Sinds zijn vertrek uit Brugge in de zomer van 2015 moet Mathew Ryan, in 2014 én 2015 nog de beste doelman van België, het met een rol in de schaduw stellen. Bij zijn vertrek lag de wereld open. Valencia was een topclub in nood, doelman Diego Alves - de vaste nummer één - had zijn kruisbanden gescheurd en was zes maanden out. De club zocht een keeper die onmiddellijk inzetbaar was.
...

Sinds zijn vertrek uit Brugge in de zomer van 2015 moet Mathew Ryan, in 2014 én 2015 nog de beste doelman van België, het met een rol in de schaduw stellen. Bij zijn vertrek lag de wereld open. Valencia was een topclub in nood, doelman Diego Alves - de vaste nummer één - had zijn kruisbanden gescheurd en was zes maanden out. De club zocht een keeper die onmiddellijk inzetbaar was. Twee Valencianen speelden daarbij een rol: Juan Carlos Garrido en César Sánchez. Twee vrienden, de ene nog trainer geweest van Club, de ander een gewezen doelman van Valencia. Sánchez was op bezoek geweest in Brugge en had daar Ryan aan het werk gezien. Toen de Spaanse club informatie inwon over een mogelijke nieuwe doelman, viel diens naam. Na twee wedstrijden met Valencia sloeg het noodlot toe: de Australiër raakte geblesseerd aan de knie. Het herstel duurde langer dan verwacht en toen hij weer fit was, raakte Ryan niet verder dan de bank. Jaume Doménech, op papier derde doelman, bleef staan. De rest van het seizoen kwam Ryan nog een paar keer onder de lat, met tegenvallende resultaten. Toen Club, nog voor Ludovic Butelle kwam, hem polste, wees hij een terugkeer naar blauw-zwart af: te vroeg om al op te geven.De nieuwe trainer Pako Ayestarán nam César Sánchez in mei als een van zijn assistenten. Pako en César kozen voluit voor Ryan als nummer één in het nieuwe seizoen. Diego Alves, beslisten ze, zou worden verkocht. Helaas voor Ryan kwam er geen bod voor de Braziliaan, en toen Valencia slecht startte kwam er direct druk op de coach. Om zijn vel te redden greep die terug naar de populaire nummer één. Exit Ryan, en een paar weken later ook de hoofdtrainer. De nieuwe baas veranderde niks in doel en zes maanden later koos Ryan, inmiddels derde doelman na Doménech, eieren voor zijn geld. Nu tijdelijk, komende zomer allicht definitief. Niet naar Anderlecht, dat hem ook polste, maar naar Genk.De Limburgers zaten in de knoei met de blessure van Marco Bizot. Voor het seizoen dacht het al aan een vervanger voor de Nederlander, maar toen dat niet doorging, bleef Bizot onder de lat, al werd de optie in zijn contract (nog) niet gelicht. Genk heeft naast de Nederlander nog twee jonge Belgen in de A-kern: Nordin Jackers (19) zit daar al een tijdje, Gaëtan Coucke (18) sinds deze zomer. Twee talenten uit de opleiding van Gilbert Roex, verder afgewerkt door Erwin Lemmens en Peter Maes. Jackers, mentaal sterker door de kansen die hij dit seizoen al kreeg, was stand-in voor Bizot en speelt ook komende dinsdag de uitgestelde match in Beveren, waarvoor Ryan niet speelgerechtigd is. In Genk geloven ze in beiden, maar het risico om nu al Jackers, zoals Courtois indertijd, voor de leeuwen te gooien, durfden ze niet aan. De komst van Ryan moet voor beide partijen een win-winsituatie opleveren. Ryan kan zich Europees in de kijker spelen, en door de huurovereenkomst wordt de toekomst van Jackers en Coucke niet gehypothekeerd. Alleen als Genk play-off 1 mist, zou play-off 2 een streep door de rekening zijn van Ryan, zoals dat vorig seizoen ook het geval was bij Standard met Víctor Valdés.