Aangekondigd als een groot talent in de zomer van 2008, kon de Venezolaan Ronald Vargas (28) die reputatie slechts met vlagen waarmaken, en dan vooral bij Club Brugge onder Adrie Koster.

Door een zware knieblessure begin februari 2011 werd hij nooit meer helemaal de oude. Na dat seizoen legde Anderlecht nog wel 2,5 miljoen euro voor hem op tafel, maar zijn paars-witte periode kenmerkte zich voornamelijk door blessures en langdurige revalidaties. Toen de aanvallende middenvelder eindelijk fit was, kreeg hij van coach Besnik Hasi de boodschap dat hij mocht vertrekken.

Zijn bestemming werd verrassend het Turkse Balikesirspor, dat vorig seizoen de promotie afdwong naar de Süper Lig. De club uit Balikesir, een stad in het westen van Turkije, is momenteel hekkensluiter en de degradatie lijkt onafwendbaar. Een lichtpuntje is wel de prestatie van Vargas, die dit seizoen al goed was voor drie goals, vier assists en in 19 van de 22 wedstrijden in actie kwam.

'Ik heb hier terug de continuïteit gevonden die ik bij Anderlecht nooit gehad heb', vertelt Vargas vanuit Turkije aan Sport/Voetbalmagazine. 'Dat is belangrijk voor mij, want in België zijn er toch vaak momenten geweest dat ik dacht aan stoppen met voetballen. Ik had afgelopen zomer nog andere aanbiedingen, maar Balikesirspor kon me de garantie geven op speelminuten en ik voelde hier ook meteen het vertrouwen. Geld was zeker niet mijn voornaamste drijfveer, ik wilde opnieuw spelen en genieten van het voetbal. Mocht de club degraderen, dan houd ik het hier wel voor bekeken. Ik wil namelijk ook in aanmerking blijven komen voor de nationale ploeg en in de Turkse tweede klasse zal dat niet mogelijk zijn. Sowieso heb ik maar een contract van één jaar.'

Turkse clubs hebben de reputatie slechte betalers te zijn. Heeft hij daar last van? 'Nee, op dat vlak heb ik het getroffen, dat is bij mijn club geen enkel probleem.' Vargas woont in Turkije met zijn Belgische vriendin. 'Een terugkeer naar België is op termijn dus wel de bedoeling, want we hebben daar ook samen een huis. Voetballen bij een club als Westerlo of Waasland-Beveren? Dat zou ik zeker zien zitten, want mijn toekomst ligt in België.'

Aangekondigd als een groot talent in de zomer van 2008, kon de Venezolaan Ronald Vargas (28) die reputatie slechts met vlagen waarmaken, en dan vooral bij Club Brugge onder Adrie Koster. Door een zware knieblessure begin februari 2011 werd hij nooit meer helemaal de oude. Na dat seizoen legde Anderlecht nog wel 2,5 miljoen euro voor hem op tafel, maar zijn paars-witte periode kenmerkte zich voornamelijk door blessures en langdurige revalidaties. Toen de aanvallende middenvelder eindelijk fit was, kreeg hij van coach Besnik Hasi de boodschap dat hij mocht vertrekken. Zijn bestemming werd verrassend het Turkse Balikesirspor, dat vorig seizoen de promotie afdwong naar de Süper Lig. De club uit Balikesir, een stad in het westen van Turkije, is momenteel hekkensluiter en de degradatie lijkt onafwendbaar. Een lichtpuntje is wel de prestatie van Vargas, die dit seizoen al goed was voor drie goals, vier assists en in 19 van de 22 wedstrijden in actie kwam. 'Ik heb hier terug de continuïteit gevonden die ik bij Anderlecht nooit gehad heb', vertelt Vargas vanuit Turkije aan Sport/Voetbalmagazine. 'Dat is belangrijk voor mij, want in België zijn er toch vaak momenten geweest dat ik dacht aan stoppen met voetballen. Ik had afgelopen zomer nog andere aanbiedingen, maar Balikesirspor kon me de garantie geven op speelminuten en ik voelde hier ook meteen het vertrouwen. Geld was zeker niet mijn voornaamste drijfveer, ik wilde opnieuw spelen en genieten van het voetbal. Mocht de club degraderen, dan houd ik het hier wel voor bekeken. Ik wil namelijk ook in aanmerking blijven komen voor de nationale ploeg en in de Turkse tweede klasse zal dat niet mogelijk zijn. Sowieso heb ik maar een contract van één jaar.' Turkse clubs hebben de reputatie slechte betalers te zijn. Heeft hij daar last van? 'Nee, op dat vlak heb ik het getroffen, dat is bij mijn club geen enkel probleem.' Vargas woont in Turkije met zijn Belgische vriendin. 'Een terugkeer naar België is op termijn dus wel de bedoeling, want we hebben daar ook samen een huis. Voetballen bij een club als Westerlo of Waasland-Beveren? Dat zou ik zeker zien zitten, want mijn toekomst ligt in België.'