Nog erger nog dan het wangedrag van de Anderlechthooligans vrijdagavond op Standard is de totale radeloosheid die er in de club lijkt te heersen. Met welk plan wil paars-wit uit deze crisis geraken? Is er trouwens een duidelijk plan dat verder gaat dan een paar holle uitspraken? En wie gaat die lijnen uittekenen? Michael Verschueren, die anderhalve week geleden de moed had om boze supporters in de ogen te kijken? Frank Arnesen, die zich dezer dagen opmerkelijk afzijdig houdt? Of toch weer Marc Coucke, die de gewoonte heeft om over alles te beslissen, die drijft op zakelijk instinct, maar nu toch langzamerhand moet weten dat er in het voetbal andere wetten gelden dan in het bedrijfsleven.

Pijnlijk om zien is het, hoe het instituut Anderlecht afbrokkelt, hoe supporters, of mensen die zich zo noemen, de grandeur die Anderlecht omringt vertrappelen. Natuurlijk is er reden tot boosheid na het makke spel van de ploeg en de opeenstapeling van bestuurlijke fouten, maar verfoeilijk is het om dat met agressie te tonen.

Marc Coucke zal het nooit toegeven, maar hij moet het zich al vaker hebben afgevraagd waaraan hij is begonnen. Coucke ziet de club, de ontslaggolf ten spijt, steeds dieper wegglijden en als voorzitter draagt hij daarvoor de verantwoordelijkheid en niemand anders. Nieuwe mensen zorgen voorlopig niet voor een nieuw elan en al evenmin voor nieuwe ideeën. Niet op en niet naast het veld. Anderlecht moet vanaf nul herbeginnen, maar hoe doe je zoiets? Door de halve kern te vernieuwen en een nieuwe technische staf te installeren?

Het zijn kreten die in het Astridpark al te beluisteren vielen. Maar het is de vraag hoe realistisch ze zijn. En vooral: wat heeft Anderlecht nog te bieden? De club blijft allicht verstoken van Europees voetbal: acht punten achterstand op Antwerp, dat valt amper te overbruggen. Voor goeie trainers en spelers is Anderlecht in die omstandigheden niet langer een aansprekende club.

Grilligheid kenmerkt deze competitie en dus ook play-off 1. Club Brugge veegde vorige week Standard van het veld en werd tot titelfavoriet gebombardeerd. Maar op Genk acteerde de ploeg, na een perspectiefvolle 9 op 9, ondermaats. Niemand die er een verklaring voor vond. Dat juist Club, dat in deze fase van de competitie zijn mentale kracht leek teruggevonden te hebben, het op dat vlak liet afweten, is wel heel bizar.

Heel anders was het bij KRC Genk, dat een roerige week kende. De mogelijke schorsing van Roeslan Malinovski verplichtte trainer Philippe Clement om in de voorbereiding met twee scenario's te werken. Heel vreemd dat bondsprocureur Kris Wagner in een twee uur durend betoog aan die schorsing van zeven speeldagen vasthield, terwijl haast de hele voetbalwereld daar anders over dacht.

Het lijkt erop dat Genk in moeilijke omstandigheden een boost krijgt. Het vertrek van Alejandro Pozuelo en de heisa rond Malinovski verstoorden de gemoedsrust niet. Maar heel anders kan het er volgend weekend alweer uitzien, wanneer Genk naar Standard moet en Club Brugge naar Antwerp. Dat kan zelfs op gelijke hoogte komen van Club.

Zo blijft het wel spannend in play-off 1 en zullen voorstanders van deze competitieformule dat graag benadrukken. Terwijl de realiteit anders is: indien de punten niet zouden gehalveerd zijn, stond KRC Genk nu zeven punten voor op Club Brugge.

Nog erger nog dan het wangedrag van de Anderlechthooligans vrijdagavond op Standard is de totale radeloosheid die er in de club lijkt te heersen. Met welk plan wil paars-wit uit deze crisis geraken? Is er trouwens een duidelijk plan dat verder gaat dan een paar holle uitspraken? En wie gaat die lijnen uittekenen? Michael Verschueren, die anderhalve week geleden de moed had om boze supporters in de ogen te kijken? Frank Arnesen, die zich dezer dagen opmerkelijk afzijdig houdt? Of toch weer Marc Coucke, die de gewoonte heeft om over alles te beslissen, die drijft op zakelijk instinct, maar nu toch langzamerhand moet weten dat er in het voetbal andere wetten gelden dan in het bedrijfsleven. Pijnlijk om zien is het, hoe het instituut Anderlecht afbrokkelt, hoe supporters, of mensen die zich zo noemen, de grandeur die Anderlecht omringt vertrappelen. Natuurlijk is er reden tot boosheid na het makke spel van de ploeg en de opeenstapeling van bestuurlijke fouten, maar verfoeilijk is het om dat met agressie te tonen. Marc Coucke zal het nooit toegeven, maar hij moet het zich al vaker hebben afgevraagd waaraan hij is begonnen. Coucke ziet de club, de ontslaggolf ten spijt, steeds dieper wegglijden en als voorzitter draagt hij daarvoor de verantwoordelijkheid en niemand anders. Nieuwe mensen zorgen voorlopig niet voor een nieuw elan en al evenmin voor nieuwe ideeën. Niet op en niet naast het veld. Anderlecht moet vanaf nul herbeginnen, maar hoe doe je zoiets? Door de halve kern te vernieuwen en een nieuwe technische staf te installeren? Het zijn kreten die in het Astridpark al te beluisteren vielen. Maar het is de vraag hoe realistisch ze zijn. En vooral: wat heeft Anderlecht nog te bieden? De club blijft allicht verstoken van Europees voetbal: acht punten achterstand op Antwerp, dat valt amper te overbruggen. Voor goeie trainers en spelers is Anderlecht in die omstandigheden niet langer een aansprekende club. Grilligheid kenmerkt deze competitie en dus ook play-off 1. Club Brugge veegde vorige week Standard van het veld en werd tot titelfavoriet gebombardeerd. Maar op Genk acteerde de ploeg, na een perspectiefvolle 9 op 9, ondermaats. Niemand die er een verklaring voor vond. Dat juist Club, dat in deze fase van de competitie zijn mentale kracht leek teruggevonden te hebben, het op dat vlak liet afweten, is wel heel bizar. Heel anders was het bij KRC Genk, dat een roerige week kende. De mogelijke schorsing van Roeslan Malinovski verplichtte trainer Philippe Clement om in de voorbereiding met twee scenario's te werken. Heel vreemd dat bondsprocureur Kris Wagner in een twee uur durend betoog aan die schorsing van zeven speeldagen vasthield, terwijl haast de hele voetbalwereld daar anders over dacht. Het lijkt erop dat Genk in moeilijke omstandigheden een boost krijgt. Het vertrek van Alejandro Pozuelo en de heisa rond Malinovski verstoorden de gemoedsrust niet. Maar heel anders kan het er volgend weekend alweer uitzien, wanneer Genk naar Standard moet en Club Brugge naar Antwerp. Dat kan zelfs op gelijke hoogte komen van Club. Zo blijft het wel spannend in play-off 1 en zullen voorstanders van deze competitieformule dat graag benadrukken. Terwijl de realiteit anders is: indien de punten niet zouden gehalveerd zijn, stond KRC Genk nu zeven punten voor op Club Brugge.