Dé vraag tijdens het Gala van de Gouden Schoen was: waar is Lukasz Teodorczyk? De Pool blonk niet alleen uit door afwezigheid, maar bij Anderlecht had niemand een idee waar hij was. De topschutter van deze competitie bezorgde paars-wit gezichtsverlies, dat gemakkelijk had kunnen voorkomen worden door betere afspraken te maken met de nukkige spits.
...

Dé vraag tijdens het Gala van de Gouden Schoen was: waar is Lukasz Teodorczyk? De Pool blonk niet alleen uit door afwezigheid, maar bij Anderlecht had niemand een idee waar hij was. De topschutter van deze competitie bezorgde paars-wit gezichtsverlies, dat gemakkelijk had kunnen voorkomen worden door betere afspraken te maken met de nukkige spits. De vraag vorige week in Lint had ook kunnen zijn: waar is Anderlecht? Het leek wel of er in 2016 niet was gevoetbald in het Astridpark. Youri Tielemans werd wel tweede als belofte van het jaar en Teodorczyk tweede in de Gouden Schoen, maar niets is erger dan tweede plaatsen voor het trotse Brusselse voetbalinstituut. Waar is Anderlecht? Het is een vraag die al het hele seizoen kan worden gesteld. De ploeg van René Weiler stapt behoorlijk anoniem door deze jaargang. Het aantal memorabele wedstrijden is gemakkelijk op één hand te tellen. Sporting won ook slechts 15 van de 26 matchen en werd in de beker al snel uitgeschakeld. Niet alleen de ploeg maar de hele club lijkt zich in een overgangsfase te bevinden. Iedereen zit te wachten op wat er onvermijdelijk te gebeuren staat. Roger Vanden Stock viert deze zomer zijn 75e verjaardag en vindt steeds meer plezier in zijn kleinkinderen en het zonnige zuiden. Hij kan het echter niet over zijn hart krijgen de touwtjes uit handen te geven. Zelfs niet nadat miljardair en bierbrouwer Alexandre Van Damme eind vorig jaar een bijzonder fraai bod uitbracht op zijn aandelen. Het is niet alleen wachten op het afscheid van de voorzitter en wellicht van de hele familie Vanden Stock. Het staat zogoed als vast dat Herman Van Holsbeeck samen met zijn voorzitter wil vertrekken. Alleen is nog totaal onduidelijk wie zijn plaats zal innemen. Intern lijken er geen valabele opvolgers klaar te staan, zodat een buitenstaander bijna zeker de enige goede oplossing wordt. Maar het aantal kandidaten die in aanmerking komen, is sowieso heel beperkt. Tenzij de Brusselaars de internationale toer opgaan en iemand uit een buitenlandse competitie wegplukken. Anderlecht moet niet alleen bezig zijn met een machtsoverdracht. Met de familie moet straks ook afscheid genomen worden van het Vanden Stockstadion. Anders verliest Sporting op termijn gegarandeerd de strijd met AA Gent en vooral Club Brugge en is het hopen dat Standard zijn gezond verstand niet terugvindt. Qua toeschouwersaantallen is Anderlecht afgezakt naar de vierde plaats en het gemor op de tribunes wordt steeds luider. Dat heeft niet alleen te maken met het voetbal dat wordt opgedist, maar veel supporters en businessseathouders klagen dat de ontvangst niet meer vergelijkbaar is met vroeger. Niemand weet echter waar paars-wit straks gaat voetballen. Het Eurostadion moet in Absurdistan gebouwd worden en wie, behalve Alain Courtois, durft nog te gokken dat het er ooit komt? Overigens is ook nog onzeker of de club er wel wil gaan voetballen. Maar een realistisch plan B bestaat niet. Het is inmiddels al drie jaar geleden dat Anderlecht nog kampioen werd. Een eeuwigheid voor het Astridpark. Het is al van 1997-1999 geleden dat paars-wit drie jaar na elkaar met lege handen achterbleef in de titelstrijd. Daarom werd vorige zomer de Roemeen Nicolae Stanciu aangetrokken voor een, naar Belgische normen, duizelingwekkend bedrag en moet alles op alles worden gezet om een nieuwe titel te bemachtigen. Om het sportieve blazoen weer op te poetsen, maar vooral om de financiën op orde te houden. René Weiler weet maar al te goed wat van hem wordt verwacht. Volgens insiders heeft hij dan ook de wenk gekregen dat de Europese confrontaties met FC Zenit niet cruciaal zijn. Anderlecht wil niet meemaken wat Club Brugge twee seizoenen terug beleefde, toen het de kwartfinales van de Europa League bereikte en in eigen land door zijn hoeven zakte. Het is opmerkelijk dat de Zwitser desondanks geen last van zenuwen lijkt te hebben en zijn eigen weg gaat. En dat hij ondanks alles op gelijke hoogte staat met Club Brugge. Het geeft aan dat de concurrenten, waar geen machtswissel te gebeuren staat, ook hun problemen kennen.