'Obbi doorliep alle jaren van de préformation, maar in het laatste jaar groeide hij heel snel, kende hij groeipijnen en sukkelde hij met blessures', doet Alain Wallyn, verantwoordelijke van de preformation bij Lille zijn uitleg. 'Hij zat toen ook in zijn puberteit. Als je geblesseerd bent, moet je geduldig zijn en je goed verzorgen, maar dat was op dat moment niet gemakkelijk voor hem. Ik moet zeggen dat wij toen ook nog niet zo goed gestructureerd waren als nu en dat er niet iedere dag een dokter aanwezig was. Het was een lastige periode.'

We voelden wel dat hij over kwaliteiten beschikte, maar er waren er met meer talent dan hij

Alain Wallyn

'Zijn vader was er toen ook vaak niet, omdat hij - zo werd gezegd - in het buitenland werkte. Het was in die tijd vooral zijn moeder die zich over hem ontfermde. Zijn verzorging nam Obbi niet altijd ernstig en ook op school ging het moeilijk. We besloten uiteindelijk om hem aan te bevelen bij ES Wasquehal, een bevriende amateurclub uit de buurt, omdat we hem bij ons geen speelkansen konden garanderen. Van de generatie van 1996 zijn er trouwens nogal wat prof geworden.'

Obbi Oulare speelde uiteindelijk van zijn tiende tot zijn vijftiende bij de jeugd van Lille OSC, heeft de Franse eersteklasser geen spijt dat het zo een talent liet vertrekken?

Wallyn zucht: 'Obbi was een heel fysieke speler die zijn leeftijd ver vooruit was. We voelden wel dat hij over kwaliteiten beschikte, maar er waren er met meer talent dan hij. Bovendien was hij een beetje lui toen. Een grote werker was hij zeker niet. Hij was in staat om fantastische dingen te doen, maar alleen wanneer hij er zin in had. Evengoed bracht hij er helemaal niets van terecht. Hij was zeer onregelmatig in zijn prestaties.'

'Ik denk dat hij een beetje op zoek was naar zichzelf. We zijn blij dat hij intussen bij Club Brugge het evenwicht vond dat hij zocht. Het vertrouwen dat ze hem daar schonken, sterkte hem om harder te werken, denk ik. Als hij erin slaagt regelmatig te worden, kan hij een mooie carrière uitbouwen.'

'Obbi doorliep alle jaren van de préformation, maar in het laatste jaar groeide hij heel snel, kende hij groeipijnen en sukkelde hij met blessures', doet Alain Wallyn, verantwoordelijke van de preformation bij Lille zijn uitleg. 'Hij zat toen ook in zijn puberteit. Als je geblesseerd bent, moet je geduldig zijn en je goed verzorgen, maar dat was op dat moment niet gemakkelijk voor hem. Ik moet zeggen dat wij toen ook nog niet zo goed gestructureerd waren als nu en dat er niet iedere dag een dokter aanwezig was. Het was een lastige periode.''Zijn vader was er toen ook vaak niet, omdat hij - zo werd gezegd - in het buitenland werkte. Het was in die tijd vooral zijn moeder die zich over hem ontfermde. Zijn verzorging nam Obbi niet altijd ernstig en ook op school ging het moeilijk. We besloten uiteindelijk om hem aan te bevelen bij ES Wasquehal, een bevriende amateurclub uit de buurt, omdat we hem bij ons geen speelkansen konden garanderen. Van de generatie van 1996 zijn er trouwens nogal wat prof geworden.'Obbi Oulare speelde uiteindelijk van zijn tiende tot zijn vijftiende bij de jeugd van Lille OSC, heeft de Franse eersteklasser geen spijt dat het zo een talent liet vertrekken? Wallyn zucht: 'Obbi was een heel fysieke speler die zijn leeftijd ver vooruit was. We voelden wel dat hij over kwaliteiten beschikte, maar er waren er met meer talent dan hij. Bovendien was hij een beetje lui toen. Een grote werker was hij zeker niet. Hij was in staat om fantastische dingen te doen, maar alleen wanneer hij er zin in had. Evengoed bracht hij er helemaal niets van terecht. Hij was zeer onregelmatig in zijn prestaties.' 'Ik denk dat hij een beetje op zoek was naar zichzelf. We zijn blij dat hij intussen bij Club Brugge het evenwicht vond dat hij zocht. Het vertrouwen dat ze hem daar schonken, sterkte hem om harder te werken, denk ik. Als hij erin slaagt regelmatig te worden, kan hij een mooie carrière uitbouwen.'