Vijftien doelpunten en vier assists heeft Nikola Storm in 2021 op zijn actief staan. Daarmee is hij de vlotst scorende winger in de Jupiler Pro League. Toegegeven, gecombineerd met assists kunnen Noa Lang (14 goals en 10 assists) en Junya Ito (8 goals en 13 assists) straffere cijfers voorleggen dit jaar, maar zij kregen daar meer gelegenheid toe, want meer wedstrijden gespeeld en vooral ook vaker aan de aftrap gekomen.
...

Vijftien doelpunten en vier assists heeft Nikola Storm in 2021 op zijn actief staan. Daarmee is hij de vlotst scorende winger in de Jupiler Pro League. Toegegeven, gecombineerd met assists kunnen Noa Lang (14 goals en 10 assists) en Junya Ito (8 goals en 13 assists) straffere cijfers voorleggen dit jaar, maar zij kregen daar meer gelegenheid toe, want meer wedstrijden gespeeld en vooral ook vaker aan de aftrap gekomen. Storm mocht in 25 wedstrijden afgelopen jaar 'amper' 16 keer aan een wedstrijd starten. Een opmerkelijke vaststelling, want was het niet Malinwacoach Wouter Vrancken die wees op het belang van de flankaanvallers in zijn tactische visie? Het is tekenend voor de prestatiecurve van Storm, die geregeld pieken met dalen afwisselt. Maar nu de man uit Maldegem recentelijk zijn 27e verjaardag vierde, lijkt hij in de vorm van zijn leven te verkeren, met zes doelpunten en één assist in de jongste zeven wedstrijden. Nochtans begon hij ook dit seizoen weer als bankzitter aan het seizoen... 'Door een spierblessure en nadien problemen met de rug miste ik het grootste gedeelte van de voorbereiding', legt Storm uit. 'Pas vlak voor de start van de competitie pikte ik aan op training. Ik voelde dat ik niet klaar was om te starten. Het is belangrijk dat je conditie opbouwt.' Je bent net 27 geworden, de beste jaren voor een voetballer komen eraan... Nikola Storm: 'Eind vorig seizoen in de play-offs had ik ook al een sterke periode, die lijn kan ik nu doortrekken. In de laatste dertien wedstrijden waarin ik startte zorgde ik voor vijftien doelpunten. Dus ja, dat geeft een goed gevoel. Zeker omdat mijn gebrek aan efficiëntie een punt van kritiek was in het verleden. Het voorbije jaar heb ik die stempel van mij kunnen afschudden. Ik ben kalmer geworden voor doel, zoals mijn goal tegen Charleroi mooi aantoonde. Dat heeft te maken met ervaring: je herkent situaties makkelijker. Weten wanneer je een persoonlijke actie moet proberen of wanneer je beter even de bal rondspeelt. Vroeger zocht ik sowieso de dribbel, ook tussen twee of drie man, terwijl ik nu eerder het balletje zal terugleggen en een ander moment afwachten, tot wanneer ik één- tegen-één kan gaan. Zo haal je vanzelf meer rendement.' Rust voor doel bewaren, kun je daar ook op trainen? Coach Vrancken zei begin vorig seizoen al, toen het rendement van de ploeg achterwege bleef ondanks goed voetbal, dat efficiëntie heel moeilijk te trainen valt. Storm: 'Op training heb ik de ballen altijd vlot binnen geknald, maar op een of andere manier verloor ik die rust tijdens de wedstrijd. Dan dacht ik enkel aan zo hard mogelijk trappen op doel. Nu plaats ik meer. Of schat ik de positie van verdedigers en doelman in, om daar gebruik van te maken - iets waar de coach me ook vaak op heeft gewezen. Sommige spelers hebben dat van nature, maar ik ben in alles een laatbloeier. Ik zag vaak beelden van mezelf terug in de samenvattingen en dacht ik ook: allez, hoe is het mogelijk dat ik zo wild trap daar? Maar eigenlijk heb ik sinds de wedstrijd op Standard in de play-offs vorig seizoen amper nog kansen gemist. Een vicieuze cirkel, want net daardoor ga je nog meer met vertrouwen spelen. Ik wist dat het erin zat en dat het er ooit moest uitkomen.' Wesley Sonck wees er eens op dat je te vaak naar de korte hoek trapte. Pik je zulke commentaren mee? Storm: 'Jawel. Het zijn analisten voor iets, hè. Ik sta open voor kritiek, dat kan je alleen maar beter maken. Anderzijds: de kortste weg naar doel ís de korte hoek en ik heb zo ook al vaak gescoord. De sleutel ligt hem in de variatie.' Kijk je vaak naar beelden van andere wingers? Storm: 'Vroeger deed ik dat véél. Je kijkt automatisch naar dezelfde types, flankaanvallers die tegen hun voet staan. Arjen Robben is daar het typevoorbeeld van, maar zijn traptechniek was dan ook fenomenaal, hij kon zelfs vanop twintig meter een bal staalhard in het zijnet krullen. Velen denken: hij doet altijd hetzelfde, hebben verdedigers dat dan niet door? Maar dan ga je voorbij aan het feit dat een verdediger altijd moet reageren, hij verliest dus sowieso een fractie van een seconde op de man die de actie maakt. 'Ik merk ook dat ik er meestal toch vrij makkelijk in slaag om in een vrije schietpositie te geraken als ik naar binnen snijd. Maar evengoed ga ik af en toe buitenom om met links voor te zetten of te schieten. Dat heb ik altijd gedaan. In 1B had ik eens twaalf assists, waarvan meer dan de helft met links, vaak een voorzet naar De Camargo. Mijn linkervoet is bijna even goed als mijn rechter, dus mij maakt het weinig uit.' Is dat het heerlijkste gevoel als flankaanvaller, wanneer je voelt dat de verdediger niet meer weet welke kant je uit zal gaan? Storm: ( knikt) 'Zoiets voel je snel. Wanneer de verdediger steeds meer gaat wijken... dan weet je: ik zit in de winnende positie. Tegen iemand als Clinton Mata - voor mij de sterkste back van België - heb ik het daarom lastiger, die verdedigt altijd vooruit. Als ik tegen zo'n type speel, pas ik mijn tactiek aan en ga ik wat meer de vrije ruimtes opzoeken.' Doe je aan intimidatie? Zoals een Neymar, die vaak die persoonlijke duels opzoekt. Storm: 'Neen, dat zit niet in mij. Verdedigers proberen wel eens te treiteren als ze mijn bal afnemen, maar het enige wat ik dan doe, is: elke keer opnieuw proberen. Wanneer je meegaat in dat intimidatiespelletje, verlies je je focus.' Je hebt in het verleden gebruik gemaakt van een mental coach, Rudy Heylen. Doe je dat soms nog? Storm: 'Dat was bij Club Brugge en ging ook vooral over mijn gebrek aan rendement. Rustig blijven. Rudy was een vertrouwenspersoon, het deed deugd om met sommige problemen bij hem terecht te kunnen. Je mag niet vergeten: als achttienjarige word je in die profwereld gesmeten, je pakt een basisplaats en plots word je opgehemeld - 'de nieuwe Lestienne' werd over mij geschreven - , dan besef je soms niet goed wat er allemaal gebeurt. Emotioneel beland je in een rollercoaster. Het was de club die mij voorstelde om met Rudy te praten, maar op den duur vroeg ik het soms zelf. Nadien heb ik er geen gebruik meer van gemaakt. Ik doe nu thuis mijn beklag bij mijn vrouw of mijn ouders, dat helpt ook.' ( grijnst) Je bent altijd een man van reeksjes geweest. Sterke periodes werden steevast afgewisseld met dipjes, waarin je vertrouwen of scherpte verloor. De coach hield je soms enkele weken op de bank omdat hij op training merkte dat je tegen jezelf liep te voetballen. Je bent volgens hem ook iemand die zich goed in zijn vel moet voelen om te presteren. Vanwaar komt dat? Storm: 'Ik ben een voetballer die het van zijn explosiviteit moet hebben, van zijn scherpte. Soms is dat even weg, zoals in de periode dat mijn zoon geboren werd of wanneer ik wat ziekjes ben. Dan komen die acties er niet meer uit en raak ik gefrustreerd. Het is aan mij om te bewijzen dat ik ook een seizoen kan volmaken zonder die ups en downs. Misschien dit seizoen.' Wat versta jij onder 'een goed gevoel'? Storm: 'Ik hang heel sterk aan mijn familie. Als het daar goed draait, speel ik ook goed. En als de ploeg dan nog eens in een positieve flow zit, komt dat goede gevoel vanzelf. Mijn eerste half seizoen bij OH Leuven heb ik bijvoorbeeld het omgekeerde meegemaakt: we vochten tegen de degradatie en sommige spelers die niet speelden werkten hun negativiteit uit op anderen. Dan is het moeilijk om met een goed gevoel op het veld te staan. Hier bij Mechelen gunt iedereen elkaar alles. Je mag teleurgesteld zijn als je niet speelt, maar dat mag je niet op de groep overbrengen, die dynamiek staat boven alles.' Ben jij een piekeraar? Storm: 'Niet echt, maar als het over familie gaat kan ik snel ongerust worden. Bijvoorbeeld als mijn moeder vroeger niet meteen haar telefoon opnam, dacht ik altijd dat er iets ergs gebeurd was. Of een paar weken geleden lag mijn zoontje even in het ziekenhuis, zoiets houdt me wel wakker. Dat heb ik van mijn ma, zij is daar zelfs nog veel erger in. Maar over het algemeen slaap ik makkelijk in, hoor.' Heeft het vaderschap je al veranderd? Storm: 'Enorm! Ik had dat nooit verwacht, ondanks het feit dat iedereen me dat vooraf verteld had. Het is ongelooflijk om vast te stellen hoe je automatisch alles voor dat ventje doet. Het brengt een verantwoordelijkheid mee, waardoor je verplicht bent volwassen te worden.' Uit wat voor familiaal nest kom jij? Storm: 'Een echte voetbalfamilie. Mijn vader speelde lang in provinciale. Een echte killer in de box, als ik hem mag geloven. ( lacht) Mijn jongere broer speelt nu ook in provinciale bij Maldegem. Als linksback, niet verfijnd maar heel snel. Hij heeft net als ik nog bij Lokeren gevoetbald in de jeugd en toen ik naar Club Brugge trok, is hij naar Cercle gegaan. Hij heeft het daar tot de beloften geschopt, maar enkele blessures remden hem af. Ik zag hem wel in staat om in tweede of derde klasse te voetballen. 'Mijn moeder is evenzeer een voetbalfreak, ze kan perfect wedstrijden tactisch analyseren. Ze leven allemaal mee met mijn carrière, da's leuk. Ergens is het toch een beloning voor de tijd die zij daarin hebben gestoken: ons constant naar Lokeren of Brugge voeren... doe het maar, hè. ' Je werd deels opgeleid bij Sporting Lokeren, deed het jou iets toen de club vorig jaar failliet ging? Storm: 'Toch wel. Ik heb er uiteindelijk vier jaar gespeeld en als jeugdspeler kreeg je een gratis abonnement, dus ik heb ongeveer alle thuiswedstrijden gezien in die periode - het was mijn eerste kennismaking met topvoetbal. Het was de tijd van de IJslanders: Kristinsson, Vidarsson, Baldvinsson... Bancé in de spits. Ik herinner me de Europese match tegen Manchester City nog levendig. Ik was graag bij Lokeren, een familiale club. Heel spijtig dat het zo moest aflopen.' Daarna ging je naar Club Brugge, Zulte Waregem, OH Leuven... bij welk van die ex-clubs krijg je nog het warmste gevoel? Storm: 'Club Brugge. Ik heb er acht jaar gevoetbald en volg nog elke wedstrijd. Met een paar spelers - Vanaken, Vormer,... - heb ik nog samengespeeld. Als mijn rendement in die periode wat hoger was geweest, had ik daar misschien langer kunnen blijven. Want mijn wedstrijden bij Club waren op zich wel goed. Zulte Waregem was een mindere periode, ik ging ernaartoe met het idee een basisplek te veroveren, wat tegenviel. Leuven was wel leuk.' Bij OH Leuven werd je voor het eerst een basisspeler als prof. Ze waren daar niet blij dat je anderhalf jaar later alweer vertrok. Storm: 'Dat seizoen in 1B eindigde ik in de dubbele cijfers, het was de eerste keer dat ik echt belangrijk kon zijn voor mijn ploeg. Leuven was een ideale stap voor mij - ook al had ik aanvankelijk mijn bedenkingen om van Club Brugge naar een club in 1B te gaan. Het was ook raar begonnen: ik had gesprekken gevoerd bij Emilio Ferrera thuis, hij overtuigde me om te tekenen. Twee weken later werd hij ontslagen. Toen besefte ik hoe gek het voetbalwereldje soms in elkaar steekt. De supporters van OHL nemen me mijn vertrek nog altijd kwalijk. Maar het contractvoorstel van de club bleef uit en ondertussen kwam Mechelen op de proppen met een goed voorstel, ik kon niet blijven wachten.' Deze zomer was er speculatie over een mogelijk vertrek naar Genk of Antwerp. Was daar iets van aan? Storm: 'Er was interesse, maar het is nooit concreet geworden. Ik hoefde ook niet te vertrekken, ik had net voor vijf jaar bijgetekend en ik voel me goed bij Mechelen. Ik kan in mijn huis in Maldegem blijven wonen, mijn vrouw heeft daar haar werk en mijn zoontje gaat er binnenkort naar de kleuterschool. Dat zijn voor mij even belangrijke factoren in zo'n beslissing. 'In principe komen mijn topjaren er nu aan en de laatste kans om een slag te slaan. Bijvoorbeeld in het buitenland. Maar ik zou het helemaal niet erg vinden om de komende vijf jaar hier te voetballen. De sfeer in de ploeg is top, je hebt fantastische supporters, veel beleving en ik zie ons in de toekomst ook nog wel Europees voetbal afdwingen met Mechelen.' Waarom liep het zo stroef bij KV Mechelen begin dit seizoen? Storm: 'We zaten met een aantal nieuwe spelers, die moesten nog inlopen. Tactisch waren de richtlijnen dezelfde als vorig seizoen, daar lag het dus niet aan. Het ontbrak ons ook aan grinta. Misschien omdat we na ons sterke einde van het vorige seizoen dachten dat het wel los zou lopen? Zoals op Anderlecht, waar we een straffe eerste helft speelden en dan helemaal onderuit gingen na rust.' In dat opzicht is de terugkeer van Joachim Van Damme wel een belangrijke plus. Begrijp je zijn gedrag (een gebrek aan discipline op training), waarmee hij zichzelf buitenspel zette in die eerste maanden? Storm: ' Jo is iemand die inderdaad dat smeerlapje op het veld kan zijn. Hij is verbaal zeer aanwezig en zet iedereen op zijn plaats. Zulke spelers heb je nodig. Hij is een tijdje geblesseerd geweest en nadien zijn er een paar zaken gebeurd tussen hem, bestuur en staf, maar daar kan ik weinig over zeggen. Wij hebben hem daar ook wel eens op aangesproken, maar Jokke heeft een speciaal karakter hè. ' De eerste weken werd met twee echte spitsen gespeeld: Druijf en Cuypers. Is dat moeilijker voor jou? Storm: 'Het is anders, maar vorig seizoen hebben we in dat systeem ook punten gepakt. Het hangt ook af van wie op de flank speelt. Als dat Hairemans is, weet je dat die vaker naar binnen komt en de combinatie zoekt. Terwijl Shved eerder zoals ik vanaf de flank zal komen. Dat zijn nuances die invloed hebben op de looplijnen. Als Shved speelt weet ik dat ik meer voor doel moet blijven.' Cuypers is een hardwerkende spits, dat is dankbaar voor de andere offensieve spelers, zoals jij. Storm: 'Absoluut. Yannick Thoelen zei het onlangs nog: hij kent geen andere spits die zoveel loopt voor de ploeg. En Hugo brengt ook veel doelpunten aan. Hij past perfect in ons systeem met veel positiewissels voorin.' Is het toeval dat Mechelen en jij weer draaien nu er weer voor volle tribunes gespeeld wordt? Storm: 'Zonder het publiek voelde het voetbal een beetje doods aan. Je scoorde en je liep weer naar het midden, er kwam weinig emotie bij kijken. Ik zat eind vorig seizoen in vorm, maar het voelde minder intens aan. Nu hoor je in het publiek weer geroezemoes als ik aan de bal kom... ze verwachten iets. Dat gevoel stuwt mij vooruit.'