Het Belgisch Arbitragehof voor de Sport (BAS) kan zich niet aan haar oorspronkelijke planning houden bij de behandeling van het matchfixingluik van operatie Propere Handen. In die zaak wordt 1B-kampioen KV Mechelen verdacht van competitievervalsing bij zijn match tegen Waasland-Beveren van 11 maart 2018. Aanvankelijk zou het BAS, de instantie die dit dossier in beroep behandelt, begin deze week starten met de pleidooien, maar dat is niet gelukt. De timing is van belang omdat het moment van de uitspraak zal bepalen of een eventuele sportieve sanctie komend seizoen al geldt of niet. Komt het definitieve verdict er vóór 15 juli, dan kan bijvoorbeeld een degradatie nog deze zomer. Anders kan dat pas ten vroegste in de zomer van 2020.

Een mens gaat zich afvragen wat het nut is van die onafhanke-lijkheidsverklaring bij het BAS.

De Pro League, de vereniging van profclubs, paste de relevante deadline enkele weken geleden aan. Voordien lag de grens op 1 juli. Door de vertraging bij het BAS is die verandering nu al bepalend, want de eerste pleitzitting bij het BAS is intussen verschoven naar 1 juli. Met de vorige reglementering hadden de fans en spelers van KV nu al zeker geweten dat het komende seizoen er voor hen een in 1A zou geweest zijn.

De achilleshiel

De vertraging bij het BAS is te wijten aan het vormen van het college van drie arbiters die zich gaan buigen over deze kwestie. De samenstelling blijkt een moeilijke bevalling. Over twee van de drie is er geen trammelant: Jacques Richelle en Marinus Vromans. Dat zijn min of meer de mannen die de betrokken partijen zelf kozen uit de pool van meer dan vijftig BAS-arbiters. Maar een derde arbiter vinden, die dan ook het college zal voorzitten, blijkt een huzarenklus.

Normaliter duiden de twee door de partijen gekozen arbiters de derde arbiter aan, maar in deze zaak moeide Frédéric Carpentier zich in eerste instantie met die keuze. Carpentier is de plaatsvervangende voorzitter van de BAS-arbiters. Hij koos Herman Huygens als derde arbiter. Maar tegen Huygens kwam er een wrakingsverzoek van de vzw Malinwa Supportersorgaan, die in deze procedure de KV-fans vertegenwoordigt. Huygens is een oud-lid van de Geschillencommissie voor het Betaald Voetbal van de Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB). Ten eerste is dat een betrokken partij in deze zaak en ten tweede zetelde Huygens in die commissie nog samen met twee van de drie mannen die namens de Geschillencommissie Hoger Beroep van de KBVB in eerste aanleg over dit dossier oordeelden: Rik Ascrawat en André Deruyver. Huygens werd effectief gewraakt.

Nadien liet Carpentier het initiatief aan Richelle en Vromans. Die duidden Philippe Verbiest aan. Maar ook tegenover hem kwam er een wrakingsverzoek, van een advocaat van Walter Mortelmans, een betrokken makelaar in de Propere Handenzaak. Verbiest is lid van de antidopingcommissie van de Europese voetbalbond UEFA en in de verdediging van Mortelmans zit een arrest van het Hof van Beroep waarin de UEFA betrokken partij was. Hoewel het wrakingsverzoek ten aanzien van Verbiest minder gewichtig was, miste ook dat zijn effect niet: Verbiest zette zelf een stap opzij. Vervolgens beslisten Vromans en Richelle een halve week geleden om Marc Boes aan te duiden. Boes schrapte prompt de voorziene zittingen van 25 en 26 juni. Hij schoof een eerste zitting op 27 juni naar voren, om de praktische gang van zaken te bespreken, en een eerste echte pleitzitting op 1 juli.

© belgaimage

Maar Boes werkt in een advocatenkantoor waarin Wim Mertens en Geert Joosten actief zijn, ook beiden lid van de Geschillencommissie Hoger Beroep. Toch duidde Boes, net als Huygens, in zijn onafhankelijkheids- en onpartijdigheidsverklaring aan: Ik heb niets te onthullen dat bij de partijen twijfels kan doen rijzen over mijn onafhankelijkheid. Een mens gaat zich afvragen wat het nut is van zo'n document. De vzw Malinwa Supportersorgaan diende maandag ook tegenover Boes een wrakingsverzoek in.

Bij bepaalde partijen loopt de irritatie over al die wrakingsverzoeken hoog op; zij foeteren dat KV en co de procedure gewoon proberen te vertragen. Toch kun je ook stellen dat het BAS met een problematische achilleshiel zit als die instantie zo veel moeite ondervindt om aan een arbiter te geraken die geen opzichtige link heeft met dit dossier. Enerzijds is het een voordeel dat de BAS-arbiters goed thuis zijn in de sportwereld, anderzijds kom je zo blijkbaar snel uit bij een (te?) grote verwevenheid met het veld.

De Bende

En het BAS dreigt nog meer in de verdrukking te geraken. Bepaalde partijen blijven haperen bij het optreden van Carpentier, de man die Huygens aanstelde. Carpentier kwam op de voorgrond omdat Herman Verbist, de voorzitter van de BAS-arbiters, zes maanden aan de kant is geschoven in voetbalgerelateerde zaken. Die beslissing werd genomen door de raad van bestuur van het BAS, vanwege een belangenconflict. Maar sommige partijen stellen dat de raad van bestuur van het BAS zo'n beslissing niet mág nemen, omdat er bij het BAS sinds enkele jaren een benoemingscommissie is. Het is die commissie die moet oordelen over welke mensen actief kunnen zijn als arbiter en welke niet, zeggen advocaten in het KV-kamp; zo staat het ook in artikel 3 van de BAS-reglementen. Maar Philip Berben, lid van de raad van bestuur van het BAS, nuanceert tegenover Sport/Voetbalmagazine die manier van werken: 'De benoemingscommissie screent de arbiters. Zij maakt een advies over en de raad van bestuur volgt dan dat advies. Dat is nog geen enkele keer niet gevolgd.'

Hoewel het erop lijkt dat het optreden van Carpentier uiteindelijk weinig invloed zal hebben op de BAS-procedure, willen advocaten uit het geel-rode kamp toch pleiten over hoe het BAS zijn eigen reglementen schendt. Dat willen ze eerst bij het BAS zelf doen, en eventueel later ook voor een rechtbank. Ook over de eerder aangehaalde deadline, die de Pro League aanpaste terwijl dit dossier liep, willen ze hun beklag doen. Uit de notulen van de raad van bestuur die de Pro League op 6 mei 2019 hield, blijkt duidelijk dat de beslissing genomen werd met het oog op dit dossier. De wijziging staat in die notulen vermeld onder puntje c, dat heet: Procedure KV Mechelen. Maar juristen die wat verder van deze zaak staan, wijzen erop dat zo'n aanpassing van de procedureregels niet het probleem vormt dat KV-gezinden er trachten van te maken. Ook al zijn de feiten op zich geenszins te vergelijken, valt een parallel te trekken met bijvoorbeeld het dossier rond De Bende van Nijvel. Die criminele organisatie pleegde in de jaren tachtig ettelijke overvallen en moorden. In 2015 dreigde De Bende haar straf te ontlopen, omdat er toen nog een verjaring na dertig jaar gold voor misdrijven waar levenslang op staat. Tot toenmalig Justitieminister Koen Geens besliste, specifiek met het oog op die zaak, een voorstel in te dienen om die verjaringstermijn op te trekken. Het voorstel raakte goedgekeurd.

Het Belgisch Arbitragehof voor de Sport (BAS) kan zich niet aan haar oorspronkelijke planning houden bij de behandeling van het matchfixingluik van operatie Propere Handen. In die zaak wordt 1B-kampioen KV Mechelen verdacht van competitievervalsing bij zijn match tegen Waasland-Beveren van 11 maart 2018. Aanvankelijk zou het BAS, de instantie die dit dossier in beroep behandelt, begin deze week starten met de pleidooien, maar dat is niet gelukt. De timing is van belang omdat het moment van de uitspraak zal bepalen of een eventuele sportieve sanctie komend seizoen al geldt of niet. Komt het definitieve verdict er vóór 15 juli, dan kan bijvoorbeeld een degradatie nog deze zomer. Anders kan dat pas ten vroegste in de zomer van 2020. De Pro League, de vereniging van profclubs, paste de relevante deadline enkele weken geleden aan. Voordien lag de grens op 1 juli. Door de vertraging bij het BAS is die verandering nu al bepalend, want de eerste pleitzitting bij het BAS is intussen verschoven naar 1 juli. Met de vorige reglementering hadden de fans en spelers van KV nu al zeker geweten dat het komende seizoen er voor hen een in 1A zou geweest zijn. De vertraging bij het BAS is te wijten aan het vormen van het college van drie arbiters die zich gaan buigen over deze kwestie. De samenstelling blijkt een moeilijke bevalling. Over twee van de drie is er geen trammelant: Jacques Richelle en Marinus Vromans. Dat zijn min of meer de mannen die de betrokken partijen zelf kozen uit de pool van meer dan vijftig BAS-arbiters. Maar een derde arbiter vinden, die dan ook het college zal voorzitten, blijkt een huzarenklus. Normaliter duiden de twee door de partijen gekozen arbiters de derde arbiter aan, maar in deze zaak moeide Frédéric Carpentier zich in eerste instantie met die keuze. Carpentier is de plaatsvervangende voorzitter van de BAS-arbiters. Hij koos Herman Huygens als derde arbiter. Maar tegen Huygens kwam er een wrakingsverzoek van de vzw Malinwa Supportersorgaan, die in deze procedure de KV-fans vertegenwoordigt. Huygens is een oud-lid van de Geschillencommissie voor het Betaald Voetbal van de Koninklijke Belgische Voetbalbond (KBVB). Ten eerste is dat een betrokken partij in deze zaak en ten tweede zetelde Huygens in die commissie nog samen met twee van de drie mannen die namens de Geschillencommissie Hoger Beroep van de KBVB in eerste aanleg over dit dossier oordeelden: Rik Ascrawat en André Deruyver. Huygens werd effectief gewraakt. Nadien liet Carpentier het initiatief aan Richelle en Vromans. Die duidden Philippe Verbiest aan. Maar ook tegenover hem kwam er een wrakingsverzoek, van een advocaat van Walter Mortelmans, een betrokken makelaar in de Propere Handenzaak. Verbiest is lid van de antidopingcommissie van de Europese voetbalbond UEFA en in de verdediging van Mortelmans zit een arrest van het Hof van Beroep waarin de UEFA betrokken partij was. Hoewel het wrakingsverzoek ten aanzien van Verbiest minder gewichtig was, miste ook dat zijn effect niet: Verbiest zette zelf een stap opzij. Vervolgens beslisten Vromans en Richelle een halve week geleden om Marc Boes aan te duiden. Boes schrapte prompt de voorziene zittingen van 25 en 26 juni. Hij schoof een eerste zitting op 27 juni naar voren, om de praktische gang van zaken te bespreken, en een eerste echte pleitzitting op 1 juli. Maar Boes werkt in een advocatenkantoor waarin Wim Mertens en Geert Joosten actief zijn, ook beiden lid van de Geschillencommissie Hoger Beroep. Toch duidde Boes, net als Huygens, in zijn onafhankelijkheids- en onpartijdigheidsverklaring aan: Ik heb niets te onthullen dat bij de partijen twijfels kan doen rijzen over mijn onafhankelijkheid. Een mens gaat zich afvragen wat het nut is van zo'n document. De vzw Malinwa Supportersorgaan diende maandag ook tegenover Boes een wrakingsverzoek in. Bij bepaalde partijen loopt de irritatie over al die wrakingsverzoeken hoog op; zij foeteren dat KV en co de procedure gewoon proberen te vertragen. Toch kun je ook stellen dat het BAS met een problematische achilleshiel zit als die instantie zo veel moeite ondervindt om aan een arbiter te geraken die geen opzichtige link heeft met dit dossier. Enerzijds is het een voordeel dat de BAS-arbiters goed thuis zijn in de sportwereld, anderzijds kom je zo blijkbaar snel uit bij een (te?) grote verwevenheid met het veld. En het BAS dreigt nog meer in de verdrukking te geraken. Bepaalde partijen blijven haperen bij het optreden van Carpentier, de man die Huygens aanstelde. Carpentier kwam op de voorgrond omdat Herman Verbist, de voorzitter van de BAS-arbiters, zes maanden aan de kant is geschoven in voetbalgerelateerde zaken. Die beslissing werd genomen door de raad van bestuur van het BAS, vanwege een belangenconflict. Maar sommige partijen stellen dat de raad van bestuur van het BAS zo'n beslissing niet mág nemen, omdat er bij het BAS sinds enkele jaren een benoemingscommissie is. Het is die commissie die moet oordelen over welke mensen actief kunnen zijn als arbiter en welke niet, zeggen advocaten in het KV-kamp; zo staat het ook in artikel 3 van de BAS-reglementen. Maar Philip Berben, lid van de raad van bestuur van het BAS, nuanceert tegenover Sport/Voetbalmagazine die manier van werken: 'De benoemingscommissie screent de arbiters. Zij maakt een advies over en de raad van bestuur volgt dan dat advies. Dat is nog geen enkele keer niet gevolgd.' Hoewel het erop lijkt dat het optreden van Carpentier uiteindelijk weinig invloed zal hebben op de BAS-procedure, willen advocaten uit het geel-rode kamp toch pleiten over hoe het BAS zijn eigen reglementen schendt. Dat willen ze eerst bij het BAS zelf doen, en eventueel later ook voor een rechtbank. Ook over de eerder aangehaalde deadline, die de Pro League aanpaste terwijl dit dossier liep, willen ze hun beklag doen. Uit de notulen van de raad van bestuur die de Pro League op 6 mei 2019 hield, blijkt duidelijk dat de beslissing genomen werd met het oog op dit dossier. De wijziging staat in die notulen vermeld onder puntje c, dat heet: Procedure KV Mechelen. Maar juristen die wat verder van deze zaak staan, wijzen erop dat zo'n aanpassing van de procedureregels niet het probleem vormt dat KV-gezinden er trachten van te maken. Ook al zijn de feiten op zich geenszins te vergelijken, valt een parallel te trekken met bijvoorbeeld het dossier rond De Bende van Nijvel. Die criminele organisatie pleegde in de jaren tachtig ettelijke overvallen en moorden. In 2015 dreigde De Bende haar straf te ontlopen, omdat er toen nog een verjaring na dertig jaar gold voor misdrijven waar levenslang op staat. Tot toenmalig Justitieminister Koen Geens besliste, specifiek met het oog op die zaak, een voorstel in te dienen om die verjaringstermijn op te trekken. Het voorstel raakte goedgekeurd.