Ana woont al tien jaar in België en is eigenlijk al heel haar leven fan van Porto. Toen ze hier aankwam, werd ze uitgenodigd om mee te gaan naar een wedstrijd van Union, dat toen nog in tweede klasse speelde. 'Uiteindelijk heb ik toch toegestemd en ben ik de wedstrijd tegen Standard gaan bekijken, in play-off 2 in 2017, op de Heizel. Op voetbalvlak was dat eigenlijk verschrikkelijk, maar ik vond het wel prettig dat iedereen aan het feesten was ook al hadden ze niet gewonnen (2-2, nvdr). Dat verbaasde mij. Helemaal anders dan in Porto, waar er altijd heel veel druk is. Hier is het altijd feest.'

'Sinds het seizoen 2019/20 ben ik abonnee en maakt Union deel uit van mijn 'sociaal programma'', gaat Ana verder in Sport/Voetbalmagazine. 'Dat heeft veel voordelen: na de match gaan we uit samen met vrienden, het is vlakbij, er is geen geweld, er komen veel kinderen kijken. Ik vind het ook prettig dat de spelers zo dicht bij de supporters staan. Na elke wedstrijd komen ze ons bedanken.'

Ana is ook een van de grondleggers van de fanclub voor buitenlandse Unionsupporters. 'Met nog enkele andere expats als Friedrich en Vlada ( lees meer over hen in Sport/Voetbalmagazine, nvdr) vonden we dat het wel cool zou zijn als we een fanclub oprichtten voor buitenlanders. En zo hebben we in het begin van dit seizoen Be Union boven de doopvont gehouden. We tellen een honderdtal leden.

De progressie die de club maakt, ziet Ana graag gebeuren, maar ze vreest wel dat het volkse karakter van Union kan verdwijnen door die nieuwe tendens. 'Dit seizoen zie je dat er veel mensen komen die niet weten waar Union precies voor staat of die zelfs weinig van voetbal kennen. Ik ben bang dat dat eerder de regel dan de uitzondering wordt en dat het volkse eruit gaat. Ik hoop van niet, maar dat risico bestaat altijd wanneer een club groeit en het stadion verbouwt, zoals dat binnenkort zou moeten gebeuren.'

Lees meer verhalen van de buitenlandse supporters van Union in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.

Ana woont al tien jaar in België en is eigenlijk al heel haar leven fan van Porto. Toen ze hier aankwam, werd ze uitgenodigd om mee te gaan naar een wedstrijd van Union, dat toen nog in tweede klasse speelde. 'Uiteindelijk heb ik toch toegestemd en ben ik de wedstrijd tegen Standard gaan bekijken, in play-off 2 in 2017, op de Heizel. Op voetbalvlak was dat eigenlijk verschrikkelijk, maar ik vond het wel prettig dat iedereen aan het feesten was ook al hadden ze niet gewonnen (2-2, nvdr). Dat verbaasde mij. Helemaal anders dan in Porto, waar er altijd heel veel druk is. Hier is het altijd feest.''Sinds het seizoen 2019/20 ben ik abonnee en maakt Union deel uit van mijn 'sociaal programma'', gaat Ana verder in Sport/Voetbalmagazine. 'Dat heeft veel voordelen: na de match gaan we uit samen met vrienden, het is vlakbij, er is geen geweld, er komen veel kinderen kijken. Ik vind het ook prettig dat de spelers zo dicht bij de supporters staan. Na elke wedstrijd komen ze ons bedanken.'Ana is ook een van de grondleggers van de fanclub voor buitenlandse Unionsupporters. 'Met nog enkele andere expats als Friedrich en Vlada ( lees meer over hen in Sport/Voetbalmagazine, nvdr) vonden we dat het wel cool zou zijn als we een fanclub oprichtten voor buitenlanders. En zo hebben we in het begin van dit seizoen Be Union boven de doopvont gehouden. We tellen een honderdtal leden.De progressie die de club maakt, ziet Ana graag gebeuren, maar ze vreest wel dat het volkse karakter van Union kan verdwijnen door die nieuwe tendens. 'Dit seizoen zie je dat er veel mensen komen die niet weten waar Union precies voor staat of die zelfs weinig van voetbal kennen. Ik ben bang dat dat eerder de regel dan de uitzondering wordt en dat het volkse eruit gaat. Ik hoop van niet, maar dat risico bestaat altijd wanneer een club groeit en het stadion verbouwt, zoals dat binnenkort zou moeten gebeuren.'Lees meer verhalen van de buitenlandse supporters van Union in Sport/Voetbalmagazine of in onze Plus-zone.