De 34-jarige aanvallende middenvelder van Antwerp, voormalig Israëlisch international, kreeg van de 196 stemgerechtigden 271 punten achter zijn naam, en daarmee haalde hij het met een duidelijke voorsprong op de Oostenrijker Raphael Holzhauser (187 punten), de revelatie bij promovendus Beerschot. Nadien volgde al een stevige kloof met de nummer drie, topschutter Paul Onuachu van Racing Genk. De Nigeriaanse international kreeg 86 stemmen achter zijn naam. De eerste speler van landskampioen en competitieleider Club Brugge kwam pas op de vierde plaats: Simon Mignolet met 75 punten. De Rode Duivel kreeg eerder al wel voor het tweede jaar op rij de trofee voor de beste doelman. Met Charles De Ketelaere (72) is ook de nummer vijf een Bruggeling. Hij werd eerder al verkozen tot Belofte van het Jaar.

Zo ging voor het eerst sinds 2015, toen Gentenaar Sven Kums na een boerenjaar met de prijs aan de haal ging, de Gouden Schoen niet naar een speler van Club Brugge. In 2016 ging de Schoen naar José Izquierdo, een jaar later naar Ruud Vormer en de voorbije twee jaar mocht Hans Vanaken de onderscheiding telkens mee naar huis nemen. De 28-jarige Vanaken was het voorbije jaar net iets minder dominant bij Club, waar hij de schijnwerpers steeds meer moet delen met De Ketelaere. Vanaken betaalde de prijs van het succes en kwam niet verder dan de achtste plaats.

Met zijn verkiezing schrijft Refaelov geschiedenis voor The Great Old, dat zijn derde Gouden Schoen binnenhaalde en de eerste in 54 jaar. In 1966 mocht Wilfried Van Moer zijn naam op de erelijst zetten, tien jaar eerder ging de derde editie van de meest prestigieuze Belgische voetbalprijs naar Vic Mees.

Voor de aanvallende middenvelder is het de tweede individuele bekroning in zijn carrière, nadat hij in 2011 in zijn thuisland verkozen werd tot beste speler van de competitie. Refaelov kwam toen uit voor de plaatselijke topclub Maccabi Haifa en dwong er een transfer naar Club Brugge mee af. In het Jan Breydelstadion zou hij tot de zomer van 2018 blijven, alvorens naar Antwerp te verkassen - eerst met een uitleenbeurt en later ook met een definitieve transfer. Uitgerekend onder coach Ivan Leko, die hem destijds bij Club liet vertrekken, steeg hij in Antwerpen in de heenronde van dit seizoen boven zichzelf uit, wat zich vertaalde in een reeks knalprestaties, assists en belangrijke doelpunten. In de zomer schonk hij de oudste club van het land met een treffer tegen Club de Beker en ook Europees schitterde hij onder meer tegen Tottenham Hotspur. Met negen doelpunten en vier assists in 26 wedstrijden is Refaelov de absolute draaischijf en smaakmaker van Antwerp geworden.

Een door het coronavirus geteisterd 2020 leverde zo ook een atypische editie van de Gouden Schoen op, een jaar geleden had niemand het voor mogelijk gehouden dat het tussen Refaelov, Holzhauser en Onuachu zou gaan. Het coronavirus legde echter de competitie vanaf medio maart lam, waardoor er voor het eerst sinds 1970 gesleuteld moest worden aan de stemformule. Wegens het geringe aantal van acht competitiewedstrijden werd de eerste stemronde (1 januari - 30 juni) geschrapt en moesten de stemgerechtigden eind vorig jaar voor het hele kalenderjaar hun stem uitbrengen. Zo kwam de nadruk nog meer dan voordien te liggen op de prestaties in het tweede deel van het jaar, nog vers in het geheugen.

De 34-jarige aanvallende middenvelder van Antwerp, voormalig Israëlisch international, kreeg van de 196 stemgerechtigden 271 punten achter zijn naam, en daarmee haalde hij het met een duidelijke voorsprong op de Oostenrijker Raphael Holzhauser (187 punten), de revelatie bij promovendus Beerschot. Nadien volgde al een stevige kloof met de nummer drie, topschutter Paul Onuachu van Racing Genk. De Nigeriaanse international kreeg 86 stemmen achter zijn naam. De eerste speler van landskampioen en competitieleider Club Brugge kwam pas op de vierde plaats: Simon Mignolet met 75 punten. De Rode Duivel kreeg eerder al wel voor het tweede jaar op rij de trofee voor de beste doelman. Met Charles De Ketelaere (72) is ook de nummer vijf een Bruggeling. Hij werd eerder al verkozen tot Belofte van het Jaar. Zo ging voor het eerst sinds 2015, toen Gentenaar Sven Kums na een boerenjaar met de prijs aan de haal ging, de Gouden Schoen niet naar een speler van Club Brugge. In 2016 ging de Schoen naar José Izquierdo, een jaar later naar Ruud Vormer en de voorbije twee jaar mocht Hans Vanaken de onderscheiding telkens mee naar huis nemen. De 28-jarige Vanaken was het voorbije jaar net iets minder dominant bij Club, waar hij de schijnwerpers steeds meer moet delen met De Ketelaere. Vanaken betaalde de prijs van het succes en kwam niet verder dan de achtste plaats. Met zijn verkiezing schrijft Refaelov geschiedenis voor The Great Old, dat zijn derde Gouden Schoen binnenhaalde en de eerste in 54 jaar. In 1966 mocht Wilfried Van Moer zijn naam op de erelijst zetten, tien jaar eerder ging de derde editie van de meest prestigieuze Belgische voetbalprijs naar Vic Mees. Voor de aanvallende middenvelder is het de tweede individuele bekroning in zijn carrière, nadat hij in 2011 in zijn thuisland verkozen werd tot beste speler van de competitie. Refaelov kwam toen uit voor de plaatselijke topclub Maccabi Haifa en dwong er een transfer naar Club Brugge mee af. In het Jan Breydelstadion zou hij tot de zomer van 2018 blijven, alvorens naar Antwerp te verkassen - eerst met een uitleenbeurt en later ook met een definitieve transfer. Uitgerekend onder coach Ivan Leko, die hem destijds bij Club liet vertrekken, steeg hij in Antwerpen in de heenronde van dit seizoen boven zichzelf uit, wat zich vertaalde in een reeks knalprestaties, assists en belangrijke doelpunten. In de zomer schonk hij de oudste club van het land met een treffer tegen Club de Beker en ook Europees schitterde hij onder meer tegen Tottenham Hotspur. Met negen doelpunten en vier assists in 26 wedstrijden is Refaelov de absolute draaischijf en smaakmaker van Antwerp geworden. Een door het coronavirus geteisterd 2020 leverde zo ook een atypische editie van de Gouden Schoen op, een jaar geleden had niemand het voor mogelijk gehouden dat het tussen Refaelov, Holzhauser en Onuachu zou gaan. Het coronavirus legde echter de competitie vanaf medio maart lam, waardoor er voor het eerst sinds 1970 gesleuteld moest worden aan de stemformule. Wegens het geringe aantal van acht competitiewedstrijden werd de eerste stemronde (1 januari - 30 juni) geschrapt en moesten de stemgerechtigden eind vorig jaar voor het hele kalenderjaar hun stem uitbrengen. Zo kwam de nadruk nog meer dan voordien te liggen op de prestaties in het tweede deel van het jaar, nog vers in het geheugen.