Mehdi Carcela over...

Het incident met Bjorn Ruytinx:

"Dat was een klap, ja, in het begin. Ik voelde dat ik op de goeie weg was en door die blessure stond ik weer aan de kant. Gelukkig kon ik rekenen op mijn naasten en de kine's bij Standard om er weer bovenop te komen."

"Die slag was frustratie. Hij had al meer vuile fouten gemaakt, maar op dat moment hoorde ik iets kraken. Ik dacht dat ik iets gebroken had, dat ik opnieuw voor zes maanden vertrokken was. Maar het was vooral de gele kaart van de scheidsrechter die me gek maakte. Dat was de verklaring voor mijn reactie."

Zijn 'mislukte' avontuur bij Anzji:

"Bij Anzji heb ik niet zoveel gespeeld als ik gehoopt had. Er was dat reglement dat verplicht om zes Russische spelers op het veld op te stellen. En of het dus Willian, Boussoufa of ik was, we zaten om beurten op de bank.

"Ik heb er wel een nieuwe wereld ontdekt: ik woonde in Moskou en kwam in aanraking met de luxe en de excessen. Er is zo veel te doen in die dolle stad die 24 uur op 24 leeft. Van Luik naar Moskou was echt een groot verschil."

Zijn keuze voor de Marokkaanse nationale ploeg:

"Ik heb geen spijt van die keuze. Ook al blijft iedereen mij zeggen dat ik voor België had moeten kiezen voor mijn carrière. Luciano D'Onofrio heeft me gepusht om voor België of Spanje te kiezen. Ik heb indertijd mijn hart laten spreken, in een mix met ambitie, want je had Erik Gerets als coach en veel goeie spelers in de selectie op dat moment. Ik maakte deel uit van een reeks spelers die toen allemaal Marokko verkozen. Ik heb Marokko gekozen en daar ben ik fier op."

Lees het volledige interview deze week in Sport/Voetbalmagazine.

Mehdi Carcela over...Het incident met Bjorn Ruytinx:"Dat was een klap, ja, in het begin. Ik voelde dat ik op de goeie weg was en door die blessure stond ik weer aan de kant. Gelukkig kon ik rekenen op mijn naasten en de kine's bij Standard om er weer bovenop te komen." "Die slag was frustratie. Hij had al meer vuile fouten gemaakt, maar op dat moment hoorde ik iets kraken. Ik dacht dat ik iets gebroken had, dat ik opnieuw voor zes maanden vertrokken was. Maar het was vooral de gele kaart van de scheidsrechter die me gek maakte. Dat was de verklaring voor mijn reactie."Zijn 'mislukte' avontuur bij Anzji:"Bij Anzji heb ik niet zoveel gespeeld als ik gehoopt had. Er was dat reglement dat verplicht om zes Russische spelers op het veld op te stellen. En of het dus Willian, Boussoufa of ik was, we zaten om beurten op de bank."Ik heb er wel een nieuwe wereld ontdekt: ik woonde in Moskou en kwam in aanraking met de luxe en de excessen. Er is zo veel te doen in die dolle stad die 24 uur op 24 leeft. Van Luik naar Moskou was echt een groot verschil."Zijn keuze voor de Marokkaanse nationale ploeg:"Ik heb geen spijt van die keuze. Ook al blijft iedereen mij zeggen dat ik voor België had moeten kiezen voor mijn carrière. Luciano D'Onofrio heeft me gepusht om voor België of Spanje te kiezen. Ik heb indertijd mijn hart laten spreken, in een mix met ambitie, want je had Erik Gerets als coach en veel goeie spelers in de selectie op dat moment. Ik maakte deel uit van een reeks spelers die toen allemaal Marokko verkozen. Ik heb Marokko gekozen en daar ben ik fier op."Lees het volledige interview deze week in Sport/Voetbalmagazine.