Op het EK U17 zat België in een loodzware groep met Nederland, Engeland en IJsland. Het EK ging door in eigen land en bondscoach Bob Browaeys wilde niet afgaan. 'De schrik zat erin dat we ons belachelijk zouden maken. Ik miste voorin ook een creatieve speler. Iemand die het verschil zou kunnen maken', zegt hij in Sport/Voetbalmagazine.

Eden Hazard beantwoordt aan het gezochte profiel en wordt opgepikt bij de U16. Ondanks het feit dat hij op dat moment nog een ongeleid projectiel is, zal Browaeys zich zijn keuze niet beklagen.

Hazard is beslissend in de openingswedstrijd van de Belgen tegen Nederland (2-2), hij schittert tegen Engeland (1-1) en toont zich ongelooflijk altruïstisch tegen IJsland (5-1). België haalt zo de halve finale tegen het Spanje van Bojan Krkic, waarin het 1-1 gelijk speelt en pas uitgeschakeld wordt na de penalty's (7-6).

Simpele tactiek

Nill De Pauw maakte op dat moment deel uit van de Belgische U17. 'Eden wilde zich vooral vermaken. Elke 16-jarige die thuis tegen Nederland, Engeland en Spanje speelt voor 2000 toeschouwers zou normaal gezien stijf staan van de stress. Maar hij liet uitschijnen dat het hem niets kon schelen.'

'Volgens mij is Hazard de speler geworden die hij vandaag is omdat hij zelfs in de belangrijkste wedstrijden verstrooiing zoekt. De coach heeft getracht om hem performanter te maken, maar hij had zijn eigen interne audit ontwikkeld die hem toeliet om een evenwicht te vinden tussen zich amuseren en zijn statistieken opvijzelen.'

Kevin Kis, een doorsneespeler die later nog bij Union, Roeselare, Eupen en uiteindelijk Lommel speelde, vat het als volgt samen: 'De tactiek was simpel: we gaven de bal aan Eden en het was wachten tot er iets magisch gebeurde... Je moest blind zijn om niet systematisch de bal via hem te laten passeren.'

Bij Guillaume François klinkt een gelijkaardig geluid: 'Bob Browaeys was een aardige man. Hij heeft hard zijn best gedaan om het niet te doen lijken alsof de tactiek enkel op Eden was afgestemd. Hij heeft het op de juiste manier aangepakt en hij heeft geprobeerd om ons belangrijk te maken. Maar je kon ons niet voor de gek houden. Je moest erg naïef zijn om te geloven dat Eden niet het epicentrum was van de ploeg.'

Lees alle getuigenissen over de nektapijtjaren van Eden Hazard in de EK-special van Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.

Op het EK U17 zat België in een loodzware groep met Nederland, Engeland en IJsland. Het EK ging door in eigen land en bondscoach Bob Browaeys wilde niet afgaan. 'De schrik zat erin dat we ons belachelijk zouden maken. Ik miste voorin ook een creatieve speler. Iemand die het verschil zou kunnen maken', zegt hij in Sport/Voetbalmagazine.Eden Hazard beantwoordt aan het gezochte profiel en wordt opgepikt bij de U16. Ondanks het feit dat hij op dat moment nog een ongeleid projectiel is, zal Browaeys zich zijn keuze niet beklagen. Hazard is beslissend in de openingswedstrijd van de Belgen tegen Nederland (2-2), hij schittert tegen Engeland (1-1) en toont zich ongelooflijk altruïstisch tegen IJsland (5-1). België haalt zo de halve finale tegen het Spanje van Bojan Krkic, waarin het 1-1 gelijk speelt en pas uitgeschakeld wordt na de penalty's (7-6). Nill De Pauw maakte op dat moment deel uit van de Belgische U17. 'Eden wilde zich vooral vermaken. Elke 16-jarige die thuis tegen Nederland, Engeland en Spanje speelt voor 2000 toeschouwers zou normaal gezien stijf staan van de stress. Maar hij liet uitschijnen dat het hem niets kon schelen.''Volgens mij is Hazard de speler geworden die hij vandaag is omdat hij zelfs in de belangrijkste wedstrijden verstrooiing zoekt. De coach heeft getracht om hem performanter te maken, maar hij had zijn eigen interne audit ontwikkeld die hem toeliet om een evenwicht te vinden tussen zich amuseren en zijn statistieken opvijzelen.'Kevin Kis, een doorsneespeler die later nog bij Union, Roeselare, Eupen en uiteindelijk Lommel speelde, vat het als volgt samen: 'De tactiek was simpel: we gaven de bal aan Eden en het was wachten tot er iets magisch gebeurde... Je moest blind zijn om niet systematisch de bal via hem te laten passeren.'Bij Guillaume François klinkt een gelijkaardig geluid: 'Bob Browaeys was een aardige man. Hij heeft hard zijn best gedaan om het niet te doen lijken alsof de tactiek enkel op Eden was afgestemd. Hij heeft het op de juiste manier aangepakt en hij heeft geprobeerd om ons belangrijk te maken. Maar je kon ons niet voor de gek houden. Je moest erg naïef zijn om te geloven dat Eden niet het epicentrum was van de ploeg.'