In juli streek Igor Berezovskyi neer op het Lisp. Hij is 23, één jaar ouder dan zijn land, Oekraïne. In de aanloop naar de wedstrijd tegen Oostende veranderde zijn focus. Van een prof die alleen mijn zijn eigen carrière bezig is, veranderde hij naar eigen zeggen in een paar weken naar een betrokken mens.

"Toen ik de beelden van die scherpschutters zag, was ik in shock", zegt hij daar over in een emotioneel gesprek. Hij speelde die wedstrijd op eigen initiatief met een rouwband als eerbetoon aan de slachtoffers. "Kunt u zich inbeelden dat u als Belg in het buitenland plots beelden ziet van Belgen die schuilen op een plein en gewoon in het hoofd geschoten worden door de politie?"

Hij hoopt dat zijn land straks samen blijft.

"Wat wij willen, is een normaal leven. We willen een Europees land zijn, waar mensen mekaar respecteren, een goed land om te leven voor iedereen. De meeste mensen willen niet bij Rusland aansluiten. Dat zou een terugkeer betekenen naar de Sovjet-Unie van 22 jaar geleden. Met een associatieverdrag met de EU stappen we een lange, donkere tunnel in, maar wél één waar in de verte een lichtje schijnt. Als we samengaan met Rusland, stappen we een donkere tunnel in waar aan het eind geen licht schijnt. Als we ons aan Rusland vasthaken, komt er nooit verandering."