Drie jaar geleden leek de voetbalcarrière van de toen 18-jarige Kirstian Thorstvedt al voorbij nog voor ze begonnen was.

Bij zijn toenmalige club Stabaek vond men hem niet goed genoeg voor een contract. Hij mocht weg en besloot om in de Verenigde Staten te gaan studeren.

Kort voor zijn vertrek belde zijn vader Erik Thorstvedt, die 97 keer keeper was van de Noorse nationale ploeg, zijn oude club Viking Stavanger waar hij in de jaren 80 het doel verdedigde. Of zijn zoon voor de afreis naar de States nog een paar dagen mee mocht trainen?

Verslaggever Stig Nielsen van de Noorse krant Aftenposten woonde die trainingen bij en trok even grote ogen als de clubbestuurders. 'Die jongen had een geweldige trap, een neus voor goals en elke bal speelde hij vooruit. Altijd zocht en vond hij oplossingen. Dus vroeg Viking of hij een week langer kon blijven. Na vijf dagen boden ze hem een profcontract aan.' Van Viking kwam hij in januari 2020 naar KRC Genk.

Nieuw land

Is dit zoals je het profleven bij een buitenlandse club, waar je van droomde, voorstelde?

Kristian Thorstvedt: 'Toen ik in Noorwegen aan spelers die in het buitenland hadden gespeeld, bijvoorbeeld in Duitsland en Turkije, vroeg hoe dat was, als speler in het buitenland, kreeg je verhalen over extreme concurrentie, met veel spelers die hard moeten knokken voor hun plek, wat voor spanningen en conflicten binnen de groep zorgt. Dat het moeilijk is om vrienden te vinden, in een nieuw land, ook door de taal.'

'Daar keek ik een beetje tegenop, maar dat bleek hier helemaal anders. Iedereen op de club was en is ontzettend aardig. Er wordt goed voor je gezorgd als je speler van Genk bent. Als er iets is, kan je op hulp rekenen. Het viel hier veel beter mee dan ik op basis van die verhalen van vroegere ploegmaats verwachtte.'

100 procent

Je vader was ook jarenlang prof in het buitenland. Welke raad van hem koester je?

Thorstvedt: 'Dat ik altijd de volle 100 procent moet geven. Als je alles geeft kan niemand je ooit iets verwijten. Meer dan je best doen kan niemand van je verlangen.'

Wat voor soort vader was hij? Liet hij je doen of was hij voortdurend aanwezig met tips en opmerkingen?

Thorstvedt: 'Hij wil dat ik de dingen zelf ontdek, dus pushte hij me nooit. Hij vond dat de drive om te voetballen uit mezelf moest komen, dus drong hij nooit aan of nam nooit het initiatief. Dat moest ik zelf doen. Maar als ik hem nodig had, kon ik altijd op hem rekenen. Dan ging hij in doel staan, als ik een bal wilde trappen.'

'In voetbal draait alles om vertrouwen'

Lees het volledige interview met Thorstvedt in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van 27 mei 2021.

Drie jaar geleden leek de voetbalcarrière van de toen 18-jarige Kirstian Thorstvedt al voorbij nog voor ze begonnen was. Bij zijn toenmalige club Stabaek vond men hem niet goed genoeg voor een contract. Hij mocht weg en besloot om in de Verenigde Staten te gaan studeren.Kort voor zijn vertrek belde zijn vader Erik Thorstvedt, die 97 keer keeper was van de Noorse nationale ploeg, zijn oude club Viking Stavanger waar hij in de jaren 80 het doel verdedigde. Of zijn zoon voor de afreis naar de States nog een paar dagen mee mocht trainen? Verslaggever Stig Nielsen van de Noorse krant Aftenposten woonde die trainingen bij en trok even grote ogen als de clubbestuurders. 'Die jongen had een geweldige trap, een neus voor goals en elke bal speelde hij vooruit. Altijd zocht en vond hij oplossingen. Dus vroeg Viking of hij een week langer kon blijven. Na vijf dagen boden ze hem een profcontract aan.' Van Viking kwam hij in januari 2020 naar KRC Genk.Is dit zoals je het profleven bij een buitenlandse club, waar je van droomde, voorstelde? Kristian Thorstvedt: 'Toen ik in Noorwegen aan spelers die in het buitenland hadden gespeeld, bijvoorbeeld in Duitsland en Turkije, vroeg hoe dat was, als speler in het buitenland, kreeg je verhalen over extreme concurrentie, met veel spelers die hard moeten knokken voor hun plek, wat voor spanningen en conflicten binnen de groep zorgt. Dat het moeilijk is om vrienden te vinden, in een nieuw land, ook door de taal.''Daar keek ik een beetje tegenop, maar dat bleek hier helemaal anders. Iedereen op de club was en is ontzettend aardig. Er wordt goed voor je gezorgd als je speler van Genk bent. Als er iets is, kan je op hulp rekenen. Het viel hier veel beter mee dan ik op basis van die verhalen van vroegere ploegmaats verwachtte.' Je vader was ook jarenlang prof in het buitenland. Welke raad van hem koester je? Thorstvedt: 'Dat ik altijd de volle 100 procent moet geven. Als je alles geeft kan niemand je ooit iets verwijten. Meer dan je best doen kan niemand van je verlangen.' Wat voor soort vader was hij? Liet hij je doen of was hij voortdurend aanwezig met tips en opmerkingen? Thorstvedt: 'Hij wil dat ik de dingen zelf ontdek, dus pushte hij me nooit. Hij vond dat de drive om te voetballen uit mezelf moest komen, dus drong hij nooit aan of nam nooit het initiatief. Dat moest ik zelf doen. Maar als ik hem nodig had, kon ik altijd op hem rekenen. Dan ging hij in doel staan, als ik een bal wilde trappen.'