De aanstelling van Dirk Degraen in de lente van 2009 was nota bene een van de laatste beleidsdaden van Jos Vaessen als voorzitter van de Genkse raad van bestuur. Vaessen zette kort nadien een stap opzij, waarna Herbert Houben als zijn opvolger werd verkozen.

Degraens aanstelling vloeide voort uit een doorlichting die Sef Vergoossen op vraag van Vaessen van de club had gemaakt. Degraen bood zichzelf aan en werd de eerste algemeen directeur van RC Genk. Tot dan bestond de functie niet in de Cristal Arena.

Vaessen kreeg echter al snel spijt van zijn keuze. Volgens hem hield Degraen zich met veel meer dan alleen de financiële afwikkeling van de transfers bezig en ging dat ten koste van zijn andere taken als algemeen directeur. Zijn botte stijl beviel hem al evenmin.

De voorbije maanden raakte RC Genk in de greep van heftige discussies. Het ging daarbij vaak hard tegen onzacht toe. De conclusie binnenskamers was dat er nog te weinig controle was op wat medewerkers deden. Mensen werkten steeds meer naast elkaar in plaats van mét elkaar. Zo wist de financieel directeur niet meer wat de sportieve plannen waren en hoeveel budget hij daarvoor moest voorzien.

Besloten werd om weer meer vaste overlegmomenten in te voeren. Een vorm van controle was dat, waarmee Degraen het moeilijk had. Daar kwam begin april ook de terugkeer van Jos Vaessen in de sportieve commissie bij. Vaessen zag met lede ogen zijn club niet alleen sportief afglijden, maar ook de band met haar supporters verliezen.

Als man die liever handelt dan machteloos toekijkt, besloot Vaessen zijn diensten weer aan te bieden. Op zijn vraag of het een probleem was dat hij voortaan aanwezig zou zijn bij de sportieve vergaderingen, volgde verrassend snel een positief antwoord.

Voor Degraen was dat een brug te ver. Ook al maakte hij geen deel uit van de sportieve commissie, het stond in de sterren geschreven dat hij en Vaessen elkaar voortdurend zouden tegenkomen in transferdossiers. Onvermijdelijk zou dat leiden tot conflictsituaties, iets waarin Degraen geen zin had.

Voor de volledige analyse van het vertrek van Dirk Degraen bij RC Genk, lees Sport/Voetbalmagazine van deze week.

De aanstelling van Dirk Degraen in de lente van 2009 was nota bene een van de laatste beleidsdaden van Jos Vaessen als voorzitter van de Genkse raad van bestuur. Vaessen zette kort nadien een stap opzij, waarna Herbert Houben als zijn opvolger werd verkozen.Degraens aanstelling vloeide voort uit een doorlichting die Sef Vergoossen op vraag van Vaessen van de club had gemaakt. Degraen bood zichzelf aan en werd de eerste algemeen directeur van RC Genk. Tot dan bestond de functie niet in de Cristal Arena.Vaessen kreeg echter al snel spijt van zijn keuze. Volgens hem hield Degraen zich met veel meer dan alleen de financiële afwikkeling van de transfers bezig en ging dat ten koste van zijn andere taken als algemeen directeur. Zijn botte stijl beviel hem al evenmin.De voorbije maanden raakte RC Genk in de greep van heftige discussies. Het ging daarbij vaak hard tegen onzacht toe. De conclusie binnenskamers was dat er nog te weinig controle was op wat medewerkers deden. Mensen werkten steeds meer naast elkaar in plaats van mét elkaar. Zo wist de financieel directeur niet meer wat de sportieve plannen waren en hoeveel budget hij daarvoor moest voorzien. Besloten werd om weer meer vaste overlegmomenten in te voeren. Een vorm van controle was dat, waarmee Degraen het moeilijk had. Daar kwam begin april ook de terugkeer van Jos Vaessen in de sportieve commissie bij. Vaessen zag met lede ogen zijn club niet alleen sportief afglijden, maar ook de band met haar supporters verliezen. Als man die liever handelt dan machteloos toekijkt, besloot Vaessen zijn diensten weer aan te bieden. Op zijn vraag of het een probleem was dat hij voortaan aanwezig zou zijn bij de sportieve vergaderingen, volgde verrassend snel een positief antwoord. Voor Degraen was dat een brug te ver. Ook al maakte hij geen deel uit van de sportieve commissie, het stond in de sterren geschreven dat hij en Vaessen elkaar voortdurend zouden tegenkomen in transferdossiers. Onvermijdelijk zou dat leiden tot conflictsituaties, iets waarin Degraen geen zin had.Voor de volledige analyse van het vertrek van Dirk Degraen bij RC Genk, lees Sport/Voetbalmagazine van deze week.