Frank Vercauteren is aan zijn ambtstermijn bij Antwerp begonnen. Hij besteedde de eerste dagen op training veel aandacht aan het verdedigende aspect. Zo gaat hij overal te werk. Eerst een ploeg goed organiseren en pas dan aan aanvallende klemtonen denken. Dat is vreemd, want Vercauteren was in zijn actieve periode bij het toen academisch voetballende Anderlecht een offensief georiënteerde middenvelder die werkkracht en creativiteit in de ploeg bracht. Hij dweilde de linkerflank af en stuurde vanaf daar perfect aangesneden voorzetten. Hij noemde voetbal toen een collectieve sport voor individualisten. Het waren andere tijden.
...

Frank Vercauteren is aan zijn ambtstermijn bij Antwerp begonnen. Hij besteedde de eerste dagen op training veel aandacht aan het verdedigende aspect. Zo gaat hij overal te werk. Eerst een ploeg goed organiseren en pas dan aan aanvallende klemtonen denken. Dat is vreemd, want Vercauteren was in zijn actieve periode bij het toen academisch voetballende Anderlecht een offensief georiënteerde middenvelder die werkkracht en creativiteit in de ploeg bracht. Hij dweilde de linkerflank af en stuurde vanaf daar perfect aangesneden voorzetten. Hij noemde voetbal toen een collectieve sport voor individualisten. Het waren andere tijden. Als trainer vind je niets van het DNA van Anderlecht in de aanpak van Vercauteren terug. Heel anders dan Hein Vanhaezebrouck bijvoorbeeld, de ex-verdediger, die offensief denkt en handelt. Bij Antwerp installeert Vercauteren een ander systeem dan dat van Ivan Leko. Terwijl de manier van voetballen van de Kroaat wel degelijk resultaten opleverde. Om zijn filosofie over te planten heeft Vercauteren tijd nodig. Op dertien matchen voor het einde van de competitie werkt hij aan een andere manier van voetballen, terwijl het de ambitie van Antwerp is om play-off 1 te halen. Het helpt als je je eerste wedstrijd als nieuwe trainer wint. Antwerp kreeg zondag op KAA Gent welgeteld één kans, dat was genoeg voor de overwinning. Los daarvan sneed het zoveel mogelijk de ruimte af voor de Buffalo's. Die vonden amper een oplossing. Op de persconferentie merkte Vercauteren achteraf op dat zijn twee verdedigende middenvelders, Faris Haroun en Martin Hongla, aan de basis lagen van de winnende treffer. Het klonk als zijn Grote Gelijk. Maar het blijft afwachten hoe de koele, rationale aanpak van Vercauteren de ploeg in een betere, meer constante vorm zal gieten. In de twee volgende wedstrijden, thuis tegen Cercle Brugge en KV Oostende, kan er verder aan andere automatismen gewerkt worden. Dat laatste probeert ook Hein Vanhaezebrouck te doen bij KAA Gent. Hij moet nu constateren dat er onder zijn commando 10 punten op 21 werden gehaald. Tot twee keer toe zei hij zondag dat zijn ploeg in de ruime selectiegroep maar over één flankaanvaller beschikt. En dat er veel kansen worden gemist. Zondag ook een strafschop, de derde al van de vijf penalty's die de Buffalo's dit seizoen kregen. Je kan dat constateren, maar je schiet er niets mee op. Met een eerste en tweede plaats in het referendum van de Gouden Schoen zorgden Lior Refaelov en Raphael Holzhauser voor een revival van het Antwerpse voetbal. Nu moet ook Beerschot, net zoals Antwerp, herbeginnen. Hernán Losada kiest voor een avontuur in Amerika, nadat zijn oeverloze ambitie kennelijk niet meer parallel liep met die van de club. Twee punten op achttien, het knaagde aan Losada na alle lof die hij tijdens de eerste maanden van het seizoen kreeg. Dat trainers, die als het minder gaat de eerste slachtoffers zijn, nu zonder problemen ook zelf hun contract verbreken, hoort kennelijk bij het huidige voetbal. Het is opportunisme op alle niveaus. Met intussen elf trainerswissels dendert deze competitie verder. In vergelijking met één jaar geleden werken nog zes van de achttien clubs uit 1A met dezelfde coach. Eén van hen is Yves Vanderhaeghe wiens contract straks allicht niet wordt verlengd. Het Zwitserse statistiekenbureau CIES berekende vorig seizoen dat een voetbaltrainer in de Pro League gemiddeld één jaar bij een club blijft, 354 dagen om precies te zijn. In de Engelse Premier League is dat 537 dagen, in de Bundesliga slechts 326 dagen. Dit aantal zal hier na deze onwaarschijnlijke trainersdans nog slinken. Ook trainers zijn meer dan ooit uitgegroeid tot passanten.