Van het ene uiterste in het andere. Zo omschrijven insiders op de voetbalbond het verschil tussen Steven Martens en Koen De Brabander. De ene een sportman in hart en nieren, een man met ideeën, maar cijfermatig op wel wat tekortkomingen te betrappen. Een beetje naar het beeld van Alain Courtois, ook al zo'n man vol ideeën. Courtois probeert ze nu te realiseren in de politiek - voorlopig met zeer weinig...

Van het ene uiterste in het andere. Zo omschrijven insiders op de voetbalbond het verschil tussen Steven Martens en Koen De Brabander. De ene een sportman in hart en nieren, een man met ideeën, maar cijfermatig op wel wat tekortkomingen te betrappen. Een beetje naar het beeld van Alain Courtois, ook al zo'n man vol ideeën. Courtois probeert ze nu te realiseren in de politiek - voorlopig met zeer weinig succes. Martens bij de FIFA, voorlopig in alle stilte. Koen De Brabander zien we in geen van beide functies evolueren. In het verleden dook hij al eens op als bedrijfsrevisor in de kantoren van Bart Verhaeghe, allicht ligt ook daar zijn toekomst. Alleszins niet in het voetbal. Zijn doortocht als CEO aan de Houba de Strooperlaan leverde een blauwdruk op voor de toekomst, een leidraad die na presentatie in een schuif verdween en daar zal liggen verstoffen bovenop of onder zoveel andere plannen en toekomstvisies. Gebruikt werd ze nooit, door niemand, zelfs niet onder zijn bewind, dat uiteindelijk slechts iets meer dan een jaar duurde. Geregeld spraken zijn directeurs hem aan op zijn gebrek aan people management - 'je kon met hem praten maar hij luisterde nooit' - maar tevergeefs. Eigengereid was hij. Een paar verkeerde beslissingen deden hem de das om. Eerst was er de aanstelling van een communicatiedirecteur die boven zijn niveau bokste en weer werd ontslagen, dan het ontslag van een medewerkster. Dat was een beslissing van de raad van bestuur, maar die was er gekomen op zijn vraag. Wekenlang treuzelde hij om die uit te voeren, vervolgens deed hij het toch. Per telefoon, want de persoon in kwestie was inmiddels met vakantie. Fijne baas. Bondsvoorzitter Gérard Linard neemt nu het werk van De Brabander over. Bondsmedewerkers hopen dat er intern een opvolger wordt gezocht. Niet dat ze wat hebben tegen externen: Steven Martens was er eentje en mits nauwer toezicht op zijn beleid had het voor hem anders kunnen lopen. Maar intern zit er ook kwaliteit, denkt men. Een selectiebureau moet dat beoordelen.