Mo Messoudi maakte het allemaal al eens mee, vorig seizoen toen in de promotiefinales uiteindelijk verloren werd van Cercle Brugge. De middenvelder blikt terug: 'Vorig seizoen begonnen we als promovendus vanuit het amateurvoetbal met de overtuiging dat we bij de eerste drie konden eindigen. Niemand die dacht dat we gingen mee doen voor de titel. Maar het liep tot eenieders verbazing erg goed. In de eerste periode verloren we maar één keer, en brachten fantastisch voetbal. Die eerste periode binnenhalen kostte veel krachten, waardoor we de tweede periode moeizaam doorkwamen, met veel blessures. Die laatste thuiswedstrijd tegen Cercle was doorslaggevend, toen we in de laatste zeven minuten een 2-0 zege uit handen gaven en 2-3 verloren, waardoor we plots zeven punten achterop lagen in plaats van één punt. Winnen we die match, dan halen we Cercle bij, komen er geen play-offs en promoveren we rechtstreeks. Nu gingen we nipt onderuit in de play-offs. Dat heeft voor een serieuze kater gezorgd. Iedereen zat op zijn gat. Dan nog eens tien wedstrijden in PO2 afwerken, was verschrikkelijk. Zelfs de dubbele derby tegen den Antwerp kon ons niet troosten. Het was op.'

Veel belangrijke spelers haakten af na vorig seizoen. Hernán Losada stopte, Arjan Swinkels ging naar Mechelen. In het begin liep het niet. 'De klik kwam met de aankoop van Marius Noubissi', oordeelt Messoudi. 'Met hem hebben we een aanvaller die op elk moment vanuit het niets kan scoren. Vorig seizoen hadden we maar één echte spits, Fesson Placca. Marc Brys werkte met twaalf, dertien spelers. Dit jaar hebben we een ruimere en sterkere kern. Als wij het halen, komt dat omdat we het beste team hebben. Dat is de samenvatting van de top in 1B dit seizoen: wij hebben de beste ploeg, Union het meeste talent en KV Mechelen de meeste ervaring.'

'Zelf kom ik minder in actie. Vijfhonderd speelminuten is het minste wat ik al mee heb gemaakt. De trainer zegt dat ik niet in zijn systeem pas. Maar op dit moment is mijn situatie ondergeschikt aan die van de club. Eerst gaan we voor die promotie. Dat is tenslotte waarvoor ik naar hier gekomen ben.'

Rauw publiek

Wie heeft nu het meest thuisvoordeel in deze promotiefinale? KV Mechelen en Beerschot Wilrijk beschikken allebei over een trouwe, grote en passionele aanhang. Messoudi geeft alvast een analyse van zijn supporters op het Kiel: 'Het is voor nieuwe spelers altijd even schrikken, wanneer ze dat publiek van ons voor het eerst ervaren. Beerschot is een speciaal, erg fanatiek publiek. Voor de wedstrijd beginnen ze al "bloed, zweet en tranen, wij willen bloed, zweet en tranen." Het is een direct publiek, rauw, kritisch, soms racistisch, vaak grappig, maar soms er ook over. Ik heb het altijd zo geweten, ook toen ik als klein jongetje in de tribune zat, wist ik soms niet wat ik hoorde.'

'Ik snap dat mensen uit de buurt rond het stadion met een migratieachtergrond wegblijven met die spreekkoren. Er zijn er, maar heel weinig. Minder dan bij die andere ploeg in Antwerpen. Dit seizoen op Westerlo had ik het enorm moeilijk, toen bijna heel ons vak enorm hard racistische spreekkoren aanhief. Vorig jaar was dat ook op Lierse heel het vak tegen Dodo Elgabas. Ik weet dat dat vaak is om die spelers te intimideren, en dat ze de buitenlandse spelers van ons wel graag hebben, en mij ook, maar het blijft wrang om te horen. Maar het zal me er nooit toe brengen om voor een andere club te supporteren. Iedereen weet dat ik in hart en nieren een Beerschotman ben, en altijd zal blijven.'

Lees het volledige interview met Mo Messoudi in onze +zone of in Sport/Voetbalmagazine van woensdag 6 maart.