De coronapandemie hakte stevig in op het budget van onze voetbalclubs, maar daar leed de transferbedrijvigheid allerminst onder. Sinds het begin van dit seizoen kwam het tot 386 transferbewegingen, een gemiddelde van 21 transacties per club. Daarvan werden er 187 transfers gedaan tijdens de zomermercato, haast evenveel dus dan voor de start van het seizoen waarin het tot 199 aankopen en verkopen kwam. Steeds meer lijkt de periode na het seizoen een vangnet om nog snel leemtes op te vullen. Met vooral een nieuwe vloed aan buitenlanders die steeds meer onze competitie overspoelen. Terwijl het de verwachting was dat er met een geldkraan die dichtgeslibd leek meer eigen talent zou doorstromen.
...

De coronapandemie hakte stevig in op het budget van onze voetbalclubs, maar daar leed de transferbedrijvigheid allerminst onder. Sinds het begin van dit seizoen kwam het tot 386 transferbewegingen, een gemiddelde van 21 transacties per club. Daarvan werden er 187 transfers gedaan tijdens de zomermercato, haast evenveel dus dan voor de start van het seizoen waarin het tot 199 aankopen en verkopen kwam. Steeds meer lijkt de periode na het seizoen een vangnet om nog snel leemtes op te vullen. Met vooral een nieuwe vloed aan buitenlanders die steeds meer onze competitie overspoelen. Terwijl het de verwachting was dat er met een geldkraan die dichtgeslibd leek meer eigen talent zou doorstromen. Overal wordt er dus, na zes competitiewedstrijden, aan nieuwe patronen gebouwd. Daarbij was vooral Club Brugge zeer actief. De in totaal tien nieuwe aankopen moeten de kampioen nieuwe zuurstof geven. Niet eenvoudig wordt het voor Philippe Clement om zijn uitgebreide kern tevreden te houden. Maar het lijkt voor de club noodzakelijk om de onderlinge concurrentie verder aan te scherpen, nu blauw-zwart niet echt met flitsend voetbal aan deze competitie begon. Met de 6-1-afstraffing op KAA Gent, anderhalve week geleden, als dieptepunt. De deuren werden gesloten, de wonden gelikt. Club wil zich vrijdag tegen KV Oostende weer in zijn ware gedaante presenteren. De sterkte van een ploeg blijkt ook uit de manier waarop je met tegenslagen omgaat. Ook KAA Gent lijkt gewapend om de strijd op drie fronten aan te gaan. Negen nieuwe spelers geven Hein Vanhaezebrouck veel variatiemogelijkheden, al blijft het afwachten of de Serviër Darko Lemajic en de verrassend teruggehaalde Ilombe Mboyo het gebrek aan stootkracht gaan oplossen. Opportunisme heeft Antwerp nu wel, zeker als Ally Samatta weer zijn vroeger niveau bereikt. Het zal het verwachtingspatroon op de Bosuil verhogen. Net zoals ze ook bij KRC Genk volop aan de titel denken. Met twee productieve spitsen en veel (behouden) frivoliteit in de ploeg. De transfervloed is geen teken van sportieve stabiliteit, maar in deze fase van de competitie werden tot dusver alle trainers aan boord gehouden. Voor hoelang, dat zal moeten blijken. Terwijl ieder trainersontslag het gevolg is van een verkeerde inschatting van de verantwoordelijke bestuurders. Met quasi dezelfde kern hebben de Rode Duivels de weg naar het WK ingeslagen. Het EK draaide uiteindelijk uit op een ontgoocheling, ook al liet Roberto Martínez zich nooit in die bewoordingen uit. De vraag hoe sterk deze gouden generatie nog is, zal later worden beantwoord. De Nations League, binnen een maand in Italië, kan een nieuwe indicatie zijn. Met de 3-0-zege tegen Tsjechië werd de deur van het WK in Qatar geopend. Het publiek verzoende zich weer met de Rode Duivels en zag dat de aanvallende weelde blijft. Met een nog altijd exploderende Romelu Lukaku in de hoofdrol. Nog maar een jaar of twee is het geleden dat de spits zich miskend voelde en riep dat hij na het einde van het (voorbije) EK zou stoppen als Rode Duivel. Een wat overtrokken reactie van een gevoelige voetballer. Maar intussen heeft iedereen Lukaku in de armen gesloten. Vraagtekens zijn er nog wel over de defensie. Dat was al tijdens het EK zo waar er lager werd gespeeld, met minder ruimte in de rug. Vooralsnog krijgen de gevestigde waarden het vertrouwen en moeten jongeren zich nog bewijzen. Voorop Zinho Vanheusden die bij Genoa wel voor een belangrijk jaar staat. Hij kan in Italië zijn ontwikkeling in een stroomversnelling brengen. Net zoals vele Rode Duivels die op een gegeven moment voor een buitenlandse club kozen.