Het was bijna aandoenlijk, hoe de spelers van Genk na de pandoering op Beerschot hun schuldgevoel uitten tegenover de trainer, Hannes Wolf. 'Ik voel me slecht en schuldig tegenover hem', zuchtte doelman en kapitein Danny Vukovic. 'Als je ziet hoeveel passie en energie hij ons geeft, en hoe weinig hij daarvoor terug krijgt.'
...

Het was bijna aandoenlijk, hoe de spelers van Genk na de pandoering op Beerschot hun schuldgevoel uitten tegenover de trainer, Hannes Wolf. 'Ik voel me slecht en schuldig tegenover hem', zuchtte doelman en kapitein Danny Vukovic. 'Als je ziet hoeveel passie en energie hij ons geeft, en hoe weinig hij daarvoor terug krijgt.'Eerder op de avond voetbalde Genk zoals het al speelt sinds Wolf in de winter overnam van Felice Mazzu: bij momenten goed, maar net wanneer je denkt dat het allemaal goed zal komen, loopt het helemaal mis. Bij de rust had je niet de indruk dat je zat te kijken naar een team dat zijn trainer zo snel mogelijk naar huis wil zien vertrekken. Maar amper een paar minuten na rust stuikte alles weer in en zag je de bui alweer hangen. Zo gaat het elke week bij Genk, al kan het ook omgekeerd: slecht beginnen en zich goed herpakken. Het was een analyse die Wolf zelf ook al een paar weken geleden had gemaakt, want verbloemen wat niet goed is, deed hij al lang niet meer. Dat zou ook belachelijk geklonken hebben. Wie hij ook opstelde of welk systeem hij ook hanteerde, met één diepe spits of twee aanvallers, het maakte niet uit. Het vooraf geschreven scenario werd tijdens de wedstrijd, hét moment van de waarheid, nooit uitgevoerd zoals gepland. En zodra het mis ging, ging het goed mis. Geen speler op het veld die opstond en het verval stopte. Aardige jongens, goeie voetballers stuk voor stuk, maar geen of te weinig winnaarstypes. En vooral: geen team.Nochtans was het enthousiasme bij Wolfs debuut groot, vooral binnen de club en de spelersgroep. De gepassioneerde manier waarop de Duitser tekeer ging, zette zich snel over op de spelers die energie kregen van de nieuwe aanpak. Dat is ook wat Wolf wil, energie overbrengen, en zich omringen met voetballers die energie toebrengen aan het team, in plaats van het eraan te onttrekken.Hoe lovend de commentaren on- en off the record ook waren, tot begeesterend voetbal leidden ze nooit. Geen enkele wedstrijd onder Wolf was van begin tot einde goed. Dat werd lang vergoelijkt door het bouwproces en de blessures waarmee de ploeg te kampen had, maar dat argument is na tien maanden (Corona-onderbreking meegerekend) wel uitgewerkt.Kort samengevat: het klonk allemaal goed, en Wolf werkte elke dag met passie op en naast het veld, maar hij kreeg geen greep op de zaken. Een trainer kan wel een idee hebben, hij moet het ook kunnen overbrengen op zijn spelers zodat die dat vertalen in een prestatie op het veld. Verder dan stap één geraakte hij niet in zijn proces. Want de realiteit was: dit KRC Genk voetbalt, ondanks al die aankopen, niet goed (terwijl goed voetbal bij het DNA van de club ingeschreven staat) en haalde geen resultaten.Dat was wel erg weinig basis om na tien maanden nog te hopen op beterschap.Tot die conclusie kwam men ook bij Genk, dat daarom vanmiddag besliste de samenwerking met de trainer en zijn eerste assistent te stoppen. Het wil zich de komende dagen beraden over een mogelijke opvolger. In afwachting neemt oudgediende Domenico Oliveiri over.