'Als je het voetbalmilieu wil begrijpen, moet je de bal en het veld wegdenken, raadt Michaël Dantinne, criminoloog aan de universiteit van Luik en gepassioneerd door voetbal, aan in de documentaire van RTBF. Onderzoeksjournalist Patrick Remacle en sportjournalist Thierry Luthers, bundelden de ene na de andere getuigenis uit hun onderzoek in de documentaire waarin de hoofdrolspelers meer van horloge wisselen dan van kleren.

Bijna drie jaar na Propere Handen, het schandaal dat de Belgische voetbalwereld schokte, stelde de tandem een sector in financiële moeilijkheden vast. Tickets zijn al lang niet meer voldoende en ook sponsors en tv-gelden houden de clubs niet boven water. Daarvoor moeten ze op de transfermarkt gaan. Spelersmakelaars worden zo centrale personages binnen de clubs en installeren er hun eigen regels.

'Wat me opviel, was dat iedereen in het wereldje elkaar aansprak met de voornaam of het over voornamen had', vertelt Patrick Remacle, een amateurvoetballer die zich voor het onderzoek in de coulissen van het voetbal verdiepte. 'Ze zeggen bijvoorbeeld niet Van Holsbeeck, maar Herman. In de Wetstraat heeft niemand het over Alexander als ze het over de premier hebben, maar hier wel. Het is onderdeel van de sfeer.'

Een sfeer die vriendschappen voorop stelt, waar elkaar continu diensten worden bewezen en waar vertrouwen soms wordt gekocht met luxehorloges. In de documentaire passeert ook een geschreven getuigenis van een verantwoordelijke binnen een Belgische club waarin Mogi Bayat - een van de protagonisten in Propere Handen - hem een of twee horloges wil geven in ruil voor betrokkenheid bij een paar transfers.

'Le milieu du terrain' is het resultaat van vele ontmoetingen in een wereld waar geheimhouding een van de meest gevestigde wetten is. Het werk duurde dan ook veel langer dan voorzien, niet geholpen door de coronacrisis waardoor interviews lang werden uitgesteld en het dus moeilijker was om relaties op te bouwen en getuigen voor de camera te krijgen.

De documentaire toont het Belgisch voetbal dat zijn eigen wetten heeft uitgevonden, ver verwijderd van het spelletje waar het eigenlijk om draait. Een omgeving die kwetsbaarder is dan ooit, vooral door de financiële problemen vanwege de coronacrisis. Conclusie van het onderzoek: sinds de onthullingen van Propere Handen in 2018 is er nauwelijks iets veranderd, tenminste totdat het gerecht zijn conclusies over het lopend onderzoek openbaar maakt.

'Als je het voetbalmilieu wil begrijpen, moet je de bal en het veld wegdenken, raadt Michaël Dantinne, criminoloog aan de universiteit van Luik en gepassioneerd door voetbal, aan in de documentaire van RTBF. Onderzoeksjournalist Patrick Remacle en sportjournalist Thierry Luthers, bundelden de ene na de andere getuigenis uit hun onderzoek in de documentaire waarin de hoofdrolspelers meer van horloge wisselen dan van kleren. Bijna drie jaar na Propere Handen, het schandaal dat de Belgische voetbalwereld schokte, stelde de tandem een sector in financiële moeilijkheden vast. Tickets zijn al lang niet meer voldoende en ook sponsors en tv-gelden houden de clubs niet boven water. Daarvoor moeten ze op de transfermarkt gaan. Spelersmakelaars worden zo centrale personages binnen de clubs en installeren er hun eigen regels. 'Wat me opviel, was dat iedereen in het wereldje elkaar aansprak met de voornaam of het over voornamen had', vertelt Patrick Remacle, een amateurvoetballer die zich voor het onderzoek in de coulissen van het voetbal verdiepte. 'Ze zeggen bijvoorbeeld niet Van Holsbeeck, maar Herman. In de Wetstraat heeft niemand het over Alexander als ze het over de premier hebben, maar hier wel. Het is onderdeel van de sfeer.'Een sfeer die vriendschappen voorop stelt, waar elkaar continu diensten worden bewezen en waar vertrouwen soms wordt gekocht met luxehorloges. In de documentaire passeert ook een geschreven getuigenis van een verantwoordelijke binnen een Belgische club waarin Mogi Bayat - een van de protagonisten in Propere Handen - hem een of twee horloges wil geven in ruil voor betrokkenheid bij een paar transfers. 'Le milieu du terrain' is het resultaat van vele ontmoetingen in een wereld waar geheimhouding een van de meest gevestigde wetten is. Het werk duurde dan ook veel langer dan voorzien, niet geholpen door de coronacrisis waardoor interviews lang werden uitgesteld en het dus moeilijker was om relaties op te bouwen en getuigen voor de camera te krijgen. De documentaire toont het Belgisch voetbal dat zijn eigen wetten heeft uitgevonden, ver verwijderd van het spelletje waar het eigenlijk om draait. Een omgeving die kwetsbaarder is dan ooit, vooral door de financiële problemen vanwege de coronacrisis. Conclusie van het onderzoek: sinds de onthullingen van Propere Handen in 2018 is er nauwelijks iets veranderd, tenminste totdat het gerecht zijn conclusies over het lopend onderzoek openbaar maakt.