De voorbije seizoenen kon Laurent Ciman zich rehabiliteren als titularis bij Standard, maar zijn passage bij Club Brugge, in het seizoen 2008/2009, zal altijd een smet op zijn carrière blijven. Onder coach Jacky Mathijssen werd hij snel de zondebok van de slechte resultaten. Zette hij, op zijn 23e, te vlug de stap naar een topploeg?

'Neen', zegt Karel Geraerts, toen Cimans ploegmaat bij Club Brugge, in Sport/Voetbalmagazine. 'Tijdens de trainingen en in sommige matchen sprongen zijn kwaliteiten in het oog: een uitstekende lange bal, vista, een grote vechtersmentaliteit... Ongetwijfeld een van de beste verdedigers van de ploeg. Toen al kwam hij volgens mij in aanmerking voor een selectie voor de Rode Duivels.'

'Maar toen het publiek hem begon te viseren, verloor Laurent zijn zelfvertrouwen en heeft hij nooit meer het beste van zichzelf kunnen geven. Jammer, want hij lag erg goed in de groep. De sfeer was nochtans vaak vrij beladen, maar hij heeft nooit problemen gemaakt, was altijd even sympathiek. Je kon geen slecht woord over hem zeggen.'

'Laurent heeft echter het volledige vertrouwen van een coach nodig', gaat Geraerts verder. 'Dan pas krijg je van hem ook veel terug. Hij heeft dat bewezen bij Standard, waar hij door iedereen enorm geapprecieerd wordt - dat zag je ook in zijn spel. Ik vind hem nu nochtans geen betere voetballer dan indertijd bij Club, hij is alleen kalmer, minder nerveus.'

De voorbije seizoenen kon Laurent Ciman zich rehabiliteren als titularis bij Standard, maar zijn passage bij Club Brugge, in het seizoen 2008/2009, zal altijd een smet op zijn carrière blijven. Onder coach Jacky Mathijssen werd hij snel de zondebok van de slechte resultaten. Zette hij, op zijn 23e, te vlug de stap naar een topploeg? 'Neen', zegt Karel Geraerts, toen Cimans ploegmaat bij Club Brugge, in Sport/Voetbalmagazine. 'Tijdens de trainingen en in sommige matchen sprongen zijn kwaliteiten in het oog: een uitstekende lange bal, vista, een grote vechtersmentaliteit... Ongetwijfeld een van de beste verdedigers van de ploeg. Toen al kwam hij volgens mij in aanmerking voor een selectie voor de Rode Duivels.' 'Maar toen het publiek hem begon te viseren, verloor Laurent zijn zelfvertrouwen en heeft hij nooit meer het beste van zichzelf kunnen geven. Jammer, want hij lag erg goed in de groep. De sfeer was nochtans vaak vrij beladen, maar hij heeft nooit problemen gemaakt, was altijd even sympathiek. Je kon geen slecht woord over hem zeggen.' 'Laurent heeft echter het volledige vertrouwen van een coach nodig', gaat Geraerts verder. 'Dan pas krijg je van hem ook veel terug. Hij heeft dat bewezen bij Standard, waar hij door iedereen enorm geapprecieerd wordt - dat zag je ook in zijn spel. Ik vind hem nu nochtans geen betere voetballer dan indertijd bij Club, hij is alleen kalmer, minder nerveus.'