Toen Paul Onuachu in 2013 van het Nigeriaanse FC Ebedei verhuisde naar FC Midtjylland, trokken sommigen bij de Deense club hun wenkbrauwen op.

Velen vonden hem te groot en te mager om te voetballen en ze verwachtten eerder dat zijn leeftijdsgenoot Musefiu Asheru - ook afkomstig van FC Ebedei - zou doorbreken in de Deense Superliga.

Svend Graversen, director of football van FC Midtjylland,schaarde zich in het begin ook bij de groep van non-believers. Hij stond aan de zijlijn tijdens Onuachu's eerste wedstrijd met de U19 en zag een voetballer aan het werk die met zijn lange stelten de dribbels van Lionel Messi probeerde te kopiëren.

Graversen: 'Ik dacht: wat is hier aan de hand? Dit moest een grap zijn. Paul waande zich echt Messi. Een dribbel hier, vier overstapjes daar... Ik begreep niet waarom mijn collega's er net die gast hadden uitgepikt in Nigeria. Er is veel werk aan jonge spelers die rechtstreeks uit Afrika komen, maar Paul had echt nog een lange weg te gaan! Hij had er zichzelf van overtuigd dat hij beter was met zijn voeten dan met zijn hoofd.'

'Paul gelooft heel hard in zichzelf, maar zijn zelfvertrouwen is ook zijn grootste vijand', vervolgt Graversen. 'Zijn inschatting van zijn eigen kwaliteiten kwam niet overeen met de realiteit. We zeiden hem vaak: je hebt redelijk goede voeten, maar in de lucht kan je een monster worden. Hij apprecieerde die opmerking niet, maar na vier jaar mocht hij zichzelf de beste kopper van de Deense competitie noemen.'

Extra loopoefeningen

Ook Glen Riddersholm, die van 1999 tot 2015 achtereenvolgens jeugdtrainer, assistent-trainer en hoofdcoach was van FC Midtjylland, had behoorlijk wat schaafwerk aan de Nigeriaan. Riddersholm was de eerste trainer die Onuachu een kans gaf. Hij waarschuwde de criticasters binnen de club dat ze met Onuachu een atypisch profiel hadden dat in potentie de grootste uitgaande transfer van de club kon worden.

Maar tegelijkertijd moest hij de Nigeriaan doen inzien dat hij niet de vedette van de ploeg was en dat hij zijn luiheid moest afzweren om het ooit te maken aan de top.

'Hij was er slecht aan toe op fysiek vlak en hij pushte zichzelf niet hard genoeg op training', aldus Riddersholm. 'In de zomer van 2013 mocht hij mee op trainingskamp in Zweden waar er een oefenmatch tegen Djurgardens op het programma stond. Ik liet hem invallen en hij wilde zich zo graag bewijzen dat hij naar elke bal spurtte. Na tien minuten zakte hij in elkaar van vermoeidheid - zijn longen konden al dat geloop niet aan. Ik vroeg aan Paul of hij dood was. Hij antwoordde dat hij zijn benen niet meer voelde.

'Toen heb ik even mijn stem verheven. "Sta recht! Als je bij mij wil spelen, dan moet je in staat zijn om het langer dan tien minuten vol te houden." Hij zei "oké" en hij is gewoon opgestaan. Ik heb hem een jaar lang na elke training extra loopoefeningen laten doen, want hij moest harder werken om het niveau van zijn ploegmaats te evenaren.'

Lees het volledige verhaal van Paul Onuachu in Sport/Voetbalmagazine van 20 januari.

Toen Paul Onuachu in 2013 van het Nigeriaanse FC Ebedei verhuisde naar FC Midtjylland, trokken sommigen bij de Deense club hun wenkbrauwen op. Velen vonden hem te groot en te mager om te voetballen en ze verwachtten eerder dat zijn leeftijdsgenoot Musefiu Asheru - ook afkomstig van FC Ebedei - zou doorbreken in de Deense Superliga. Svend Graversen, director of football van FC Midtjylland,schaarde zich in het begin ook bij de groep van non-believers. Hij stond aan de zijlijn tijdens Onuachu's eerste wedstrijd met de U19 en zag een voetballer aan het werk die met zijn lange stelten de dribbels van Lionel Messi probeerde te kopiëren. Graversen: 'Ik dacht: wat is hier aan de hand? Dit moest een grap zijn. Paul waande zich echt Messi. Een dribbel hier, vier overstapjes daar... Ik begreep niet waarom mijn collega's er net die gast hadden uitgepikt in Nigeria. Er is veel werk aan jonge spelers die rechtstreeks uit Afrika komen, maar Paul had echt nog een lange weg te gaan! Hij had er zichzelf van overtuigd dat hij beter was met zijn voeten dan met zijn hoofd.''Paul gelooft heel hard in zichzelf, maar zijn zelfvertrouwen is ook zijn grootste vijand', vervolgt Graversen. 'Zijn inschatting van zijn eigen kwaliteiten kwam niet overeen met de realiteit. We zeiden hem vaak: je hebt redelijk goede voeten, maar in de lucht kan je een monster worden. Hij apprecieerde die opmerking niet, maar na vier jaar mocht hij zichzelf de beste kopper van de Deense competitie noemen.'Ook Glen Riddersholm, die van 1999 tot 2015 achtereenvolgens jeugdtrainer, assistent-trainer en hoofdcoach was van FC Midtjylland, had behoorlijk wat schaafwerk aan de Nigeriaan. Riddersholm was de eerste trainer die Onuachu een kans gaf. Hij waarschuwde de criticasters binnen de club dat ze met Onuachu een atypisch profiel hadden dat in potentie de grootste uitgaande transfer van de club kon worden. Maar tegelijkertijd moest hij de Nigeriaan doen inzien dat hij niet de vedette van de ploeg was en dat hij zijn luiheid moest afzweren om het ooit te maken aan de top. 'Hij was er slecht aan toe op fysiek vlak en hij pushte zichzelf niet hard genoeg op training', aldus Riddersholm. 'In de zomer van 2013 mocht hij mee op trainingskamp in Zweden waar er een oefenmatch tegen Djurgardens op het programma stond. Ik liet hem invallen en hij wilde zich zo graag bewijzen dat hij naar elke bal spurtte. Na tien minuten zakte hij in elkaar van vermoeidheid - zijn longen konden al dat geloop niet aan. Ik vroeg aan Paul of hij dood was. Hij antwoordde dat hij zijn benen niet meer voelde. 'Toen heb ik even mijn stem verheven. "Sta recht! Als je bij mij wil spelen, dan moet je in staat zijn om het langer dan tien minuten vol te houden." Hij zei "oké" en hij is gewoon opgestaan. Ik heb hem een jaar lang na elke training extra loopoefeningen laten doen, want hij moest harder werken om het niveau van zijn ploegmaats te evenaren.'Lees het volledige verhaal van Paul Onuachu in Sport/Voetbalmagazine van 20 januari.