In het zuiden van de metropool, waar Antwerpen zijn Olympisch Stadion heeft gebouwd, is rood niet bepaald in de mode. Het is niet alleen de kleur van de Great Old, de grote rivaal, maar ook die van de lantaarn die synoniem staat voor de laatste plaats. Die plaats is na vijf speeldagen in het bezit van Beerschot, dat een kleurloze - op rood na dus - seizoensstart kende. De Ratten zijn in de val getrapt die ze net trachtten te vermijden toen ze eind mei hun ploeg toevertrouwden aan ervaren rot Peter Maes.
...

In het zuiden van de metropool, waar Antwerpen zijn Olympisch Stadion heeft gebouwd, is rood niet bepaald in de mode. Het is niet alleen de kleur van de Great Old, de grote rivaal, maar ook die van de lantaarn die synoniem staat voor de laatste plaats. Die plaats is na vijf speeldagen in het bezit van Beerschot, dat een kleurloze - op rood na dus - seizoensstart kende. De Ratten zijn in de val getrapt die ze net trachtten te vermijden toen ze eind mei hun ploeg toevertrouwden aan ervaren rot Peter Maes. Na een mooie eindsprint met STVV, die de Limburgers in de hoogste klasse hield, koos de oud-doelman voor een naar zijn mening ambitieuzer project. Francis Vrancken, de voorzitter van Beerschot, liet van zijn kant optekenen dat de club nood had aan 'een geroutineerde trainer'. Exit Will Still dus, die geruime tijd niets meer hoorde van zijn bestuur, ondanks de belofte vorige winter dat zijn visie zou gevraagd worden bij de keuze van zijn opvolger (voor het geval hij zelf niet langer hoofdtrainer zou/mocht blijven). In mei leek alles plots beslist in een soort paniekreactie uit vrees voor moeilijke momenten, waarop Beerschot nochtans geanticipeerd leek te hebben toen de euforie van de promotie was weggeëbd. Het specifieke karakter van de sportieve leiding bij Beerschot helpt waarschijnlijk evenmin om de kalmte te bewaren op het Kiel. De sterke man van het technisch comité, Jan Van Winckel, werkt vanuit Dubai en staat ook in voor het transferbeleid van Sheffield United. De uit de Premier League gedegradeerde club is immers het vlaggenschip van United World, waarvan Van Winckel technisch directeur is. Die functie vergt veel energie, waardoor Van Winckel zich logischerwijze niet altijd honderd procent kan concentreren op Beerschot, ook niet wanneer daar belangrijke strategische beslissingen genomen moeten worden. Naast de trainerswissel ging de tweede belangrijke beslissing bij Beerschot afgelopen lente over Raphael Holzhauser. De Oostenrijker kende een uitzonderlijk sterk seizoensbegin, wat hem een tweede plaats opleverde bij de verkiezing van de Gouden Schoen. Holzhauser was hét symbool van de wervelende paars-witte armada onder Hernán Losada. In zestien wedstrijden was hij twintig keer beslissend, maar nadien verbleekte hij net als zijn ploeggenoten. Hij was nog goed voor zeven assists en vijf goals, maar de meeste daarvan kwamen er op stilstaande fases: vier welgemikte vrije trappen op het hoofd van een medespeler en evenveel omgezette strafschoppen. Binnen de club zorgde het voor verdeeldheid tussen hen die vonden dat er beter geprofiteerd werd van Holzhausers reputatie en sterke heenronde om hem in het tussenseizoen te gelde te maken, en hen die zich Beerschot niet konden voorstellen zonder zijn sterkhouder. De eerste groep was van mening dat Holzhauser uiteindelijk offensief niet meer voldoende bracht, waardoor hij contraproductief werd voor een ploeg waar één speler vaak niet mee verdedigde. De tweede groep was dan weer van mening dat de Oostenrijker verkopen zou leiden tot gezichtsverlies bij het grote publiek en dat het bovendien een slecht signaal was naar de supporters. Uiteindelijk werden die laatste argumenten gevolgd door het beslissingsorgaan. Op het Kiel vertrouwen sommigen ons vandaag toe dat ze dit zeer moeizame seizoensbegin - mede door de late inkomende transfers waarvan Peter Maes de vruchten nog niet kon plukken - zagen aankomen. Ondertussen staat het water de Trainer van het Jaar 2014 al een beetje aan de lippen, een gevolg van een delicate financiële situatie én van zijn manier van werken, die op velerlei vlakken haaks staat op die van zijn twee voorgangers.Waar Hernán Losada en Will Still voorstanders waren van korte en dynamische trainingen, maken de spelers nu kennis met een andere werkwijze. Korte en intense inspanningen zijn bij Peter Maes eerder zeldzaam. Hij kiest voor veel langere trainingen, waarbij de oefeningen bijna dagelijks herhaald en daardoor monotoon worden: een hele reeks passes, gevolgd door trainen op balbezit en daarna een oefening waarbij de spelers moeten loskomen van hun man, met tien tegen tien of zelfs elf tegen elf. Sommige spelers krijgen al snel genoeg van zo'n methode. Ze vinden dat ze inspanningen moeten leveren die heel anders zijn dan die tijdens de wedstrijden in het weekend. De aanpak van Maes heeft in het verleden zijn deugdelijkheid bewezen, vooral dan bij STVV, dat zich na een zwakke heenronde vorig seizoen nog van het behoud wist te verzekeren. Bij Beerschot lijken de oud-trainer van Lokeren en zijn assistenten de juiste formule evenwel nog niet gevonden te hebben. Zelfs het gegeven dat Ismaila Coulibaly en Marius Noubissi, uitstekend op dreef begin vorig seizoen, weer in vorm zijn, volstaat duidelijk niet. Peter Maes, die nagenoeg alleen vertrouwt op de twee assistenten die hij meebracht ten koste van de rest van de trainersstaf, is een ervaren trainer en dat betekent soms ook 'van de oude stempel'. Zijn groep overtuigen met zijn videoanalyse, wat tot de sterke punten van zijn voorgangers behoorde, lukt hem zelden. Het huidige recept valt bij een deel van de groep niet in de smaak en de teleurstellende resultaten dragen evenmin bij tot een goeie sfeer binnen de club. Met na de wedstrijd afgelopen zondag op Club Brugge alweer een zware verplaatsing naar Charleroi is de kalender voor de interlandbreak ook geen bondgenoot van de geteisterde trainer, over wie lang geen unanimiteit bestaat op het Kiel. Wat begon als een verstandshuwelijk dreigt de richting op te gaan van een vroegtijdige echtscheiding, als gevolg van te weinig vonken tussen het jonge bruidspaar.