"Je hebt in een ploeg leiders nodig met de honger om iets te winnen", zegt Rune Lange, de Noorse centrumspits die in 2004/05 topschutter van Club Brugge werd met 15 doelpunten. "Mannen ook die weten dat het niet vanzelf gaat, dat het begin van een wedstrijd vaak moeilijk is, omdat de tegenstander altijd extra gemotiveerd is."

"Mannen die weten wat er nodig is om eerst de oorlog winnen, om daarna te kunnen voetballen, en daar elke keer op voorbereid zijn. Anderlecht bezat meer individuele klasse, wij waren meer een ploeg. We werkten voor elkaar, we dachten meer aan het ploegbelang dan aan onszelf."

Voorbeelden

"Gert Verheyen, Timmy Simons en Philippe Clement waren de leiders", gaat Lange verder. "Er werd geïnvesteerd in het behoud van belangrijke spelers, om zo fundament en continuïteit te creëren. Zij waren voorbeelden. Ze wilden elke dag winnen op training en als het moeilijk ging in de match namen ze verantwoordelijkheid op en stimuleerden ze de rest om zich extra in te spannen."

"De laatste maanden sukkelde ik met de enkel, ik moest worden geopereerd, maar ik verbeet de pijn. Dat we op de voorlaatste speeldag met een gelijkspel thuis tegen Anderlecht kampioen werden, vergeet ik nooit meer. We waren toen een fysiek en mentaal sterke ploeg. Misschien met wat weinig snelheid, maar wel met veel slimmigheid."

Te dure transfer

Na die landstitel van 2005 is er veel veranderd. Lange: "We wisten allemaal dat Michel D'Hooghe en Marc Degryse iets anders wilden, een andere spelstijl ook, en dat ze op het juiste moment wachtten om dat te veranderen."

"Er zijn toen veel foute transfers gebeurd: spelers met niet de juiste mentaliteit ook, waardoor de identiteit van de club een beetje verloren is gegaan. Ook spelers die veel geld kostten trouwens, zoals de recordtransfer van Koen Daerden voor vier miljoen euro."

"Je hebt in een ploeg leiders nodig met de honger om iets te winnen", zegt Rune Lange, de Noorse centrumspits die in 2004/05 topschutter van Club Brugge werd met 15 doelpunten. "Mannen ook die weten dat het niet vanzelf gaat, dat het begin van een wedstrijd vaak moeilijk is, omdat de tegenstander altijd extra gemotiveerd is.""Mannen die weten wat er nodig is om eerst de oorlog winnen, om daarna te kunnen voetballen, en daar elke keer op voorbereid zijn. Anderlecht bezat meer individuele klasse, wij waren meer een ploeg. We werkten voor elkaar, we dachten meer aan het ploegbelang dan aan onszelf."Voorbeelden"Gert Verheyen, Timmy Simons en Philippe Clement waren de leiders", gaat Lange verder. "Er werd geïnvesteerd in het behoud van belangrijke spelers, om zo fundament en continuïteit te creëren. Zij waren voorbeelden. Ze wilden elke dag winnen op training en als het moeilijk ging in de match namen ze verantwoordelijkheid op en stimuleerden ze de rest om zich extra in te spannen." "De laatste maanden sukkelde ik met de enkel, ik moest worden geopereerd, maar ik verbeet de pijn. Dat we op de voorlaatste speeldag met een gelijkspel thuis tegen Anderlecht kampioen werden, vergeet ik nooit meer. We waren toen een fysiek en mentaal sterke ploeg. Misschien met wat weinig snelheid, maar wel met veel slimmigheid."Te dure transferNa die landstitel van 2005 is er veel veranderd. Lange: "We wisten allemaal dat Michel D'Hooghe en Marc Degryse iets anders wilden, een andere spelstijl ook, en dat ze op het juiste moment wachtten om dat te veranderen.""Er zijn toen veel foute transfers gebeurd: spelers met niet de juiste mentaliteit ook, waardoor de identiteit van de club een beetje verloren is gegaan. Ook spelers die veel geld kostten trouwens, zoals de recordtransfer van Koen Daerden voor vier miljoen euro."