelf de provincie in. 'KRC Genk komt naar je toe' is een initiatief gericht op jongeren van 6-14 jaar: 'Op die leeftijd kom je meestal in aanraking met een club, en vaak blijft die band levenslang. Daarom gaan we onze spelers en club voorstellen aan de jonge mensen overal in de provincie.'

Twee uur voor de aftrap van de thuiswedstrijd tegen Club Brugge staat het Stadionplein voor de hoofdtribune van KRC Genk al mooi vol. Daar is een reden voor. Het Genk van dit seizoen zorgt voor goed voetbal, sfeer en beleving. De passie en het enthousiasme die de competitieleider op het veld uitstraalt, zet zich stilaan over op de tribunes. Dat maakt dat algemeen directeur Erik Gerits zich vrijdagmiddag al in de handen kan wrijven. De Luminus Arena is uitverkocht, voor het eerst sinds jaren voor een Belgische competitiematch. Uiteindelijk passeren er 22.971 toeschouwers langs de loketten. De vorige keer dat het bordje 'sold out' omhoog hing, was op 20 april 2017, toen Genk de terugwedstrijd in de kwartfinale van de Europa League tegen het Spaanse Celta de Vigo afwerkte. Maar voor Europese wedstrijden ligt die capaciteit een paar duizend plaatsen lager dan in de competitie, omdat Genk in Tribune Zuid nog steeds een ruim aantal staanplaatsen aanbiedt. Met de komst van Club Brugge is het seizoensrecord van de match tegen Anderlecht scherper gesteld. Toen daagden 20.850 bezoekers op. Maar in mindere matchen wil nog wel eens een aantal van de 16.000 abonnees wegblijven. Tegen Charleroi, toen er slechts 14.657 kijkers opdaagden, waren dat er bijna 2000. Nochtans doet de club er alles aan om de Limburgers ertoe aan te zetten naar het stadion af te zakken in plaats van op café of thuis met vrienden, een paar pintjes en een zak chips rustig naar de match te kijken. Twintig minuten voor tijd betreedt deejay Pat Krimson het veld. 'Patje' was vaker te gast in vroegere tijden, in de periode dat de fusieclub zijn eerste successen beleefde en de aanhang uren van tevoren in weer en wind op de tribunes voor sfeer zorgde. Met de verbouwing van het stadion in 2002 nam het comfort toe, maar verdween een deel van de sfeer. De kijkers wisten dat ze een vaste plaats hadden, waardoor tijdens de warming-up alleen de sfeervakken van Tribune Zuid bevolkt waren, terwijl de andere drie tribunes akelig leeg en stil bleven tot net voor de aftrap. Gerits' voorganger Patrick Janssens zag niet meteen een oplossing: 'Het is een algemeen Europees fenomeen en een probleem dat ook leefde bij onze Europese tegenstanders. Je kan het comfort niet terugdraaien, tenzij je de vaste nummers op de zitplaatsen zou verwijderen.' Algemeen Directeur Erik Gerits probeert met kleine stapjes redenen tot ongenoegen weg te nemen: de kwaliteit van de parkings verbeteren, of een fanzone creëren voor de hoofdtribune, met een deejay die voor sfeer zorgt. Maar wanneer de temperatuur na de wedstrijd naar vier graden zakt, zoeken de fans liever gezelligheid in het Themacafé, waar al eens een woordje Italiaans en Frans valt, en waar Dirk Medved, dertig jaar geleden een van de jongeren die in de nieuwe fusieclub zijn kans kreeg, niet ophoudt met pinten tappen, zoveel dorst hebben de Genkies vanavond. Wie niet in het Themacafé zit, haast zich om na de match tegen Club van de parking weg te geraken over de enige twee toegangswegen van en naar het stadion. Het is een van de pijnpunten die de harde kern in Tribune Zuid, de Drughi, vorig jaar in een zeldzaam interview in Het Belang van Limburg benoemden: 'Als Genk in minuut 93 scoort, heeft de helft het niet eens gezien. Ze hebben dan al het stadion verlaten omdat ze anders te lang op de parking moeten wachten eer ze daar weg zijn.' Volgend jaar wil de club ook dat probleem oplossen, door een extra toegangsweg te creëren langs de huidige spoorlijn. In de winterstop legde de club de supporters een enquête voor met de vraag wat hun verzuchtingen waren. 'Luisteren naar je supporters is heel belangrijk', zegt Gerits. 'Je kan hen niet alles uitleggen, maar wel veel duidelijk maken, en peilen naar hun verzuchtingen.' Ook in de moeilijke jaren, toen de band tussen fans en club verbroken leek, was hij nog zowat de enige uit de bestuurskamer die naar de etentjes van supportersclubs trok, een gebaar dat men daar enorm wist te waarderen. Oplossingen zoeken zit Erik Gerits in het bloed 'Vanaf de jaren 90 heeft Genk een voortrekkersrol gespeeld bij de beleving in en rond het stadion', zegt hij. 'Alles hebben we geprobeerd: we waren de eerste club met vuurwerk in het stadion, we hebben alle beschikbare artiesten die we konden halen en betalen naar hier gehaald voor de aftrap. Maar als het op het veld wat minder gaat, vraagt men: 'Moet dat? Koop liever spelers.'' Zo werd afgelopen seizoen naar aanleiding van de 30e verjaardag van de fusie een campagne opgezet waarbij oud-spelers en -trainers uit de gloriejaren voor de aftrap een ereronde in het stadion kregen. Op een warme zaterdag 23 september 2017 kregen de vroegere spitsen Souleymane Oulare en Branko Strupar voor de match tegen KV Oostende een staande ovatie. Een groot contrast met wat de spelers te beurt viel, die nog tijdens de match (die op 1-1 zou eindigen) zagen hoe een deel van het publiek het stadion voortijdig verliet. Toen ze zoals na elke thuiswedstrijd richting Tribune Zuid stapten, werden ze niet toegejuicht, maar uitgefloten, terwijl de fans scandeerden: 'Bloed, zweet en tranen, wij willen bloed, zweet en tranen.' Drie weken later daagde voor Genk-Mouscron (1-1) in plaats van de 16.877 aangekondigde toeschouwers slechts 12.781 man op, wat betekende dat ruim 4000 abonnees gewoon thuis waren gebleven. Vandaag hebben de fans hun spelers weer in het hart gesloten, zegt Rudy Claessens, voorzitter van de Overkoepelende Supportersvereniging (OSV): 'Wij konden het niet vinden met de toenmalige trainer, Albert Stuivenberg, die de vedetten behandelde als zeventienjarigen. We kregen signalen dat er onevenwicht was in de kleedkamer. Dat zag je ook op het veld. Belangrijk is dat de spelers hier trots onze kleuren verdedigen.' De verpersoonlijking van die onvrede was een aantal jaar eerder Pelé Mboyo die voor veel geld van KAA Gent was overgekomen. Rudy Claessens: 'Mboyo was niet de oorzaak van de malaise tussen ons en de club, maar maakte er wel deel van uit.' De onvrede zat veel dieper en dateerde al van voorheen, zegt Claudio Ciccio, die als bestuurder van de OSV dicht bij de sfeergroepen staat. Al van in 2013 roerde de aanhang zich tegen het bestuur. 'We protesteerden omdat we niet tevreden waren met de manier waarop de club werd geleid. In het moderne voetbal moet een club deels gerund worden als een bedrijf, maar hier gebeurde dat wel heel consequent. Supporters werden eerder klanten dan supporters. De club, dat is onze passie, ons leven. Wij merkten te weinig van die passie in de bestuurskamer. Dat is nu helemaal omgeslagen, dankzij onze algemeen directeur die van hier is en weet wat hier leeft, en onze trainer.' Voorheen waren er geen bruggen meer tussen supporters en bestuur, zegt Rudy Claessens. 'Als ze ons zagen komen, dachten ze dat we de boel zouden kapot slaan. Maar wij wilden geen amok maken. Wij wilden gewoon onze club terug. Het Limburggevoel was helemaal weg. Pas toen de club bestuurder Roland Reynders aanduidde als bruggenbouwer, werd de dialoog weer opgestart.' Ook Patrick Janssens kreeg de supporters niet echt mee, al vinden de fans dat ze hem een eerlijke kans hebben gegeven. 'We zijn hem dankbaar omdat hij naar ons heeft geluisterd. Hij heeft ons ook aan een mooi nieuw logo geholpen', zeggen Claudio en Rudy. 'Alleen is er op een bepaald moment iets verkeerd gelopen toen we samen een charter opstelden. Dingen beloven en ze vervolgens niet uitvoeren, dat kan je in de politiek doen, maar niet hier.' Nu fans en bestuur wél weer goed samenwerken, blijft de uitdaging om het stadion weer helemaal gevuld te krijgen, zoals vroeger. De volgende stap moet dan zijn om de sfeer van Tribune Zuid te laten overslaan op de andere tribunes. Dat heel het stadion achter de ploeg gaat staan in moeilijke momenten, zoals op Club Brugge en Standard, lukt in Genk voorlopig nog niet. Claudio geeft een voorbeeld: 'Je werkt een heel seizoen naar een Europees ticket, haalt dat nipt, er worden relatief goedkope abonnementen voor de drie poulefasewedstrijden aangeboden en dan zie je dat er tegen Malmö maar 10.000 man opdaagt en dat maar één abonnee op twee een Europees abonnement heeft gekocht. Dat vond ik wel jammer.' Waarom is dat vaste bestand van 22.000 toeschouwers van een jaar of vijf geleden zo snel afgekalfd? 'We hebben iets te snel geboomd na de eerste successen', meent Claudio. We hadden toen een vaste kern van 15.000 man, en die hebben we nu nog. Alleen zijn we tussendoor naar 23.000 gegaan. Dan merk je dat die mensen hebben afgehaakt.' Rudy Claessens: 'Men probeerde families aan zich te binden, met het verhoogde comfort in het vernieuwde stadion, maar zodra de resultaten minder waren, bleven die weg. Als je met een gezin met vier een avondje naar het stadion komt, kom je er niet met 100 euro. Als dan ook de resultaten tegenvallen, kijkt men thuis naar betaaltelevisie. Dat kost een pak minder.' Een rol speelde zeker ook de economische crisis. Limburg is wel een provincie waar eerst de mijnen gesloten zijn, en waar dan ook Ford Genk nog eens dicht ging, benadrukken de vertegenwoordigers van de supportersfederatie. Rudy Claessens: 'De crisis weegt hier zwaarder dan in de rest van Vlaanderen.' Niet dat de tickets en de abonnementen te duur zijn. 'Genk is qua prijzen geen dure club in België, maar misschien té duur voor Limburg.' Alle vertegenwoordigers van de supportersfederatie kennen mensen die afgehaakt hebben als regelmatig fan van Genk, omdat het te duur werd. En er zijn tegenwoordig zoveel matchen. Rudy Claessens trok bijvoorbeeld niet mee naar Besiktas. 'Ik ben onlangs van werk veranderd, het is niet zo gemakkelijk om voor al die matchen vakantie te nemen.' En dan zijn er de onregelmatige tijdstippen van de wedstrijden. Op Antwerp zat het bezoekersvak met 1000 man vol, omdat het 's anderdaags (1 november) een vrije dag was. Komend weekend zal dat op Moeskroen al een pak minder zijn, met minstens drie uur rijden en het vooruitzicht op een korte nachtrust voor wie om zeven uur 's ochtends uit de veren moet. Maar thuis stappen de spelers dit seizoen na elke match opnieuw met een goed gevoel richting fans voor een feestje op het veld. Ook zaterdag, na een hard bevochten 1-1-gelijkspel tegen de eerste achtervolger, vieren harde kern en spelers samen. 'Fo-orzaa Racing!' klinkt het dan, overtuigder dan ooit. Op de vraag hoe die ommekeer tot stand is gekomen, vallen altijd de namen van trainer Philippe Clement en van Erik Gerits. 'Twee van ons', zeggen de verantwoordelijken van de supportersfederatie met warmte in hun stem. 'Philippe is heel open, draagt de supporters op handen, denkt mee met ons, hij heeft onze eerste successen mee beleefd en weet waar het hier om gaat', zegt Rudy Claessens. Ook Gerits onderschrijft de verdienste van de trainer: 'Philippe weet wat er in de tribunes leeft, hij voelt dat vanzelf aan. We moeten hem niet vragen of smeken om met de spelers eens iets te doen, hij doet dat spontaan omdat hij weet hoe belangrijk dat is. Philippe spreekt onze taal, hij heeft het DNA van Genk. Dat is belangrijk, want dat werkt door op spelers en supporters. Je trainer moet passen bij wie je bent en bij wie je wil zijn. Veel mensen die hier komen kijken hebben het in het verleden moeilijk gehad, op het werk of zonder werk. Bloed, zweet en tranen, is hier het motto. Dat moet je respecteren en zelf ook uitstralen.'