Eerlijk. We konden een glimlach niet onderdrukken, gisteren, toen we het nieuws vernamen dat de bestuurders van ons profvoetbal Roger Vanden Stock (72) hadden aangesteld tot voorzitter van de Pro League.

'Anderlecht is sinds eind jaren '60 sturende kracht van Belgisch voetbal'

Iedereen die we de afgelopen weken/maanden belden in verband met de hervormingen van ons profvoetbal en de keuze van de pionnetjes die straks de boel moeten leiden, verwees altijd naar één ding: wat gaat Anderlecht doen? Hoe gaan zij zich positioneren? Dat zal uiteindelijk bepalen welke richting het uit gaat. Want Anderlecht en het Belgische voetbal, dat is zoals Ajax in Nederland. Of Porto in Portugal. De sturende kracht. Al sinds het einde van de jaren zestig, toen Constant Vanden Stock de macht greep in Brussel én keuzeheer was van de nationale ploeg. En nu is er Roger, zijn opvolger.

Liefhebber van golf, Knokke, de Azurenkust, Zwitserland. In eigen club in het begin knokkend om erkenning, een zoon moet zijn eigen voornaam verdienen. Er nu met respect behandeld. Een man van uitstraling, die boven het dagelijkse gewoel in Belgisch voetballand staat. Twitteren is voor de Couckes van deze wereld, openlijk verzet aantekenen tegen gebeurtenissen in het Glazen Huis en de politiek van de big spenders liet hij aan Ivan De Witte of Bart Verhaeghe.

'Straks misschien weer kampioen'

Zijn club draait goed, straks misschien weer kampioen, wie weet. Het sportieve is er in handen van het duo Van Holsbeeck-Kindermans, met Neerpede staat er een sportief werkinstrument om u tegen te zeggen en financieel is het zwaar weer van een paar seizoenen terug getrotseerd dankzij de evolutie van vzw naar nv. Financieel waakt Alexandre Van Damme er over de zaken, met strenge hand naar verluidt. Een liefhebber in de schaduw, zeer blij met een voorzitter die alom gewaardeerd wordt en klasse uitstraalt.

Roger Vanden Stock lijkt op Anderlecht nog één ultiem levenswerk te hebben: het dossier van het nieuwe stadion. Een goeie deal sluiten met wat straks op Parking C wordt gebouwd. En sinds gisteren: de hervorming van het profvoetbal in goeie banden leiden. In nauwe samenwerking met de nieuwe CEO Pierre François. Een sterk jurist. De as Standard-Anderlecht van weleer is terug, met de steun van Club, dat zijn pionnen ook strategisch heeft neergezet. Bart Verhaeghe in het Uitvoerend Comité, Vincent Mannaert in de raad van bestuur van de Pro League.

'Ons voetballandschap ligt vast'

Hun doel, op termijn, een voetballandschap met twaalf eerste- en twaalf tweedeklassers. En daaronder amateurs, die amper nog de sprong van drie naar twee (of een) zullen kunnen maken. Ons voetballandschap ligt vast (definitief, tenzij er nog ergens een goeie Waalse club zou opstaan). Wie er deze zomer niet bij is en de huidige licentiestormen niet overleeft, komt er nooit meer in. Want die normen, die zullen ze binnen het profvoetbal zelf wel genoeg verstrengen om dat te verhinderen, binnen de autonomie kan dat.

Toen een paar jaar geleden het dossier van de afslanking van eerste klasse op tafel kwam, na een reeks faillissementen in de loop van het seizoen, was dat op vraag van Anderlecht. Dat wilde afslanken, van 18 naar 14. De geesten van de kleintjes bleken nog niet rijp, uiteindelijk bereikte men een compromis van 16.

Wat ligt nu op tafel: een eerste klasse van 16 en een tweede van 8. Waar ze een keer of vier tegen mekaar moeten spelen, onder strenge licentievoorwaarden. Een format dat maar een overgangsformat is. Je hoeft echt geen geniaal strateeg te zijn, om dat door te hebben. Als Vanden Stock een decennium geleden 18 profclubs te veel vond, hoe zou hij zich nu kunnen vinden in 24? Niet toch? Tenzij ...

Hervorming

Tenzij er straks nog een keer wordt hervormd. Tot 12-12. Dan klopt dat getal van 24 wel.

Dat proces gaat hij de komende twee jaar, zo lang loopt zijn mandaat, begeleiden. Tegen dan is ook het stadion af en heeft zijn voornaam voor het Belgische voetbal evenveel betekend als die van zijn vader. Zowel in de bond als in zijn club, die nu speelt in het Constant Vanden Stock-stadion. Neen, straks komt langs de Ring niet de Roger-Arena, het commerciële landschap is daarvoor te zeer veranderd. Maar er komt ongetwijfeld wel een banketzaal die zijn naam draagt.

Roger Vanden Stock aan het hoofd van de Pro League is trouwens een terugkeer in de tijd. Hij zat er al, lang zelfs, tussen 1986 en 1996. Iemand die toen verzoende, maar ook de eigen dossiers stevig verdedigde en uiteindelijk zelf ook wel de beslissingen nam. Twintig jaar later zal dat zeker niet anders zijn.

Eerlijk. We konden een glimlach niet onderdrukken, gisteren, toen we het nieuws vernamen dat de bestuurders van ons profvoetbal Roger Vanden Stock (72) hadden aangesteld tot voorzitter van de Pro League. Iedereen die we de afgelopen weken/maanden belden in verband met de hervormingen van ons profvoetbal en de keuze van de pionnetjes die straks de boel moeten leiden, verwees altijd naar één ding: wat gaat Anderlecht doen? Hoe gaan zij zich positioneren? Dat zal uiteindelijk bepalen welke richting het uit gaat. Want Anderlecht en het Belgische voetbal, dat is zoals Ajax in Nederland. Of Porto in Portugal. De sturende kracht. Al sinds het einde van de jaren zestig, toen Constant Vanden Stock de macht greep in Brussel én keuzeheer was van de nationale ploeg. En nu is er Roger, zijn opvolger.Liefhebber van golf, Knokke, de Azurenkust, Zwitserland. In eigen club in het begin knokkend om erkenning, een zoon moet zijn eigen voornaam verdienen. Er nu met respect behandeld. Een man van uitstraling, die boven het dagelijkse gewoel in Belgisch voetballand staat. Twitteren is voor de Couckes van deze wereld, openlijk verzet aantekenen tegen gebeurtenissen in het Glazen Huis en de politiek van de big spenders liet hij aan Ivan De Witte of Bart Verhaeghe. Zijn club draait goed, straks misschien weer kampioen, wie weet. Het sportieve is er in handen van het duo Van Holsbeeck-Kindermans, met Neerpede staat er een sportief werkinstrument om u tegen te zeggen en financieel is het zwaar weer van een paar seizoenen terug getrotseerd dankzij de evolutie van vzw naar nv. Financieel waakt Alexandre Van Damme er over de zaken, met strenge hand naar verluidt. Een liefhebber in de schaduw, zeer blij met een voorzitter die alom gewaardeerd wordt en klasse uitstraalt. Roger Vanden Stock lijkt op Anderlecht nog één ultiem levenswerk te hebben: het dossier van het nieuwe stadion. Een goeie deal sluiten met wat straks op Parking C wordt gebouwd. En sinds gisteren: de hervorming van het profvoetbal in goeie banden leiden. In nauwe samenwerking met de nieuwe CEO Pierre François. Een sterk jurist. De as Standard-Anderlecht van weleer is terug, met de steun van Club, dat zijn pionnen ook strategisch heeft neergezet. Bart Verhaeghe in het Uitvoerend Comité, Vincent Mannaert in de raad van bestuur van de Pro League.Hun doel, op termijn, een voetballandschap met twaalf eerste- en twaalf tweedeklassers. En daaronder amateurs, die amper nog de sprong van drie naar twee (of een) zullen kunnen maken. Ons voetballandschap ligt vast (definitief, tenzij er nog ergens een goeie Waalse club zou opstaan). Wie er deze zomer niet bij is en de huidige licentiestormen niet overleeft, komt er nooit meer in. Want die normen, die zullen ze binnen het profvoetbal zelf wel genoeg verstrengen om dat te verhinderen, binnen de autonomie kan dat.Toen een paar jaar geleden het dossier van de afslanking van eerste klasse op tafel kwam, na een reeks faillissementen in de loop van het seizoen, was dat op vraag van Anderlecht. Dat wilde afslanken, van 18 naar 14. De geesten van de kleintjes bleken nog niet rijp, uiteindelijk bereikte men een compromis van 16.Wat ligt nu op tafel: een eerste klasse van 16 en een tweede van 8. Waar ze een keer of vier tegen mekaar moeten spelen, onder strenge licentievoorwaarden. Een format dat maar een overgangsformat is. Je hoeft echt geen geniaal strateeg te zijn, om dat door te hebben. Als Vanden Stock een decennium geleden 18 profclubs te veel vond, hoe zou hij zich nu kunnen vinden in 24? Niet toch? Tenzij ...Tenzij er straks nog een keer wordt hervormd. Tot 12-12. Dan klopt dat getal van 24 wel.Dat proces gaat hij de komende twee jaar, zo lang loopt zijn mandaat, begeleiden. Tegen dan is ook het stadion af en heeft zijn voornaam voor het Belgische voetbal evenveel betekend als die van zijn vader. Zowel in de bond als in zijn club, die nu speelt in het Constant Vanden Stock-stadion. Neen, straks komt langs de Ring niet de Roger-Arena, het commerciële landschap is daarvoor te zeer veranderd. Maar er komt ongetwijfeld wel een banketzaal die zijn naam draagt.Roger Vanden Stock aan het hoofd van de Pro League is trouwens een terugkeer in de tijd. Hij zat er al, lang zelfs, tussen 1986 en 1996. Iemand die toen verzoende, maar ook de eigen dossiers stevig verdedigde en uiteindelijk zelf ook wel de beslissingen nam. Twintig jaar later zal dat zeker niet anders zijn.