Het was zijn moment van glorie. 11 mei 1988. KV Mechelen wint de Europacup voor Bekerwinnaars na een 1-0-zege tegen Ajax. Piet den Boer, de Rotterdammer, zorgt voor de winnende treffer. Hij moet na de finale nog maar eens uitleggen hoe hij uitgroeide van een beperkte spits tot een echte doelpuntenmaker. Geduldig steekt Piet den Boer zijn verhaal af. Maar diep in zijn binnenste knaagt er iets aan deze ruw ogende maar zo gevoelige aanvaller. Op het moment dat het officiële gedeelte van de persconferentie voorbij is, praten we even alleen met Piet den Boer. Hij zegt dat hij beledigd is en g...

Het was zijn moment van glorie. 11 mei 1988. KV Mechelen wint de Europacup voor Bekerwinnaars na een 1-0-zege tegen Ajax. Piet den Boer, de Rotterdammer, zorgt voor de winnende treffer. Hij moet na de finale nog maar eens uitleggen hoe hij uitgroeide van een beperkte spits tot een echte doelpuntenmaker. Geduldig steekt Piet den Boer zijn verhaal af. Maar diep in zijn binnenste knaagt er iets aan deze ruw ogende maar zo gevoelige aanvaller. Op het moment dat het officiële gedeelte van de persconferentie voorbij is, praten we even alleen met Piet den Boer. Hij zegt dat hij beledigd is en gekrenkt omdat in een Nederlands blad een supporter heeft beweerd dat ze hem best weer naar Nederland kunnen meepakken, nadat KV Mechelen international John Bosman bij Ajax weghaalde. Het was typisch voor Piet den Boer: lang lag hij niet goed bij de supporters en werd er verschrikkelijk op hem gescholden. Hij werd altijd beoordeeld op de kansen die hij miste, niet op de goals die hij maakte. Terwijl Club Brugge hem wilde, terwijl Anderlecht met hem sprak en ook Feyenoord en Ajax interesse toonden. Het moest hem even van het hart, daar in de catacomben van het stadion van RC Straatsburg, waar de Europese finale werd gespeeld en waar de supporters buiten een feestje vierden.De carrière van Piet den Boer is er een van vallen en opstaan. Er was de constante, soms wurgende onzekerheid over een basisplek, het voortdurend beginnen en herbeginnen, het gekanker en gemor van velen die vonden dat de technisch wat onbeholpen aanvaller te licht uitviel voor een ambitieuze club als KV Mechelen. Maar Piet den Boer, de antivedette, bleef wroeten in de frontlijn, hij pikte zijn doelpunten mee, ook al stelde hij zich op een gegeven moment de vraag of hij het niveau van KV Mechelen nog wel kon bijbenen. Want, zei hij wel eens, als voetballer probeer je net zoals een hoogspringer constant de lat hoger te leggen, maar je moet weten dat er een moment komt dat je die lat niet meer hoger krijgt.Uiteindelijk speelde Piet den Boer zeven seizoenen (1982-1989) voor KV Mechelen. Hij maakte 88 goals in 213 competitiematchen. Na zijn carrière deed hij aan private banking. Nooit verloochende Piet den Boer zichzelf. Hij was en is een warme, zeer toegankelijke man, met het hart op de juiste plaats. Hij schreef samen met auteur Raf Willems een boek over sporthelden met een beperking. De financiële opbrengst ging naar het G-Sportfonds, de mentale steun naar alle sporters met een beperking.Intussen is Piet den Boer in Mechelen een legende. Hij maakte zich nooit los van KV en treurde mee toen de ploeg vorige zondag degradeerde. Dat Piet den Boer ooit door sommigen werd uitgespuwd, daar wil niemand nog aan herinnerd worden. In oktober komt hij op voor de gemeenteraadsverkiezingen. Piet den Boer staat op de stadslijst van burgemeester Bart Somers.