Opmerkelijk zou het wel zijn, als Anderlecht na zo'n onrustig seizoen alsnog de titel pakt. Het ontslag van René Weiler, de zwaar uitvergrote komst van Hein Vanhaezebrouck, het soms zwakke voetbal, de met veel bombarie omringde intrede van Marc Coucke, het definitieve einde van het tijdperk van Roger Vanden Stock, de onrust bij sommige mensen over de toekomst... Het leek zijn weerslag te hebben op het voetbal.
...

Opmerkelijk zou het wel zijn, als Anderlecht na zo'n onrustig seizoen alsnog de titel pakt. Het ontslag van René Weiler, de zwaar uitvergrote komst van Hein Vanhaezebrouck, het soms zwakke voetbal, de met veel bombarie omringde intrede van Marc Coucke, het definitieve einde van het tijdperk van Roger Vanden Stock, de onrust bij sommige mensen over de toekomst... Het leek zijn weerslag te hebben op het voetbal. Negen punten zou de kampioen nu op Club Brugge achterstaan indien de punten na de reguliere competitie niet waren gehalveerd. Nu is het verschil drie punten. Of beter vier. Een titel van Anderlecht zou de onzin van zo'n competitieformule nog eens extra accentueren. Dat doet geen afbreuk aan de sterke prestatie die de Brusselaars zondag vooral in de eerste helft tegen Club Brugge leverden. Paars-wit voetbalde met ongemeen veel engagement. Het kan zich op cruciale momenten telkens weer opladen. Als Anderlecht echt wil, dan blijkt hoeveel talent er nog altijd in deze ploeg zit, dan hoeft het op dat vlak voor Club Brugge zeker niet onder te doen. Dat die ingesteldheid er niet altijd blijkt te zijn, is van alle tijden en zit - je moet het telkens weer herhalen - ingebakken in de ziel van deze vereniging. Welke trainer je ook voor deze groep zet. Op de vraag of Anderlecht zijn beste wedstrijd van het seizoen had gespeeld, zei Hein Vanhaezebrouck dat er voor het eerst goed was uitgevoerd wat er werd afgesproken. Ook dat is niet nieuw. Trainers die er na afloop over klagen dat er niet was gedaan wat werd gevraagd, ze zijn bij Anderlecht niet meer te tellen. Intussen liet de nieuwe sportdirecteur Luc Devroe horen dat er geen twijfel kon over bestaan dat Hein Vanhaezebrouck bij Anderlecht blijft. De trainer had hem in een gesprek van twee uur overtuigd. Los van zijn andere kwaliteiten kan Vanhaezebrouck natuurlijk praten als de beste. Weinig trainers ook die zo goed en helder een wedstrijd kunnen analyseren. Al veegt ook Vanhaezebrouck vooral voor eigen deur. Zondag had hij het onder meer over de videoref, die nu wel een buitenspeldoelpunt van Club Brugge afkeurde nadat die niet was geconsulteerd bij een strafschopfase tegen AA Gent. Over de ten onrechte gefloten penalty tegen Charleroi repte hij met geen woord. Het systeem van de videoref vertoont nog veel haperingen. Er moeten duidelijk nog een aantal zaken op elkaar worden afgestemd. Het ontbreekt aan consequentie. Intussen is het opvallend dat spitsen gretig neergaan in de zestien meter. Zoals Edmilson Jr. in de wedstrijd van Standard tegen AA Gent. Anderlecht snakt na maanden van turbulentie naar rust en opmerkelijk was een tweet die de nieuwe voorzitter Marc Coucke verstuurde. Dury, Toon Mertens, Edmilson Jr., Coucke twijfelt aan Hein, Engels en Perrigo: hij noemde het zes keer fake nieuws op één week en benadrukte dat er hard en discreet wordt voortgewerkt. Van paniek is er bij Club Brugge na twee opeenvolgende nederlagen vooralsnog geen sprake. Het valt wel op dat Ivan Leko na iedere wedstrijd het gebrek aan efficiëntie benadrukt. Spitsen genoeg met Abdoulay Diaby, Jelle Vossen, Wesley en Emmanuel Dennis, maar geen echte killer, geen scherpte. En er is meer. Ook het middenveld, met een naar zichzelf zoekende Ruud Vormer, is wisselvallig, het knappe storingswerk van Marvelous Nakamba ten spijt. Vier overwinningen in de laatste twaalf competitiematchen, dat is niet het rapport van een kampioen. Met 44 punten op 48 blijft Club Brugge een moeilijk in te nemen vesting in het Jan Breydelstadion. Daar zal, in een zinderende sfeer, het verschil moeten gemaakt worden. Te beginnen deze week tegen Sporting Charleroi en Standard. En later tegen Anderlecht en AA Gent.