Rednic: "Weet je, na de 7-0 tegen AA Gent heb ik vastgesteld - en ik had al een tijdje een voorgevoel - dat mijn lot bezegeld was. Op de receptie achteraf wist Roland Duchâtelet zich geen houding te geven. In plaats van blij te zijn met de kwalificatie voor Europees voetbal vroeg hij me de hele tijd hoe je 'Tucudean' (de jonge Roemeen George Tucudean tekende begin dit jaar voor Standard, nvdr) precies uitspreekt. Ik heb me toen omgedraaid naar mijn vrouw en gezegd: 'Hier staat de ex-trainer van Standard.'

"Nu, ik ken voorzitters zoals Duchâtelet. In Roemenië lopen er ook een paar rond die zich niks aantrekken van hun trainers. Ze zijn geslaagd in het zakenleven en denken dat ze zich alles kunnen permitteren. Nochtans: met geld koop je niet alles in het leven."

"Duchâtelet doet zo ook wat hij wil met zijn club in Hongarije (Ujpest FC, nvdr). Ik ken hem nu wel een beetje, hij zal niet meer veranderen. Met hem werk ik nooit meer samen. Hij heeft immers een gebrek aan respect getoond, heeft het werk van de hele technische staf miskend en heeft het geluk van de supporters naast zich neergelegd."

De Sart

"Na mijn ontslag was ik kwaad en dacht ik dat Jean-François de Sart al lang op de hoogte was, maar dat was helemaal niet het geval", vervolgt Rednic zijn discours. "Het is me bevestigd dat hij nergens van wist. Hij heeft zelfs tegen de voorzitter gezegd dat hij een zware fout maakte. De Sart wilde dat ik bleef. We hadden zelfs volgend seizoen al voorbereid. Maar op de momenten dat het ertoe deed, blokkeerde hij."

"Nadat we met 2-0 verloren op Anderlecht bleef Duchâtelet maar zagen over de invalbeurt van Andrei Cristea. Na twee minuten ben ik dan opgestaan en heb ik gezegd: 'Tot ziens, voorzitter. Tot ziens, Jean-François.'

"Wat denkt hij wel? In grote clubs blijven de aandeelhouders op de tribune en stellen ze het volle vertrouwen in de technisch directeur en de trainer - specialisten die iets van voetbal kennen. Als die hun doelstellingen niet halen, wijs je hen de deur. Dat is normaal. Maar wij kregen nooit iets te horen en toch zit ik zonder werk. Dat is niet normaal."

Heeft Duchâtelet zich soms gemoeid met zijn werk als coach? Rednic: "Neen, maar er zijn wel discussies geweest, zelfs nog voor ik begon. Maar ik ga je eerst iets zeggen: ik heb Duchâtelet gered. En dat is hij nogal snel vergeten. Ik werd aangesteld om de situatie te doen bedaren. Er moest kost wat kost een oud-speler van het huis binnengehaald worden. Aangezien ik in de zomer al genoemd werd, was het gemakkelijk om contact met me op te nemen en zo de opvolger van Ron Jans te worden."

Rednic: "Weet je, na de 7-0 tegen AA Gent heb ik vastgesteld - en ik had al een tijdje een voorgevoel - dat mijn lot bezegeld was. Op de receptie achteraf wist Roland Duchâtelet zich geen houding te geven. In plaats van blij te zijn met de kwalificatie voor Europees voetbal vroeg hij me de hele tijd hoe je 'Tucudean' (de jonge Roemeen George Tucudean tekende begin dit jaar voor Standard, nvdr) precies uitspreekt. Ik heb me toen omgedraaid naar mijn vrouw en gezegd: 'Hier staat de ex-trainer van Standard.'"Nu, ik ken voorzitters zoals Duchâtelet. In Roemenië lopen er ook een paar rond die zich niks aantrekken van hun trainers. Ze zijn geslaagd in het zakenleven en denken dat ze zich alles kunnen permitteren. Nochtans: met geld koop je niet alles in het leven.""Duchâtelet doet zo ook wat hij wil met zijn club in Hongarije (Ujpest FC, nvdr). Ik ken hem nu wel een beetje, hij zal niet meer veranderen. Met hem werk ik nooit meer samen. Hij heeft immers een gebrek aan respect getoond, heeft het werk van de hele technische staf miskend en heeft het geluk van de supporters naast zich neergelegd."De Sart"Na mijn ontslag was ik kwaad en dacht ik dat Jean-François de Sart al lang op de hoogte was, maar dat was helemaal niet het geval", vervolgt Rednic zijn discours. "Het is me bevestigd dat hij nergens van wist. Hij heeft zelfs tegen de voorzitter gezegd dat hij een zware fout maakte. De Sart wilde dat ik bleef. We hadden zelfs volgend seizoen al voorbereid. Maar op de momenten dat het ertoe deed, blokkeerde hij." "Nadat we met 2-0 verloren op Anderlecht bleef Duchâtelet maar zagen over de invalbeurt van Andrei Cristea. Na twee minuten ben ik dan opgestaan en heb ik gezegd: 'Tot ziens, voorzitter. Tot ziens, Jean-François.' "Wat denkt hij wel? In grote clubs blijven de aandeelhouders op de tribune en stellen ze het volle vertrouwen in de technisch directeur en de trainer - specialisten die iets van voetbal kennen. Als die hun doelstellingen niet halen, wijs je hen de deur. Dat is normaal. Maar wij kregen nooit iets te horen en toch zit ik zonder werk. Dat is niet normaal."Heeft Duchâtelet zich soms gemoeid met zijn werk als coach? Rednic: "Neen, maar er zijn wel discussies geweest, zelfs nog voor ik begon. Maar ik ga je eerst iets zeggen: ik heb Duchâtelet gered. En dat is hij nogal snel vergeten. Ik werd aangesteld om de situatie te doen bedaren. Er moest kost wat kost een oud-speler van het huis binnengehaald worden. Aangezien ik in de zomer al genoemd werd, was het gemakkelijk om contact met me op te nemen en zo de opvolger van Ron Jans te worden."