De carrière van de 27-jarige Luikenaar kende na een fantastisch begin nogal wat dwaalsporen. De voorbije jaren was Legear meer dan eens het mikpunt van spot. Daar wil de kersverse speler van Standard voorgoed komaf mee maken. Nog één keer wil Jonathan Legear terugblikken, om een balans op te maken. Daarna wil hij vooral het tweede deel van zijn carrière aanvatten met optimisme en vastberadenheid.

Jonathan Legear over...

... zijn transfer naar Grozny:

"Zo'n transfer wordt subtiel gespeeld: men zorgt ervoor dat alles moet geregeld worden in de laatste dagen van de transferperiode en dus moet je snel beslissen wil je nog aan een visum geraken. Ze spiegelen je ook astronomische bedragen voor. Aanvankelijk dacht ik: als ik daar teken, dan zorg ik goed voor mijn familie, dan kan ik investeren in vastgoed en het huis van mijn dromen kopen - wat ik uiteindelijk ook heb kunnen doen. Maar toen ik ter plaatse kwam en de infrastructuur zag, die een vierdeklasser bij ons heeft, wist ik dat het lastig zou worden. Bovendien had ik het er moeilijk mee dat ik zo ver weg was van mijn familie. Ik dacht dat ik op mijn 23e wel gemakkelijk zonder hen zou kunnen, maar ik heb me daar lelijk in vergist. Vanaf de eerste week dat ik ginder was, belde ik geregeld met de vraag of mijn contract niet kon verbroken worden. Ik was amper daar of ik wilde alweer weg."

... zijn liefde voor Standard:

"Voor Standard spelen was een kinderdroom. Van mijn zesde tot mijn zestiende maakte ik deel uit van de generatie met Sébastien Pocognoli, Réginal Goreux en Kevin Mirallas. Nadien verliet ik, net als vele anderen, de club en tekende ik bij Anderlecht. Vandaag is de politiek in veel clubs veranderd: de jeugd krijgt er sneller speelkansen en gaat dus niet zo vlug meer op een ander. Destijds vertrok de ene na de andere en ik zei bij mezelf: ik ga niet op mijn eentje achterblijven."

... de schimmige transfer naar Olympiacos, waar hij vorig jaar geen enkele match speelde en uitgeleend werd aan KV Mechelen:

"Ik heb daar nog altijd niet de minste uitleg over gekregen. Ik zou gewoon willen weten waarom die mensen niet correct met mij zijn geweest. Waarom moest ik naar Mechelen? Waarom moest ik tekenen bij Olympiacos terwijl Olympiacos me niet wou? Waarom mocht ik dat mooie contract bij Standard niet tekenen? Ik hoop dat ze me dat op een dag eens uitleggen... Ik heb nog nooit gehoord dat een club een speler een contract voor drie jaar laat tekenen om dan te weigeren dat hij de voorbereiding meemaakt... Dus ben ik maar op mijn eentje gaan trainen, thuis, zonder dat ik van iemand iets hoorde. Half september heb ik dan de bladzijde omgeslagen, ik heb mijn contract bij Olympiacos verbroken. Ik heb besloten om mijn lot in eigen handen te nemen en mijn eigen boontjes te doppen, zonder die mensen die niet correct met mij zijn geweest."

Lees het hele interview deze week in Sport/Voetbalmagazine.

De carrière van de 27-jarige Luikenaar kende na een fantastisch begin nogal wat dwaalsporen. De voorbije jaren was Legear meer dan eens het mikpunt van spot. Daar wil de kersverse speler van Standard voorgoed komaf mee maken. Nog één keer wil Jonathan Legear terugblikken, om een balans op te maken. Daarna wil hij vooral het tweede deel van zijn carrière aanvatten met optimisme en vastberadenheid."Zo'n transfer wordt subtiel gespeeld: men zorgt ervoor dat alles moet geregeld worden in de laatste dagen van de transferperiode en dus moet je snel beslissen wil je nog aan een visum geraken. Ze spiegelen je ook astronomische bedragen voor. Aanvankelijk dacht ik: als ik daar teken, dan zorg ik goed voor mijn familie, dan kan ik investeren in vastgoed en het huis van mijn dromen kopen - wat ik uiteindelijk ook heb kunnen doen. Maar toen ik ter plaatse kwam en de infrastructuur zag, die een vierdeklasser bij ons heeft, wist ik dat het lastig zou worden. Bovendien had ik het er moeilijk mee dat ik zo ver weg was van mijn familie. Ik dacht dat ik op mijn 23e wel gemakkelijk zonder hen zou kunnen, maar ik heb me daar lelijk in vergist. Vanaf de eerste week dat ik ginder was, belde ik geregeld met de vraag of mijn contract niet kon verbroken worden. Ik was amper daar of ik wilde alweer weg.""Voor Standard spelen was een kinderdroom. Van mijn zesde tot mijn zestiende maakte ik deel uit van de generatie met Sébastien Pocognoli, Réginal Goreux en Kevin Mirallas. Nadien verliet ik, net als vele anderen, de club en tekende ik bij Anderlecht. Vandaag is de politiek in veel clubs veranderd: de jeugd krijgt er sneller speelkansen en gaat dus niet zo vlug meer op een ander. Destijds vertrok de ene na de andere en ik zei bij mezelf: ik ga niet op mijn eentje achterblijven.""Ik heb daar nog altijd niet de minste uitleg over gekregen. Ik zou gewoon willen weten waarom die mensen niet correct met mij zijn geweest. Waarom moest ik naar Mechelen? Waarom moest ik tekenen bij Olympiacos terwijl Olympiacos me niet wou? Waarom mocht ik dat mooie contract bij Standard niet tekenen? Ik hoop dat ze me dat op een dag eens uitleggen... Ik heb nog nooit gehoord dat een club een speler een contract voor drie jaar laat tekenen om dan te weigeren dat hij de voorbereiding meemaakt... Dus ben ik maar op mijn eentje gaan trainen, thuis, zonder dat ik van iemand iets hoorde. Half september heb ik dan de bladzijde omgeslagen, ik heb mijn contract bij Olympiacos verbroken. Ik heb besloten om mijn lot in eigen handen te nemen en mijn eigen boontjes te doppen, zonder die mensen die niet correct met mij zijn geweest."