1. De topper tussen Anderlecht en Club Brugge (0-0) bleek maar een mager beestje. Valt er toch iets te onthouden van die partij?

JACQUES SYS: 'Langs Brugse zijde: dat Club toch te veel wedstrijden kent waarin het aan kwaliteit ontbreekt. En niet enkel in de Champions League, waar het keihard geconfronteerd werd met de eigen beperkingen. Bij Anderlecht: dat het dubbele gevoel omtrent René Weiler blijft. Hij vond het een fantastische wedstrijd, wat eens te meer aantoont dat hij andere normen hanteert wat voetbalvisie betreft. Nu, er is de voorbije weken wel eindelijk strijdlust en teamspirit te zien bij Anderlecht, de groep heeft zijn trainer dus nog niet heeft opgegeven. In de bestuursgangen van Anderlecht valt ook te horen dat ze tevreden zijn met de manier van werken, dat ze echt wel zien waar hij met deze ploeg naartoe wil. Alleen ziet niemand anders het, er valt nog steeds geen lijn te bespeuren in het spel van paars-wit. Weiler zelf lijkt in ieder geval onverstoorbaar. Hij valt moeilijk in te schatten. In Duitsland -bijvoorbeeld bij de redactie van Der Kicker- begrijpen ze niet wat Anderlecht bezielde om hem bij Nürnberg te komen wegplukken.'

2. Mircea Rednic debuteert bij Excel Mouscron met 1-4 tegen KV Mechelen, amper enkele dagen nadat hij verklaarde dat er genoeg kwaliteit zit in de Moeskroense kern. Pijnlijk?

JACQUES SYS: 'We mogen Rednic niet afrekenen op die nederlaag, want hij was er amper enkele dagen aan de slag, maar ik vond zijn uitspraken getuigen van weinig fatsoen. Zelfs als het bedoeld was om de spelersgroep te motiveren en vertrouwen te schenken, doe dat dan binnenskamers, maar zeg dat niet in de media. Met die uitspraak dat er genoeg kwaliteit aanwezig is maar nog geen ploeg, bekritiseerde hij openlijk zijn voorganger Glen De Boeck. Helaas stel ik vast dat zoiets de laatste jaren steeds vaker gebeurt. De collegialiteit onder trainers is ver te zoeken. Misschien omdat er nu ook zoveel concurrentie is? De vijver wordt steeds groter omdat er ook steeds meer ex-voetballers in het trainersvak willen stappen en niet iedereen kan aan de bak komen. Er lopen veel werkloze trainers rond. Maar dan nog zou er wat meer klasse aan gekoppeld mogen worden, zoals Yannick Ferrera bij zijn aanstelling in KV Mechelen.'

3. Klasse was er wel van ex-collega's Yves Vanderhaeghe en Hein Vanhaezebrouck, respectievelijk trainer van KV Oostende en AA Gent. Ondanks het feit dat ze deze week alweer tegen elkaar spelen in de beker gingen beide ploegen voluit. Verdienen beide trainers lof?

JACQUES SYS: 'Absoluut. Het tekent de winnaar in Hein Vanhaezebrouck dat hij op alle fronten wil strijden en dat hij geen excuses zoekt in het drukke programma. Op geen enkel moment werd verwezen naar het slopende Europa Leagueduel tegen Konyaspor of de lange terugreis. Want dat Oostende geen Europees speelt, is natuurlijk een voordeel. Vanhaezebrouck brengt voetbal terug naar zijn essentie en die is dat je elke wedstrijd speelt om te winnen. Door een juiste dosering van trainen en slim roteren wanneer nodig ,kan je daar als trainer wel degelijk een belangrijke rol in spelen. Het valt mij trouwens op dat Vanhaezebrouck zijn groep weer in handen heeft, want het was toch een tijdje minder bij AA Gent en ook vorig seizoen uitte hij soms kritiek op de focus bij zijn spelers. Die is er nu wel, het spel doet weer denken aan de ploeg die twee jaar geleden kampioen werd en dat is knap. Ook Vanderhaeghe, die toch een beetje die stempel van Vanhaezebrouck met zich meedraagt, verdient lof. Hij gaat nooit zweven en blijft nuchter in de analyses, zowel bij winst als na een nederlaag. Diezelfde intelligentie en nuchterheid etaleerde hij ook al als speler.'

'De bekermatch zal een andere match zijn, omdat het in Oostende is, maar de voorkennis van deze competitiewedstrijd doet niet ter zake. Daarvoor kennen beide trainers elkaar te goed.'

JACQUES SYS: 'Langs Brugse zijde: dat Club toch te veel wedstrijden kent waarin het aan kwaliteit ontbreekt. En niet enkel in de Champions League, waar het keihard geconfronteerd werd met de eigen beperkingen. Bij Anderlecht: dat het dubbele gevoel omtrent René Weiler blijft. Hij vond het een fantastische wedstrijd, wat eens te meer aantoont dat hij andere normen hanteert wat voetbalvisie betreft. Nu, er is de voorbije weken wel eindelijk strijdlust en teamspirit te zien bij Anderlecht, de groep heeft zijn trainer dus nog niet heeft opgegeven. In de bestuursgangen van Anderlecht valt ook te horen dat ze tevreden zijn met de manier van werken, dat ze echt wel zien waar hij met deze ploeg naartoe wil. Alleen ziet niemand anders het, er valt nog steeds geen lijn te bespeuren in het spel van paars-wit. Weiler zelf lijkt in ieder geval onverstoorbaar. Hij valt moeilijk in te schatten. In Duitsland -bijvoorbeeld bij de redactie van Der Kicker- begrijpen ze niet wat Anderlecht bezielde om hem bij Nürnberg te komen wegplukken.'JACQUES SYS: 'We mogen Rednic niet afrekenen op die nederlaag, want hij was er amper enkele dagen aan de slag, maar ik vond zijn uitspraken getuigen van weinig fatsoen. Zelfs als het bedoeld was om de spelersgroep te motiveren en vertrouwen te schenken, doe dat dan binnenskamers, maar zeg dat niet in de media. Met die uitspraak dat er genoeg kwaliteit aanwezig is maar nog geen ploeg, bekritiseerde hij openlijk zijn voorganger Glen De Boeck. Helaas stel ik vast dat zoiets de laatste jaren steeds vaker gebeurt. De collegialiteit onder trainers is ver te zoeken. Misschien omdat er nu ook zoveel concurrentie is? De vijver wordt steeds groter omdat er ook steeds meer ex-voetballers in het trainersvak willen stappen en niet iedereen kan aan de bak komen. Er lopen veel werkloze trainers rond. Maar dan nog zou er wat meer klasse aan gekoppeld mogen worden, zoals Yannick Ferrera bij zijn aanstelling in KV Mechelen.'JACQUES SYS: 'Absoluut. Het tekent de winnaar in Hein Vanhaezebrouck dat hij op alle fronten wil strijden en dat hij geen excuses zoekt in het drukke programma. Op geen enkel moment werd verwezen naar het slopende Europa Leagueduel tegen Konyaspor of de lange terugreis. Want dat Oostende geen Europees speelt, is natuurlijk een voordeel. Vanhaezebrouck brengt voetbal terug naar zijn essentie en die is dat je elke wedstrijd speelt om te winnen. Door een juiste dosering van trainen en slim roteren wanneer nodig ,kan je daar als trainer wel degelijk een belangrijke rol in spelen. Het valt mij trouwens op dat Vanhaezebrouck zijn groep weer in handen heeft, want het was toch een tijdje minder bij AA Gent en ook vorig seizoen uitte hij soms kritiek op de focus bij zijn spelers. Die is er nu wel, het spel doet weer denken aan de ploeg die twee jaar geleden kampioen werd en dat is knap. Ook Vanderhaeghe, die toch een beetje die stempel van Vanhaezebrouck met zich meedraagt, verdient lof. Hij gaat nooit zweven en blijft nuchter in de analyses, zowel bij winst als na een nederlaag. Diezelfde intelligentie en nuchterheid etaleerde hij ook al als speler.''De bekermatch zal een andere match zijn, omdat het in Oostende is, maar de voorkennis van deze competitiewedstrijd doet niet ter zake. Daarvoor kennen beide trainers elkaar te goed.'