Mats Rits is bezig aan zijn vierde seizoen bij Club Brugge. In die tijd werkte hij zich op tot basisspeler, werd hij twee keer kampioen en speelde hij al tegen de beste teams in de Champions League. Maar is blauw-zwart zijn eindstation als voetballer? 'Ik heb nog een contract tot 2024 met optie tot 2025. Dan ben ik 31 of 32. Als de club morgen zegt dat ik kan verlengen tot ik 34 of 35 ben en ik kan me vinden in de voorwaarden, dan is dit het eindstadium. En dan ben ik daar heel gelukkig mee, want ik ben hier heel graag en heb niet het gevoel dat ik dan iets gemist zou hebben.

'De mensen zijn fijn en dat vind ik ook belangrijk, dat maakt het werk plezant. Als er morgen een ploeg komt die ik zie zitten en Club wil meewerken, kan dat ook, maar ik ga niet actief op zoek. Ik wil graag een cap halen als Rode Duivel, natuurlijk, maar ik ga daarom niet zeggen: ik wil naar het buitenland omdat ik dan misschien meer kans maak. De focus ligt altijd eerst op hier en of een transfer beter is voor mezelf.'

Met een gebrek aan ambitie heeft dat niks te maken. 'Totaal niet. Elk jaar spelen we Europees en doen we mee voor de titel in een mooie competitie. Ik vind dat België ondergewaardeerd wordt; veel spelers uit het buitenland hebben hier aanpassingsproblemen. Dan moet je al naar een betere competitie of een topclub in een vergelijkbare competitie. Dat is niet zo evident. Hier zit je in je eigen land, kun je je vrienden zien, je familie, je kunt er zijn wanneer iemand je nodig heeft. Dat zijn allemaal positieve punten, die je moet meenemen. Hans staat als speler op een ander niveau, maar voor hem is dat net hetzelfde.'

Lees het volledige interview met Mats Rits deze week in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.

Mats Rits is bezig aan zijn vierde seizoen bij Club Brugge. In die tijd werkte hij zich op tot basisspeler, werd hij twee keer kampioen en speelde hij al tegen de beste teams in de Champions League. Maar is blauw-zwart zijn eindstation als voetballer? 'Ik heb nog een contract tot 2024 met optie tot 2025. Dan ben ik 31 of 32. Als de club morgen zegt dat ik kan verlengen tot ik 34 of 35 ben en ik kan me vinden in de voorwaarden, dan is dit het eindstadium. En dan ben ik daar heel gelukkig mee, want ik ben hier heel graag en heb niet het gevoel dat ik dan iets gemist zou hebben. 'De mensen zijn fijn en dat vind ik ook belangrijk, dat maakt het werk plezant. Als er morgen een ploeg komt die ik zie zitten en Club wil meewerken, kan dat ook, maar ik ga niet actief op zoek. Ik wil graag een cap halen als Rode Duivel, natuurlijk, maar ik ga daarom niet zeggen: ik wil naar het buitenland omdat ik dan misschien meer kans maak. De focus ligt altijd eerst op hier en of een transfer beter is voor mezelf.'Met een gebrek aan ambitie heeft dat niks te maken. 'Totaal niet. Elk jaar spelen we Europees en doen we mee voor de titel in een mooie competitie. Ik vind dat België ondergewaardeerd wordt; veel spelers uit het buitenland hebben hier aanpassingsproblemen. Dan moet je al naar een betere competitie of een topclub in een vergelijkbare competitie. Dat is niet zo evident. Hier zit je in je eigen land, kun je je vrienden zien, je familie, je kunt er zijn wanneer iemand je nodig heeft. Dat zijn allemaal positieve punten, die je moet meenemen. Hans staat als speler op een ander niveau, maar voor hem is dat net hetzelfde.'Lees het volledige interview met Mats Rits deze week in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.