Hij was de offensieve sleutelfiguur in de 4-2-3-1 van het Waasland-Beveren onder Philippe Clement. Vervolgens werd hij onder Hein Vanhaezebrouck de paars-witte versie van Buffalo Danijel Milicevic, en nog later de nummer 10 van Felice Mazzu. Ten slotte werd hij het onverwachte wapen van Karim Belhocine, die op het middenveld van de Zebra's een dubbele pivot installeerde voor de verdediging. Elke coach heeft dus wel zijn eigen voorkeurversie van Ryota Morioka, want de kwaliteiten van de inmiddels 30-jarige Japanner zijn zo divers dat hij altijd wel zijn plan lijkt te trekken, welke opdracht hij ook meekrijgt.
...

Hij was de offensieve sleutelfiguur in de 4-2-3-1 van het Waasland-Beveren onder Philippe Clement. Vervolgens werd hij onder Hein Vanhaezebrouck de paars-witte versie van Buffalo Danijel Milicevic, en nog later de nummer 10 van Felice Mazzu. Ten slotte werd hij het onverwachte wapen van Karim Belhocine, die op het middenveld van de Zebra's een dubbele pivot installeerde voor de verdediging. Elke coach heeft dus wel zijn eigen voorkeurversie van Ryota Morioka, want de kwaliteiten van de inmiddels 30-jarige Japanner zijn zo divers dat hij altijd wel zijn plan lijkt te trekken, welke opdracht hij ook meekrijgt. Omdat Ryo zich in een meer achteruitgeschoven positie, aan de zijde van Marco Ilaimaharitra, tot een van de beste middenvelders in België ontpopt heeft, zijn velen al vergeten dat hij in eerste instantie een spelmaker was. Tussen het begin van het seizoen 2017/18 en het voortijdige einde van het seizoen 2019/20 lijkt de Japanner meer invloed gekregen te hebben op het spel, maar in die periode werden zijn cijfers ook gehalveerd. Door de tijd die eroverheen gegaan is en de grootse prestaties die hij sindsdien geleverd heeft, belandde zijn rol op de Freethiel wat in de vergeethoek. In die tijd had Morioka nochtans iets van een Hans Vanaken door op het juiste moment in de zestien meter op te duiken en de acties met gemak af te ronden, zowel met het hoofd als de voeten. Ondanks zijn beperkte lengte (1m80) scoorde niemand in de Pro League zo vaak met het hoofd als hij in het seizoen 2017/18. Die eerste Morioka geraakte dus in de vergetelheid, maar het is wél de versie waar Edward Still naar op zoek is in zijn 3-5-2. In een middenvelddriehoek met de punt naar achteren (de positie van Ilaimaharitra) is Morioka de linker offensieve middenvelder. Net dezelfde positie als die Vanaken innam in de 3-5-2 van Ivan Leko. Die positie is ideaal voor een rechtsvoetige aanvallende middenvelder, die van daaruit tegelijk op doel kan schieten en kansen creëren. Wanneer hij de bal niet heeft, kan de Japanner infiltreren in de grote rechthoek en inlopen op voorzetten - vooral vanop rechts, waar de erg actieve Jules Van Cleemput het spel van de Carolo's naartoe trekt. Maar wanneer hij aan de bal is, kan hij daarentegen, door zijn neus voor diepgang, Joris Kayembe op links lanceren of Anass Zaroury die de ruimte centraal of op rechts opentrekt. Op die manier klimt hij nog maar eens in de hiërarchie van de middenvelders in onze eerste klasse.