Dat Roman Jaremtsjoek bij zijn eerste stappen op de Belgische velden niet meteen wist door te breken, komt waarschijnlijk doordat hij eerst een misvatting uit de wereld moest helpen. Zijn 1m91 werkte misleidend in een Pro League die houdt van aanvallers met de gestalte van basketters. Vanaf de eerste baltoets bleek de Buffalo geen kleerkast te zijn die in de zestien moet worden neergezet. Jaremtsjoek heeft geen kopspel. Hij is eigenlijk te groot voor zijn geliefkoosd voetbal. Eén cijfer helpt elk misverstand uit de wereld: de spits van Gent scoorde dit seizoen maar één keer met het hoofd, te...

Dat Roman Jaremtsjoek bij zijn eerste stappen op de Belgische velden niet meteen wist door te breken, komt waarschijnlijk doordat hij eerst een misvatting uit de wereld moest helpen. Zijn 1m91 werkte misleidend in een Pro League die houdt van aanvallers met de gestalte van basketters. Vanaf de eerste baltoets bleek de Buffalo geen kleerkast te zijn die in de zestien moet worden neergezet. Jaremtsjoek heeft geen kopspel. Hij is eigenlijk te groot voor zijn geliefkoosd voetbal. Eén cijfer helpt elk misverstand uit de wereld: de spits van Gent scoorde dit seizoen maar één keer met het hoofd, terwijl hij daarentegen al twee goals maakte van buiten de backlijn. Zelfs al leerde de Oekraïner zijn lichaam beter te gebruiken, een targetman zal hij nooit worden. Al zijn coaches leken dat begrepen te hebben en moesten een ander plan bedenken. Onder Yves Vanderhaeghe werd Rangelo Janga gehaald voor de punt van de 4-2-3-1 en moest Jaremtsjoek naar links uitwijken in een rol zoals Massimiliano Allegri die voor Mario Mandzukic bedacht. Maar waar de Italiaan benadrukte dat zijn Kroaat in de lucht moest domineren tegen vaak kleine backs, liet Vanderhaeghe Jaremtsjoek de luchtduels net mijden - hij verloor die toch. De man uit Lviv werd door Jess Thorup weer centraal opgesteld en ontbolsterde toen de Deense coach een ruit op het middenveld uittekende met hem daarvoor, samen met Laurent Depoitre. Die laatste nam de duels voor zijn rekening, zodat de Oekraïner vrij was om acties te maken, vaak vanop links om zijn rechtervoet te wapenen. Ook onder Wim De Decker blijft een systeem met twee aanvallers de norm in Gent. Want Jaremtsjoek is de voornaamste offensieve troef en moet in de beste omstandigheden gebracht worden om te schitteren. De Oekraïner maakt progressie als targetman maar is toch op zijn best wanneer hij tussen de linies kan combineren. Hij blijft ook de duels schuwen. Zo'n profiel past het best binnen een duo, al wordt dat steeds zeldzamer in het huidige voetbal. Het valt nu te bezien of Jaremtsoek gaat passen in een voorgevormd spelstramien, of dat het spel altijd plaats zal hebben voor Jaremtsjoek.