Misson, de van het arrest-Bosman bekende Luikse advocaat, pleitte als eerste voor een van de beklaagde Liersespelers. In zijn ruim twee uur durende betoog ontkende hij elke wedstrijdvervalsing door Mitu. "Mitu ging net in tegen de vragen van zijn trainer Paul Put om niet voluit te gaan. Dat bewijst zijn sterke persoonlijkheid."

"Voor de wedstrijd tegen Club Brugge weigerde hij het door Ye aangeboden geld, hoe hard die ook aandrong. En voor de wedstrijd tegen Anderlecht zei hij in de kleedkamer dat hij voluit zou gaan, want dat hij in onderhandeling was met Anderlecht over een transfer. Twee keer dus heeft hij geld geweigerd terwijl hij er alle reden toe had om het aan te nemen na wat hij had meegemaakt bij La Louvière en RWDM", aldus Misson nog, verwijzend naar eerdere betalingsproblemen bij Mitu's vorige clubs in België.

Misson benadrukte vooral de grote verantwoordelijkheid van de Belgische voetbalbond en de clubs in dit schandaal. Hij trok de vergelijking met het Festina-dopingschandaal in het wielrennen na de Tour de France van 1998.

"Niet Richard Virenque, maar zijn Belgische dokter belandde in de cel. De rechtbank oordeelde dat de renners beter beschermd hadden moeten worden tegen dopinggebruik door hun omgeving. De vraag in deze zaak is: zijn de spelers van Lierse wel de échte schuldigen? De bond en de clubs hebben als plicht om hun spelers voor te lichten en te beschermen tegen de gevaren van matchfixing. Dat hebben ze niet gedaan. Die nalatigheid legt de verantwoordelijkheid van de bond duidelijk bloot."

Vooral ook omdat er precedenten waren, aldus Misson. "Ze kunnen niet zeggen: we wisten niet dat dit bestond. In 1997 legde de UEFA Anderlecht een schorsing op omdat voorzitter Constant Vanden Stock een miljoen Belgische frank aan de scheidsrechter had betaald die hun halve finale tegen Nottingham Forest floot. Standard kocht in 1982 zijn titel tegen Waterschei en hun trainer Raymond Goethals raakte nadien in een gelijkaardig schandaal verwikkeld met Olympique Marseille."

Misson was erg scherp voor advocaat Daniel Spreutels die eerder namens Anderlecht, dat zich burgerlijke partij stelt op dit proces, zwaar uithaalde naar Mitu. Toen het schandaal in alle hevigheid losbarstte begin 2006, speelde Mitu voor Anderlecht. De Brusselse club ontsloeg hem op staande voet en eist nu een schadevergoeding van zijn ex-speler.

Misson: "Volgens meester Spreutels weigert Mitu zijn betrokkenheid te bekennen. Maar heeft Constant Vanden Stock dan bekend destijds? Anderlecht had goede papieren om tegen zijn schorsing door de UEFA in beroep te gaan, maar deed dat niet. Liever begroef het de zaak. Vanden Stock liet zich jarenlang chanteren en betaalde al die tijd miljoenen frank aan zijn afpersers. Zijn club wees hem nooit terecht."

De ethische redenen die Anderlecht inroept om zich burgerlijke partij te stellen tegen Mitu, werden door Misson van tafel geveegd. "Waarom doet Anderlecht dan niet hetzelfde tegen Laurent Delorge, die het samen met Mitu ontsloeg? Omdat het hier niet om het imago van de club gaat, maar over de nog hangende zaak voor de arbeidsrechtbank."

Die laatste zaak kan Anderlecht nog veel geld kosten. Mocht Mitu vrijuit gaan op dit proces, betekent dit dat Anderlecht hem ten onrechte ontsloeg destijds. Mitu maakt dan aanspraak op een aanzienlijke schadevergoeding van zijn ex-club.

Misson, de van het arrest-Bosman bekende Luikse advocaat, pleitte als eerste voor een van de beklaagde Liersespelers. In zijn ruim twee uur durende betoog ontkende hij elke wedstrijdvervalsing door Mitu. "Mitu ging net in tegen de vragen van zijn trainer Paul Put om niet voluit te gaan. Dat bewijst zijn sterke persoonlijkheid.""Voor de wedstrijd tegen Club Brugge weigerde hij het door Ye aangeboden geld, hoe hard die ook aandrong. En voor de wedstrijd tegen Anderlecht zei hij in de kleedkamer dat hij voluit zou gaan, want dat hij in onderhandeling was met Anderlecht over een transfer. Twee keer dus heeft hij geld geweigerd terwijl hij er alle reden toe had om het aan te nemen na wat hij had meegemaakt bij La Louvière en RWDM", aldus Misson nog, verwijzend naar eerdere betalingsproblemen bij Mitu's vorige clubs in België.Misson benadrukte vooral de grote verantwoordelijkheid van de Belgische voetbalbond en de clubs in dit schandaal. Hij trok de vergelijking met het Festina-dopingschandaal in het wielrennen na de Tour de France van 1998. "Niet Richard Virenque, maar zijn Belgische dokter belandde in de cel. De rechtbank oordeelde dat de renners beter beschermd hadden moeten worden tegen dopinggebruik door hun omgeving. De vraag in deze zaak is: zijn de spelers van Lierse wel de échte schuldigen? De bond en de clubs hebben als plicht om hun spelers voor te lichten en te beschermen tegen de gevaren van matchfixing. Dat hebben ze niet gedaan. Die nalatigheid legt de verantwoordelijkheid van de bond duidelijk bloot."Vooral ook omdat er precedenten waren, aldus Misson. "Ze kunnen niet zeggen: we wisten niet dat dit bestond. In 1997 legde de UEFA Anderlecht een schorsing op omdat voorzitter Constant Vanden Stock een miljoen Belgische frank aan de scheidsrechter had betaald die hun halve finale tegen Nottingham Forest floot. Standard kocht in 1982 zijn titel tegen Waterschei en hun trainer Raymond Goethals raakte nadien in een gelijkaardig schandaal verwikkeld met Olympique Marseille."Misson was erg scherp voor advocaat Daniel Spreutels die eerder namens Anderlecht, dat zich burgerlijke partij stelt op dit proces, zwaar uithaalde naar Mitu. Toen het schandaal in alle hevigheid losbarstte begin 2006, speelde Mitu voor Anderlecht. De Brusselse club ontsloeg hem op staande voet en eist nu een schadevergoeding van zijn ex-speler.Misson: "Volgens meester Spreutels weigert Mitu zijn betrokkenheid te bekennen. Maar heeft Constant Vanden Stock dan bekend destijds? Anderlecht had goede papieren om tegen zijn schorsing door de UEFA in beroep te gaan, maar deed dat niet. Liever begroef het de zaak. Vanden Stock liet zich jarenlang chanteren en betaalde al die tijd miljoenen frank aan zijn afpersers. Zijn club wees hem nooit terecht."De ethische redenen die Anderlecht inroept om zich burgerlijke partij te stellen tegen Mitu, werden door Misson van tafel geveegd. "Waarom doet Anderlecht dan niet hetzelfde tegen Laurent Delorge, die het samen met Mitu ontsloeg? Omdat het hier niet om het imago van de club gaat, maar over de nog hangende zaak voor de arbeidsrechtbank." Die laatste zaak kan Anderlecht nog veel geld kosten. Mocht Mitu vrijuit gaan op dit proces, betekent dit dat Anderlecht hem ten onrechte ontsloeg destijds. Mitu maakt dan aanspraak op een aanzienlijke schadevergoeding van zijn ex-club.