"Dit is mijn clásico, mijn Real Madrid-Barcelona.." Zo stelde Victor Vázquez het deze week, toen de wedstrijd tegen Anderlecht ter sprake kwam. Voor velen in België is het duel tussen Standard en Anderlecht de klassieker van het land, maar niet voor de spelers van Club. Die liggen erop gebrand om hun bekerzege een mooi vervolg te geven. Met titelwinst. Onlangs zagen ze nog een filmpje, een compilatie van beelden, samengesteld door de huispsycholoog. Hij eindigde met het omhoog tillen van de beker. Voor veel Bruggelingen een kippenvelmoment. Maar: de beker win je door de beste te zijn die dag, over iets meer dan negentig minuten. Kampioen word je door de beste te zijn in tien wedstrijden, want _ dat is het nu toch, die hele reguliere competitie... Mooi, maar ze leidt amper tot puntenverschil bij de start van de play-offs.

Verwacht geen vloeiend voetbal

Hoe Club Brugge er aan toe is, zagen we donderdag Europees. Een goeie eerste helft, veel beweging, met een sterke Oulare, een terugkeer naar de ouderwetse 4-3-3. Een slimme Vázquez, die de negentig minuten vol maakte, en op de weg terug lijkt. Slim opgesteld in balbezit, de inspanningen doserend in balverlies. Vormer en Simons lossen morgen het meeste loopwerk onder hun beidjes wel op. Silva, donderdag de vervanger van Simons op rechts en in de beginfase zoekend naar het ritme en niet overtuigend in de passing, kan wel weer even de wachtkamer in, tot in Kiev. Achterin miste Club de impulsen van Meunier, al trekt de Fauw zijn streng. En allicht zag de bank ook een beetje met zorgen het wedstrijdeinde van de uitstekend verdedigende Mechele, die zo'n kwartier voor tijd naar de rug tastte. Hij leek om een vervanging te vragen, maar beet door. Nog een centrale verdediger die out is, zou het helemaal erg maken. Zeker in de oorlog die hem wacht met Mitrovic.

Maar: quid Anderlecht? Wat kan de landskampioen nog in een derby waarin de twaalfde man er kort zal opzitten? Dat viel ook al op tegen Dnipro, na de rust werd elke overtreding zwaar geconstesteerd. De Sutter heeft gelijk, in Brussel komt het volk om voetbal te zien, in Brugge om zijn ploeg te steunen. Verwacht dus geen vloeiend voetbal. Betaalt Dendoncker nu de tol van de inspanningen van de laatste maanden, of was Standard uit een kleine faux pas? En hoe stelt Hasi de pionnen achterin op. Terug 'normaal', zoals in de Champions League, met Acheampong als offensieve linksachter (om Refaelov zich kapot te laten verdedigen), en met centraal Deschacht-Mbemba? Dat eerste is nog een vraagteken, N'Sakala is verdedigend sterker. Dat laatste lijkt logisch. Rolando is wat op de sukkel met een blessure, en Mbemba is wellicht de beste centrale verdediger. Dan is er weer een plaats vrij voor verloren zoon Van den Borre, traditioneel sterk tegen Club. En dan die bedenking tussendoor: Marin, Rolando, Sylla, de januaritransfers van Anderlecht zijn niet bijster geslaagd en maken nu niet het verschil. Die van Brugge _ Denswil en Claudemir overigens ook niet, het was voor beiden duidelijk zeer moeilijk om het niveau nog wat op te tillen.

Speelt Anderlecht morgen zijn laatste troeven uit?

Na Standard uit, nu Club Brugge uit. Het zet druk op de ketel bij een ploeg waar Defour betere punten scoort op Instagram en in de sociale fora, dan op het veld, en waar Praet straks weer Simons ontmoet. In de competitie bleek hij soms een gesel, in de bekerfinale viel het tegen, op 20 minuten in de eerste helft na. Toen speelden de Brusselse flanken hoog, en tikte Anderlecht met Marin, Defour en Praet op de korte ruimte de Bruggelingen even tureluurs. Maar lang duurde dat niet. Marin is ondertussen out, Defour en Praet zouden in principe verder moeten staan. Blijkt dat straks?

Speelt Anderlecht morgen zijn laatste troeven uit? Neen. In deze play-offs is het elk weekend wel wat. Gent zal zich ongetwijfeld voor het hoofd stoten, dat het in Charleroi in de slotfase nog een gelijkspel vergooide. Het kijkt na de winst in Luik nu wel lachend toe. Anderlecht zit wel met druk, al is die er altijd. De laatste reguliere competitiewedstrijd, tegen Gent, ging verloren. De bekerfinale, tegen Club Brugge ook. En het duel in Standard eveneens. Nu in Brugge weer verliezen, is een nieuwe klap. Maar schrijf ze toch niet af, met drie thuiswedstrijden in de laatste vier matchen van de play-offs. Zelfs niet bij verlies.

"Dit is mijn clásico, mijn Real Madrid-Barcelona.." Zo stelde Victor Vázquez het deze week, toen de wedstrijd tegen Anderlecht ter sprake kwam. Voor velen in België is het duel tussen Standard en Anderlecht de klassieker van het land, maar niet voor de spelers van Club. Die liggen erop gebrand om hun bekerzege een mooi vervolg te geven. Met titelwinst. Onlangs zagen ze nog een filmpje, een compilatie van beelden, samengesteld door de huispsycholoog. Hij eindigde met het omhoog tillen van de beker. Voor veel Bruggelingen een kippenvelmoment. Maar: de beker win je door de beste te zijn die dag, over iets meer dan negentig minuten. Kampioen word je door de beste te zijn in tien wedstrijden, want _ dat is het nu toch, die hele reguliere competitie... Mooi, maar ze leidt amper tot puntenverschil bij de start van de play-offs.Hoe Club Brugge er aan toe is, zagen we donderdag Europees. Een goeie eerste helft, veel beweging, met een sterke Oulare, een terugkeer naar de ouderwetse 4-3-3. Een slimme Vázquez, die de negentig minuten vol maakte, en op de weg terug lijkt. Slim opgesteld in balbezit, de inspanningen doserend in balverlies. Vormer en Simons lossen morgen het meeste loopwerk onder hun beidjes wel op. Silva, donderdag de vervanger van Simons op rechts en in de beginfase zoekend naar het ritme en niet overtuigend in de passing, kan wel weer even de wachtkamer in, tot in Kiev. Achterin miste Club de impulsen van Meunier, al trekt de Fauw zijn streng. En allicht zag de bank ook een beetje met zorgen het wedstrijdeinde van de uitstekend verdedigende Mechele, die zo'n kwartier voor tijd naar de rug tastte. Hij leek om een vervanging te vragen, maar beet door. Nog een centrale verdediger die out is, zou het helemaal erg maken. Zeker in de oorlog die hem wacht met Mitrovic.Maar: quid Anderlecht? Wat kan de landskampioen nog in een derby waarin de twaalfde man er kort zal opzitten? Dat viel ook al op tegen Dnipro, na de rust werd elke overtreding zwaar geconstesteerd. De Sutter heeft gelijk, in Brussel komt het volk om voetbal te zien, in Brugge om zijn ploeg te steunen. Verwacht dus geen vloeiend voetbal. Betaalt Dendoncker nu de tol van de inspanningen van de laatste maanden, of was Standard uit een kleine faux pas? En hoe stelt Hasi de pionnen achterin op. Terug 'normaal', zoals in de Champions League, met Acheampong als offensieve linksachter (om Refaelov zich kapot te laten verdedigen), en met centraal Deschacht-Mbemba? Dat eerste is nog een vraagteken, N'Sakala is verdedigend sterker. Dat laatste lijkt logisch. Rolando is wat op de sukkel met een blessure, en Mbemba is wellicht de beste centrale verdediger. Dan is er weer een plaats vrij voor verloren zoon Van den Borre, traditioneel sterk tegen Club. En dan die bedenking tussendoor: Marin, Rolando, Sylla, de januaritransfers van Anderlecht zijn niet bijster geslaagd en maken nu niet het verschil. Die van Brugge _ Denswil en Claudemir overigens ook niet, het was voor beiden duidelijk zeer moeilijk om het niveau nog wat op te tillen. Na Standard uit, nu Club Brugge uit. Het zet druk op de ketel bij een ploeg waar Defour betere punten scoort op Instagram en in de sociale fora, dan op het veld, en waar Praet straks weer Simons ontmoet. In de competitie bleek hij soms een gesel, in de bekerfinale viel het tegen, op 20 minuten in de eerste helft na. Toen speelden de Brusselse flanken hoog, en tikte Anderlecht met Marin, Defour en Praet op de korte ruimte de Bruggelingen even tureluurs. Maar lang duurde dat niet. Marin is ondertussen out, Defour en Praet zouden in principe verder moeten staan. Blijkt dat straks?Speelt Anderlecht morgen zijn laatste troeven uit? Neen. In deze play-offs is het elk weekend wel wat. Gent zal zich ongetwijfeld voor het hoofd stoten, dat het in Charleroi in de slotfase nog een gelijkspel vergooide. Het kijkt na de winst in Luik nu wel lachend toe. Anderlecht zit wel met druk, al is die er altijd. De laatste reguliere competitiewedstrijd, tegen Gent, ging verloren. De bekerfinale, tegen Club Brugge ook. En het duel in Standard eveneens. Nu in Brugge weer verliezen, is een nieuwe klap. Maar schrijf ze toch niet af, met drie thuiswedstrijden in de laatste vier matchen van de play-offs. Zelfs niet bij verlies.