Maak kans op een truitje van Antwerp of Club Brugge onderaan dit artikel!

Ivan Leko versus Philippe Clement deel twee dit seizoen. Per uitbreiding: Antwerp tegen Club Brugge zondagmiddag om 13.30 uur. De bekerwinnaar tegen de verliezende finalist, de twee Belgische Europese overwinteraars tegenover elkaar.

Na vijftien speeldagen het nummer twee in de stand op bezoek bij het nummer vier. De kloof is vijf punten, de inzet groot. Vier dagen na het bezoek aan Tottenham, een nieuwe topper voor Antwerp. Voor Club Brugge idem, zes dagen na het gelijkspel in Rome.

Een ander Club Brugge

Een revanche voor de beker? In de hoofden van de fans is het dat zeker, bij het bestuur van de West-Vlamingen ook. En haast zeker zal Philippe Clement wat toen fout is gelopen (een gebrek aan strijdlust voor de rust, offensief onvermogen erna), ook wel eens aanhalen in de wedstrijdanalyse, maar het duel van zondag is een heel ander dan dat vorige zomer.

Om te beginnen: de elftallen zijn anders. Clement startte die middag in Brussel met David Okereke in de spits (en toen ook al wel Charles De Ketelaere naast hem, als schaduwspits), en Eder Balanta op het middenveld. Duels verwachtend, en wat ruimte om in te voetballen. Het werd geen van beide: ruimte was er amper, De Ketelaere raakte amper een bal en Okereke geen, en Balanta moest vooral voetballen op de korte ruimte, niet direct zijn ding. Koppel daar een slechte zomer van Krepin Diatta aan vast - door een blessure achteruit geslagen in de voorbereiding - en je kreeg veel West-Vlaamse onmondigheid en frustratie achteraf.

Zes maanden later is Diatta nog steeds op zoek naar zijn beste vorm, maar is er met Noa Lang een alternatief, staat De Ketelaere qua zelfvertrouwen en duelkracht veel verder en is er met Mats Rits op het middenveld een voetballer bij. Laat hem maar aan de bal in de opbouw.

Een ander Antwerp

En Antwerp? De bekerfinale was nog de afsluiter van vorig seizoen. Dat betekende voor de Great Old: geen nieuwkomers. Leko moest zijn landgenoot Davor Matijas in doel zetten, een jonge Kroaat die het na een bibberstart wel goed deed als shotstopper, maar geen uitvoetballende doelman bleek.

Junior Pius streed nog mee achterin, als centrale pion in een defensie die vooral knokte. Antwerp ving Club, de favoriet, gegroepeerd op, een beetje terug zittend, zoals Charleroi en Beerschot dat later die maand ook zouden doen op Jan Breydel, om vervolgens snel uit te breken. Via, onder meer, Didier Lamkel Zé! Het was good old Lior Refaelov, die een van die uitbraken afrondde met de enige goal van de dag.

Het Antwerp van zondag ziet er heel anders uit. Jean Butez laat als doelman voetbal van achteruit toe. De verdediging leunt niet meer met de kont tegen het eigen doel, maar laat veel ruimte in de rug. De press is hoger, het technisch vermogen ging de hoogte in. Infiltraties vanop het middenveld, klasse op de flanken (Miyoshi, Benson), de afhankelijkheid die er zes maanden geleden nog was van een flits van Refaelov, Mbokani of de lange raids van Lamkel Zé zijn vervangen door ander voetbal.

Veel meer gebaseerd op combinatie, met een intussen qua zelfvertrouwen gegroeide Martin Hongla. Waarbij de twee oudjes voorin wel last beginnen krijgen van wintermoeheid. Dat kan straks ook schelen.

Het wordt een heel andere match dan op 1 augustus. Waarbij de traditie in het voordeel van Club spreekt. Vorig seizoen verloor het met 2-1, nadat het 0-1 voorkwam via Siebe Schrijvers, maar de jaren daarvoor pakte blauw-zwart drie keer op rij een gelijkspel op de Bosuil.

Ivan Leko versus Philippe Clement deel twee dit seizoen. Per uitbreiding: Antwerp tegen Club Brugge zondagmiddag om 13.30 uur. De bekerwinnaar tegen de verliezende finalist, de twee Belgische Europese overwinteraars tegenover elkaar.Na vijftien speeldagen het nummer twee in de stand op bezoek bij het nummer vier. De kloof is vijf punten, de inzet groot. Vier dagen na het bezoek aan Tottenham, een nieuwe topper voor Antwerp. Voor Club Brugge idem, zes dagen na het gelijkspel in Rome.Een revanche voor de beker? In de hoofden van de fans is het dat zeker, bij het bestuur van de West-Vlamingen ook. En haast zeker zal Philippe Clement wat toen fout is gelopen (een gebrek aan strijdlust voor de rust, offensief onvermogen erna), ook wel eens aanhalen in de wedstrijdanalyse, maar het duel van zondag is een heel ander dan dat vorige zomer.Om te beginnen: de elftallen zijn anders. Clement startte die middag in Brussel met David Okereke in de spits (en toen ook al wel Charles De Ketelaere naast hem, als schaduwspits), en Eder Balanta op het middenveld. Duels verwachtend, en wat ruimte om in te voetballen. Het werd geen van beide: ruimte was er amper, De Ketelaere raakte amper een bal en Okereke geen, en Balanta moest vooral voetballen op de korte ruimte, niet direct zijn ding. Koppel daar een slechte zomer van Krepin Diatta aan vast - door een blessure achteruit geslagen in de voorbereiding - en je kreeg veel West-Vlaamse onmondigheid en frustratie achteraf.Zes maanden later is Diatta nog steeds op zoek naar zijn beste vorm, maar is er met Noa Lang een alternatief, staat De Ketelaere qua zelfvertrouwen en duelkracht veel verder en is er met Mats Rits op het middenveld een voetballer bij. Laat hem maar aan de bal in de opbouw.En Antwerp? De bekerfinale was nog de afsluiter van vorig seizoen. Dat betekende voor de Great Old: geen nieuwkomers. Leko moest zijn landgenoot Davor Matijas in doel zetten, een jonge Kroaat die het na een bibberstart wel goed deed als shotstopper, maar geen uitvoetballende doelman bleek. Junior Pius streed nog mee achterin, als centrale pion in een defensie die vooral knokte. Antwerp ving Club, de favoriet, gegroepeerd op, een beetje terug zittend, zoals Charleroi en Beerschot dat later die maand ook zouden doen op Jan Breydel, om vervolgens snel uit te breken. Via, onder meer, Didier Lamkel Zé! Het was good old Lior Refaelov, die een van die uitbraken afrondde met de enige goal van de dag.Het Antwerp van zondag ziet er heel anders uit. Jean Butez laat als doelman voetbal van achteruit toe. De verdediging leunt niet meer met de kont tegen het eigen doel, maar laat veel ruimte in de rug. De press is hoger, het technisch vermogen ging de hoogte in. Infiltraties vanop het middenveld, klasse op de flanken (Miyoshi, Benson), de afhankelijkheid die er zes maanden geleden nog was van een flits van Refaelov, Mbokani of de lange raids van Lamkel Zé zijn vervangen door ander voetbal. Veel meer gebaseerd op combinatie, met een intussen qua zelfvertrouwen gegroeide Martin Hongla. Waarbij de twee oudjes voorin wel last beginnen krijgen van wintermoeheid. Dat kan straks ook schelen.Het wordt een heel andere match dan op 1 augustus. Waarbij de traditie in het voordeel van Club spreekt. Vorig seizoen verloor het met 2-1, nadat het 0-1 voorkwam via Siebe Schrijvers, maar de jaren daarvoor pakte blauw-zwart drie keer op rij een gelijkspel op de Bosuil.