Liefdesverhalen zijn vaak moeilijk uit te leggen. De liefde tussen Nicolás Frutos en Anderlecht is begonnen op een lange winteravond in 2010 en lijkt nooit te zullen uitdoven. Het vuur dat in de Argentijn brandt voor paars-wit is onblusbaar. Nadat hij zich eerst ontfermde over de U21, werd hij dit seizoen assistent van René Weiler. Ga zitten voor een uitgebreid gesprek, waarin passie en toewijding de twee sleutelwoorden zijn.
...

Liefdesverhalen zijn vaak moeilijk uit te leggen. De liefde tussen Nicolás Frutos en Anderlecht is begonnen op een lange winteravond in 2010 en lijkt nooit te zullen uitdoven. Het vuur dat in de Argentijn brandt voor paars-wit is onblusbaar. Nadat hij zich eerst ontfermde over de U21, werd hij dit seizoen assistent van René Weiler. Ga zitten voor een uitgebreid gesprek, waarin passie en toewijding de twee sleutelwoorden zijn. Nicolás Frutos: 'Mijn rol is die van motivator. Ik moet de groep bij elkaar houden en de jongens aanmoedigen die niet spelen. Ik moet ervoor zorgen dat iedereen geconcentreerd en gemotiveerd is om zijn werk te doen.' Frutos: 'Ik ken de club, het publiek en de Belgische competitie. Ik weet hoe het eraan toegaat tijdens het weekend op het veld en hoe de trainers van de tegenstanders zullen reageren. Dat zijn details die hun belang kunnen hebben. En ik ben 36 jaar, dat wil zeggen dat het leeftijdsverschil met de spelers niet zo groot is. Het vergemakkelijkt het contact, maar ik ben wel direct. Ik zeg ze niet altijd wat ze willen horen. De uitstekende sfeer in de groep is niet mijn verdienste, maar die van de trainer. Iedereen is heel professioneel en behandelt de anderen met veel respect. Dat maakt mijn werk gemakkelijker. Het lijkt alsof ik al jaren met René Weiler samenwerk.' Frutos: 'We komen uit een ander land met een totaal andere cultuur, maar we hebben dezelfde doelstellingen. Een groep smeden, respect en professionalisme zijn voor mij het allerbelangrijkste. Dat geldt ook voor Weiler.' Frutos: 'Toen ik vorig jaar terugkeerde bij Anderlecht om de beloften te trainen, wilde ik veel veranderen. Dat was niet eenvoudig. Veranderen betekent immers choqueren. Ik begrijp René, die van de buitenwereld veel kritiek kreeg op zijn manier van werken. Hij sluit geen compromissen en kijkt niet naar het verleden, maar naar waar Anderlecht op dit moment staat. Ik heb hetzelfde gedaan op mijn niveau. Het is belangrijk om alles in dialoog te beslissen, maar je moet rekening houden met de gevoeligheden die eigen zijn aan een organisatie.' Frutos: 'Dat klopt. Ik verloor mijn eerste drie wedstrijden, waarvan één thuis tegen Standard, maar drie maanden later hebben we die ploeg in Luik overrompeld. Het heeft tijd gekost, maar naar het einde toe waren mijn spelers machines geworden.' Frutos: 'De mentaliteit, de manier van werken. Anderlecht is qua techniek een uitzonderlijke leerschool. Om die techniek te kunnen toepassen, heb je twee zaken absoluut nodig: concentratie en een goede conditie. Als je fysiek niet in orde bent, dient techniek tot niets. En als je niet geconcentreerd bent, dan kan jouw fysiek je techniek niet helpen te ontwikkelen. Als coach sta ik op technisch vlak nergens (lacht), maar op mentaal en fysiek vlak ben ik sterk.' Frutos: 'Een beeld schiet me daarbij te binnen. Met de beloften wonnen we met 1-0 tegen KV Mechelen, een doelpunt in de laatste minuut. Anthony Vanden Borre deed nog mee en gaf zelfs de assist. Dat doelpunt hebben we met z'n allen gevierd, ook de wisselspelers en de spelers die niet op het wedstrijdblad stond, maar in de tribune zaten. Iedereen is mee op het veld gelopen. 23 spelers vierden die goal. Iemand van KV Mechelen kwam naar mij en zei: 'Zijn jullie gek geworden? Wat doen jullie nu?' Ik antwoordde: 'Wel, dat is mentaliteit.' Ik heb liever dat mijn spelers een doelpunt op die manier vieren tegen pakweg KV Mechelen of Charleroi dan in de Youth League. Tegen FC Barcelona is het niet moeilijk om gemotiveerd te zijn. Spelers die zich uitleven tegen Kortrijk of Oostende, dat is de juiste mentaliteit.' Frutos: 'Dat is zo, maar als je er met René over praat, zal hij, bescheiden als hij is, antwoorden dat het de normaalste zaak van de wereld is, dat het een gevolg is van hard werken. Het enige wat hij vroeg, is dat ze hem in alle rust zijn werk lieten doen en dat hij daarvoor de tijd kreeg. Deze week is iemand van het bestuur me komen zeggen: 'Je hebt gelijk gekregen.' In november zei hij me dat het zo onmogelijk verder kon, omdat we te slecht voetbalden. Ik heb hem toen geantwoord dat we geduld moesten oefenen en dat we kampioen zouden worden.' Frutos: 'Werk wordt altijd beloond. Weiler pompte de Duitse mentaliteit in dit team: willen winnen en werken, werken, werken. Zelf probeer ik altijd om vroeger op te staan dan anderen om meer te kunnen werken. Dat is wiskunde. Ik ga altijd uit van het idee dat ik zwakker ben dan de anderen en dus meer moet werken.' Frutos: 'Het gaat erom dat je techniek toepast op het juiste moment. Vandaag liep ik langs in de gymzaal, waar enkele geblesseerde spelers van het opleidingscentrum oefeningen deden. Op een tv-scherm zag ik allemaal beelden van poortjes en mooie dribbels, maar ik zag geen enkel doelpunt, behalve bij Messi, Neymar en Hazard. Bij de anderen waren het allemaal panna's op het middenveld gevolgd door een pass achteruit. Niemand maakt een compilatie van bijvoorbeeld Uros Spajic. Nochtans is hij een voorbeeld voor iedereen. Tijdens een wedstrijd in Genk kreeg ik ooit een schoenzool tegen mijn gezicht. Resultaat: 21 hechtingen. Ik moest naar de kant, ze deden prik, prik, prik (imiteert hoe zijn gezicht werd gehecht, nvdr) en ik ben terug op het veld gekomen. Meer nog, ik scoorde zelfs. Zoiets vind je niet terug op de sociaalnetwerksites. Daar wordt alles veel te mooi voorgesteld, je krijgt het echte voetbal niet te zien.' Frutos: 'Voilà, dat kon me inderdaad geen moer schelen. Messi scoorde 500 keer voor Barça en daar waren veel prachtige doelpunten bij, maar 80 procent van zijn goals maakte hij van in het strafschopgebied. Dat probeer ik mijn spelers ook duidelijk te maken: lever de inspanning om in de grote rechthoek te komen en je zult scoren.' Frutos: 'En Marouane Fellaini dan? Efficiëntie is het voornaamste. Als Steven Defour scoort, dan is het vaak magnifiek, want met een afstandsschot. Maar het gebeurt te zelden. Iedereen in de voetbalwereld kent tegenwoordig Youri Tielemans. Waarin zijn de grote clubs geïnteresseerd? In zijn geweldige statistieken. Een Tielemans heeft 150 keer meer kwaliteiten dan een Frutos, maar hoeveel van dat soort spelers zijn in staat om in de grote rechthoek te komen, om de inspanning te leveren, om op de juiste manier te bewegen? Ik heb het geluk gehad om samen in de aanval te spelen met Romelu Lukaku en Sergio Agüero - op een bepaald moment hield ik hen zelfs op de bank. Dat waren twee buitenaards goede voetballers.' Frutos: 'Ja, ik was er honderd procent zeker van. Hij had de kwaliteiten én de juiste ingesteldheid. Hij was bereid om hard te werken. Bij Agüero was het net hetzelfde. Het enige wat die jongens interesseerde, waren hun statistieken en winnen, altijd maar winnen.' 'Toen we in Manchester waren voor de wedstrijd tegen United is Agüero een koffie komen drinken in ons hotel. Ik vroeg hem wat hij vond van het voetbal in China. 'Dat laat me koud. Ik hou van de Premier League en ik wil vechten om prijzen te winnen', antwoordde hij. Toen Romelu enkele weken geleden langskwam in Neerpede, zei hij net hetzelfde: 'Ik wil prijzen winnen.' Het is leuk en gemakkelijk om een filmpje te bekijken van Dani Alves terwijl hij staat te dansen op zijn auto, maar je ziet niet hoeveel hij ervoor doet. Die kerel is een machine. Ik kijk naar het voetbal, niet naar het spektakel eromheen. Mooi voetbal, wat betekent dat? In mijn woordenboek staat dat niet. Voor mij telt alleen winnen.' Frutos: 'Hebben we dan niet voor spektakel gezorgd tegen Club Brugge? Nochtans hebben we op dezelfde manier gevoetbald als in alle andere wedstrijden. We zijn op het einde van een proces gekomen waarbij we de spelers op dit niveau wilden brengen. We begonnen aan het seizoen met een nieuwe ploeg en dan is het normaal dat je tijd nodig hebt. De spelers moeten eerst begrijpen waar de trainer met hen naartoe wil. Sommige spelers dromen er nog altijd van om te vertrekken, maar ze zullen niet gedegouteerd zijn als ze hier moeten blijven. Dat is een groot verschil met vorig jaar. Toen wilde iedereen vertrekken. Een speler die hier deze zomer aankwam, verbaasde zich daar enorm over. Hij was zo blij dat hij bij Anderlecht kon komen voetballen, maar al zijn nieuwe ploegmaats wilden weg. Ik stelde hem gerust en zei dat we dat wel zouden oplossen. We hebben het geluk gekend iemand als Weiler te mogen begroeten. Zijn komst heeft het werk opgewaardeerd dat ik bij de beloften gedaan heb.' Frutos: 'Op bepaalde punten aan Frankie Vercauteren. Hij was heel perfectionistisch en wilde zowel de jonge als minder jonge spelers beter maken. Om die ambitie te realiseren was hij soms heel streng. Frankie kreeg kritiek omdat hij een aantal jonge spelers liet vertrekken van wie gezegd werd dat ze moesten spelen. Hij counterde de kritiek door kampioen te worden. Ik moet wel toegeven dat hij over een heel sterke en ervaren ploeg beschikte. Op het middenveld speelden Vanderhaeghe, Zetterberg en Goor, alle drie jongens van meer dan 30 jaar. Vandaag staan daar de 19-jarige Youri Tielemans, de 22-jarige Leander Dendoncker en de 26-jarige Sofiane Hanni.' Frutos: 'Diego Simeone. Maar wat is het verschil tussen de ploeg van Simeone en die van Weiler? Ze hebben dezelfde filosofie. Ik spreek niet over een tactisch plan, want dat kun je op verschillende manieren interpreteren. Als we morgen met vier spitsen spelen die verplicht worden om te werken als beesten, dan is dat een defensief systeem. Wat ik zo fantastisch vind aan Simeone, is dat hij altijd wil winnen, ongeacht zijn tactiek. Waarom probeerde Paris Saint-Germain mooi te voetballen op Barcelona? Ik zou een bus geparkeerd hebben voor mijn doelman. Waarom zou je niet aan een wedstrijd kunnen beginnen met als eerste en uitgesproken doel om te verdedigen? Juventus dacht aan verdedigen, die mannen gaven hun leven om geen tegendoelpunt te incasseren.' Frutos: 'Er heerst een grote crisis momenteel in Argentinië. Moeten vechten om te slagen helpt je om de juiste mentaliteit te hebben. Naar de training gaan en weten dat het risico bestaat dat je aangevallen wordt, vormt je karakter. Op weg van huis naar het stadion zijn alle Argentijnse spelers al eens aangevallen of geslagen.' Frutos: 'Hier brengen mama en papa hun kind met een 4x4 naar de training. Het hoeft niet te verbazen dat de honger bij jonge voetballers hier minder groot is.' Frutos: 'Hij loopt heel veel, maar met de tijd zal hij nog efficiënter worden. Vorig jaar liep hij al veel, maar liep hij ook juist? Ik kom terug op de vergelijking met het middenveld Vanderhaeghe-Zetterberg-Goor. Zij moesten veel minder lopen dan Tielemans, Dendoncker en Hanni, maar waren ze daarom minder sterk? Ze liepen minder omdat ze wisten hoe zich te sparen, omdat ze de juiste inspanningen leverden. Dat heet ervaring. Dendoncker gaat nog veel beter worden. Hij gaat volgens mij de absolute top bereiken, want hij is een heel intelligente jongen. Hoe intelligenter je bent, hoe meer kans je maakt op een grote carrière. Als ik jullie zou vragen om de grootste drie talenten te noemen die de jongste jaren uit ons opleidingscentrum voortkwamen, wat zouden jullie dan antwoorden? Frutos: 'Drie spelers die op een andere positie spelen, maar ze hebben alle drie iets gemeenschappelijk: het zijn intelligente jongens die zaken sneller oppikken, sneller begrijpen dan anderen.' Frutos: 'Ja, maar Youri heeft beetje bij beetje geleerd van alle coaches met wie hij gewerkt heeft. Toen hij bij de profkern kwam, trapte hij zowel met rechts als met links heel goed. Ook zijn balcontrole was uitstekend. De trainers van ons opleidingscentrum zijn op technisch vlak dan ook top. Het bestuur van Anderlecht is zo slim geweest om een trainer te zoeken die een andere dimensie aan het voetbal kan toevoegen.' Frutos: 'Het gaat erom heel de tijd met je vak bezig te zijn. Een speler moet áltijd aan het werk zijn, zowel op training als thuis. Dat wil niet zeggen dat een jonge gast van twintig jaar niet mag uitgaan als hij een dag vrij heeft. Hij moet dat zelfs doen om zijn hoofd leeg te maken en zich daarna weer helemaal te concentreren op het voetbal en op zijn carrière. Het is zoals naar een wedstrijd kijken of een wedstrijd zien. Je kunt zes wedstrijden per dag bekijken, maar kijken naar zaken die onbenullig zijn en niet zien wat echt belangrijk is. Ik ging onlangs naar een wedstrijd van de Belgische Beloften en zag de reservespelers van de tegenstander de bewegingen van één Belgische speler filmen. Zozeer waren ze onder de indruk van zijn techniek. Maar die jongen trapte geen enkele keer op doel. Voor mij is dat niet de juiste manier om naar voetbal te kijken.' Frutos: 'Voetbal is zoals hogere studies. Om te slagen, moet je 60 procent halen. Als je alle kansen wilt behouden, dan moet je elk vak goed studeren en niet alleen de vakken waarin je sterk bent. Als je tevreden bent met 60 procent, dan kom je er niet. Als voetballer moet je je voorbereiden om bij Real Madrid te spelen. Ik werk hard om op een dag bondscoach te zijn van Argentinië. Ik ga er 100 procent voor, maar zal misschien maar 80 procent halen. Als ik daarin slaag, dan zal ik een mooie carrière uitbouwen. Neem Sofiane Hanni, hij is 26, geen 18 meer. Het lijkt alsof hij een blitzcarrière maakt, maar hij heeft keihard gewerkt om te geraken waar hij nu staat. Misschien heeft hij het wat later begrepen, door te trouwen, een kind te krijgen, ervaring op te doen in het leven. Vandaag is Sofiane een voorbeeld voor velen. Hij heeft een enorme mentale kracht.' Frutos: 'Mijn familie vraagt zich soms ook af waarom ik zo gehecht ben aan een plaats waar ik mijn carrière moest beëindigen, maar ik houd alleen maar goede herinneringen over aan deze club.' Frutos: 'Ik kan het moeilijk omschrijven. Voor aanvang van de wedstrijd tegen Club Brugge stond ik naast David Sesa (ook assistent-trainer, nvdr) en hij zei me: 'Dit is toch een fantastisch stadion, niet?' Ik antwoordde hem dat dit stadion mijn leven geweest is. Op Old Trafford dacht ik: we moeten helemaal niet jaloers zijn op Manchester United. Na elke wedstrijd bel ik mijn dochter, die in Argentinië verblijft, en ik laat haar telkens het stadion zien. Ik vind het zo ongelooflijk mooi. Dan zegt ze: 'Papa, ik ken het ondertussen al, hoor.' Na de wedstrijd in Manchester vroeg Mile Svilar me of ik vaak truitjes uitwisselde als speler. 'Nooit', antwoordde ik. 'Alleen als ze me er specifiek naar vroegen.' Dan deed het altijd pijn, want Anderlecht heeft voor mij het mooiste truitje ter wereld. Een speler die dit truitje niet respecteert, zal ik op het matje roepen. Toen ik voor het eerst in de kleedkamer van Anderlecht binnenstapte, zag ik spelers die op zijn minst de indruk gaven dat ze deze club en dit land niet respecteerden. Dit seizoen kregen de nieuwe spelers een trainer voor zich die de club respecteert en die hen het woord 'werken' heeft ingeprent.'