Belgische voetballers worden in eigen land vaak veel te snel de hemel in geprezen en Belgische trainers worden in eigen land veel te snel afgeschreven. Zoals Hugo Broos de voorbije weken in de Afrika Cup bewees.
...

Belgische voetballers worden in eigen land vaak veel te snel de hemel in geprezen en Belgische trainers worden in eigen land veel te snel afgeschreven. Zoals Hugo Broos de voorbije weken in de Afrika Cup bewees.Jarenlang werd gezegd en geschreven dat hij met de jonge generatie voetballers niet overweg kon. Hoe zoet moet het smaken voor de Humbekenaar dat hij - na het forfait van zeven gevestigde waarden - met een piepjonge ploeg de belangrijkste competitie van het zwarte continent won? En dat hij een pak Europese coaches aftroefde die al jaar en dag in Afrika aan de slag zijn. Twaalf van de zestien finalisten hadden immers een blanke bondscoach. Vaak niet omdat ze meer in huis hebben dan lokale trainers, maar omdat deze laatsten bijna altijd tot een bepaalde clan behoren en geen vertrouwen krijgen van de andere clans. De prestatie van Kameroen was overigens veeleer te danken aan het vakmanschap van Broos dan aan de kwaliteit van zijn spelersgroep. De conclusie van de 31e editie van de Afrika Cup moet helaas zijn dat het continent geen supertalenten meer telt. In Gabon was geen opvolger voor Abedi Pelé, Samuel Eto'o, Anthony Yeboah, Didier Drogba of Yaya Touré te bespeuren. Een zorgwekkende ontwikkeling als je weet dat Afrika op het WK van 2026 (met 48 teams) negen in plaats van vijf deelnemers krijgt. Volgens Otto Pfister, de 79-jarige Duitser die in Afrika alles won wat er te winnen valt, is de terugval van het Afrikaanse voetbal de schuld van de Europeanen. Honderden spelersmakelaars schuimen de Afrikaanse voetbalvelden af en brengen 12-, 13-jarige talenten in academies onder. Ze leren er collectief te voetballen in plaats van individuele acties op te zetten. Afrikaanse jongens geraken op die manier hun natuurlijke aanleg kwijt en als ze op 18-jarige leeftijd niet sterk genoeg blijken voor de absolute top, verzeilen ze in allerlei B-competities of worden ze totaal aan hun lot overgelaten. Veel van die jongens komen in ons land terecht, om de eenvoudige reden dat niet-EU-spelers nergens in West-Europa goedkoper zijn dan hier. Hun minimumjaarloon bedraagt ongeveer 75.000 euro (huishuur, auto enz. inbegrepen). Ter vergelijking: in Nederland ligt het minimumsalaris zo'n drie à vier keer hoger. Die lage spelerssalarissen voor niet-EU'ers zijn een van de belangrijkste oorzaken voor het feit dat nu al minstens een derde van onze profclubs in handen vielen van buitenlandse investeerders. OH Leuven wordt nummer acht en misschien wel negen, want niemand weet waar het geld van Antwerp vandaan komt. De Pro League, de voetbalbond en de politiek zien echter nog steeds geen reden om in te grijpen. Tot het hier of daar grondig misloopt, zoals in Nederland met de Chinese eigenaar van ADO Den Haag. Onze noorderburen kwamen tot de conclusie dat het niet wenselijk is dat een ploeg in handen valt van één privé-investeerder - ook niet als het een Nederlander is. Ze werken aan regelgeving om de toekomst van de clubs minder broos te maken. De licentiecommissie moet vanaf volgend seizoen vooraf haar goedkeuring betuigen bij een overdracht van eigenaarschap en er wordt nu ook hardop gepraat over het Duitse 51-49-model. Dat houdt in dat 51 procent van de aandelen altijd in de handen van de club blijft en die nooit meer afhankelijk kan zijn van één rijke zakenman. Een woordvoerder van de KNVB kondigde aan dat de bond nog een stap verder wil gaan en een muur wil optrekken tussen de financier en de beleidsmakers. De geldschieter zou zich niet meer kunnen inlaten met het dagelijkse beleid. Zo zouden toestanden zoals bij Germinal Beerschot, dat door Patrick Vanoppen naar de afgrond werd geloodst, onmogelijk worden. Het zou ook moeten voorkomen dat een eigenaar een beleid voert dat indruist tegen de wensen van de supporters. Zoals bij Charlton Athletic, waar Roland Duchâtelet werd verkozen tot slechtste eigenaar van Engeland en de fans begin volgende maand zelfs naar Sint-Truiden willen afzakken om hun ongenoegen te betuigen.