Voor een vleugje couleur locale en platvloers amusement moest je afgelopen weekend in de Versluys Arena zijn. De hartverwarmende schlagerversie van Phil Collins' wereldhit Against all odds van acteur en muzikant Sebastien 'Bas' Dewaele was er boenk op.

Bij Anderlecht zullen ze wellicht gedacht hebben in welk gekkenhuis ze gestrand waren. Ook Vahid Halilhodzic, bondscoach van Japan die als uitvalsbasis het Noord-Franse stadje Marcq-en-Baroeul heeft, zal zich afgevraagd hebben of hij wel de juiste datum had aangekruist. Zeker na de beroerde match van Ryota Morioka.

Voor zijn vervanging in de 76e minuut leek Morioka op een slechte stand-in van de man die bij Waasland-Beveren bekendstond als de prins van de Freethiel. Slechts één keer kon de Japanner zijn voorganger Sofiane Hanni doen vergeten, maar zijn gewriemel tussen een paar Oostendse benen leverde niets op.

Morioka voetbalde naar het beeld van Anderlecht: nonchalant, zonder lef en met oogkleppen op. Het greintje fantasie, waar Hein Vanhaezebrouck na de match naar verwees, ontbrak.

Tot vorige maand was Anderlecht voor zijn doelpuntenproductie voornamelijk afhankelijk van Hanni en dat begint stilaan door te sijpelen bij zijn ex-ploegmaats. 'Hanni kon een speler uitschakelen en met de bal aan de voet een bres slaan bij de tegenstander', aldus Dennis Appiah. 'Misschien heeft Morioka dat ook in zich, maar hij heeft het nog niet kunnen tonen.'

In Oostende bleek andermaal hoe weinig beweging en diepgang er in het elftal van Anderlecht zit. Zonde aangezien spelers als Kums en Morioka smeken om lopende mensen weg te kunnen sturen. Bij Waasland-Beveren had Morioka met Thelin, Ampomah, Jans, Boljevic en Demir een legertje spelers onder zijn bevel die blindelings richting vijandelijke linies wilden infiltreren. Anderlecht gaat ten onder aan voorspelbaarheid.

'De bal gaat naar de zijkant, iemand probeert een actie te maken en dan volgt er een voorzet. En het is hopen dat de bal goed valt', omschrijft Sven Kums het voetbal van de landskampioen. 'We kunnen tot op een bepaalde hoogte voetballen en dan loopt het vast.'

Jaren stilletjes

In theorie moet Morioka de draaischijf worden van Anderlecht tijdens de play-offs. Of is het net andersom? Moeten zijn ploegmaats hem eerst aan het voetballen krijgen? Morioka zal eerst en vooral moeten wennen aan het gegeven dat de tegenstander minder geneigd is om ruimtes weg te geven. Hij zal nog meer tussen de linies moeten spelen en sneller oplossingen moeten vinden.

Zijn ploegmaats beseffen dat ze de Japanner aan de bal moeten krijgen met zijn gezicht naar het andere doel. 'We zullen hem in de beste omstandigheden moeten aanspelen en hij zal zich ook anders moeten positioneren', aldus Appiah. 'En daarna kunnen we aan de volgende stap denken: de goede loopacties maken zodat hij de bal kwijt kan.'

In België lopen er inderdaad geen vijf spelers rond die een bal zo perfect kunnen klaarleggen als Morioka. Hij denkt sneller dan de rest. Bij Waasland-Beveren wisten alle spelers dat ze hem in elke situatie konden bereiken. Ook als hij door twee tegenstanders onder druk werd gezet.

Op de Freethiel werd hem veel vrijheid gegund, bij de Brusselaars is hij one of the guys. 'De coach zei altijd: zoek Morioka op', aldus rechtsachter Laurent Jans. 'We wisten dat hij moeilijk af te stoppen is wanneer hij tussen de lijnen te werk gaat. Je gaf hem de bal en zijn eerste gedachte was een pass geven naar voor, het liefst in de diepte. Dat hij niet genoeg mee verdedigt? Dat klopt niet. Alle spelers bij Waasland-Beveren krijgen een defensieve taak mee. Morioka deed vaak aan shadow press en snoepte de ballen af in de rug van de verdedigende middenvelder.'

Toch heb je bij Morioka soms het gevoel dat je naar een speler uit de jaren stilletjes zit te kijken. Een indruk die bevestigd wordt door Toru Nakata van de Japanse website Sports Navigation. 'Ik ben opgegroeid met de grote spelverdelers uit de jaren 80: Platini, Socrates, Scifo, Bölöni. Morioka doet mij denken aan dat soort spelers. Het is geen moderne middenvelder. Hij is eerder old fashioned. Het verbaast mij dus niet dat hij de fysiek sterke Poolse competitie niet altijd even fijn vond.'

Ook de Duitser Mario Engels, vorig seizoen bij Slask Wroclaw en nu actief bij Roda JC, omschrijft zijn oud-ploegmakker als een ouderwetse nummer tien. 'Hij heeft vista, kan makkelijk met zijn twee voeten een pass geven en heeft ogen in de rug. Op het veld waren er geen twee spelers die zijn talent hadden.

'Maar hoe zal ik het zeggen... Ryo is geen dynamische nummer tien. Daarom was de Poolse competitie niet voor hem gemaakt. Legia Warschau en Lech Poznan zijn de enige twee ploegen die proberen te voetballen, de rest tackelt, worstelt en knokt erop los. Zijn acties werden vaak afgebroken door spelers die aan zijn truitje hingen. Je zag aan zijn gezicht dat hij er niet blij mee was, maar hij klaagde nooit. Het was onmogelijk voor ons om hem altijd te beschermen.'

In het Waasland ving Ibrahima Seck alle klappen op voor de Japanner. Wie zijn maatje durfde aan te raken, mocht een vergelding verwachten. 'Ik speelde in een zetel', beweert Seck. 'Hij liep zich zo slim vrij dat ik enkel moest maken dat de bal bij hem kwam. Nu hij bij Anderlecht omringd is door betere voetballers zal het voor hem gemakkelijker worden. Het enige wat hij nodig heeft, is vertrouwen. En hoe laat je aan een ploegmaat voelen dat hij belangrijk is? Door hem veel in het spel te betrekken.'

Japans volkslied

Of Vanhaezebrouck echt zat te wachten op een type Morioka is zeer de vraag. HVH wilde een vlot scorende spits en/of een speler die hoog scoort op het vlak van leiderschap. Net dat laatste is niet aan Morioka besteed. Hij wordt bij zijn ex-clubs beschreven als een moeilijk te doorgronden jongen die een teruggetrokken bestaan leidt in de kleedkamer. Met Ampomah wisselde hij private jokes uit, maar in de groep stelde hij zich zo discreet mogelijk op. En dat was zeker ook het geval naast het veld.

Morioka is zowat de antipode van de flierefluiter of glamourboy. Hij woonde op een appartement vlak bij de Freethiel en supporters liepen hem uitsluitend tegen het lijf wanneer hij samen met zijn vrouw en kind inkopen ging doen in de plaatselijke Carrefour. Het programma van de tweevoudige international bestond uit trainen, douchen, op de club eten en naar huis gaan.

Zijn professionalisme was fenomenaal: hij was altijd op tijd, miste geen training, daagde zonder morren op voor een supportersavond en bleef met plezier iets langer op de club voor een interview.

'Hij is zich tot op de laatste dag professioneel blijven gedragen', zegt Martijn De Jonge, communicatieverantwoordelijke bij Waasland-Beveren. 'Om je een voorbeeld te geven: voor en na een training moeten de spelers via een app ingeven hoe ze zich voelen. Op een vrije dag zijn ze niet verplicht om hun data door te sturen, maar Morioka was een van de spelers die het wel altijd deed. Zelfs de dag voor zijn transfer naar Anderlecht, toen iedereen congé had, heeft hij zijn persoonlijke gegevens nog ingevuld.'

Bij zijn ex-werkgevers Vissel Kobe, Slask Wroclaw en Waasland-Beveren zal je niemand vinden die een slecht woord over Morioka kan vertellen. Of het moet een klacht zijn over zijn zang- en danstalenten. Tijdens de zomerstage in Nederland vroeg iedereen zich luidop af wat het ontgroeningsritueel van Morioka zou geven. Hij gaf iedereen het nakijken door op een bijzonder overtuigende manier het Japanse volkslied te zingen. Het beeld van een kwelende Morioka was zo ongewoon dat staf en spelers elkaar verbaasd aankeken bij het schouwspel dat zich voor hun ogen afspeelde.

Vergeten voetballer

Het ziet er niet naar uit dat Ryota Morioka straks naar het WK trekt met Japan. Sinds de benoeming van Vahid Halilhodzic als bondscoach van de Samurai Blue in maart 2015 werd Morioka vakkundig genegeerd. De voorbije drie jaar kreeg hij twee invalbeurten cadeau: 20 minuten tegen Brazilië en 28 minuten tegen België in november van vorig jaar. Morioka moet hopen dat hij in maart opgeroepen wordt voor de oefenduels tegen Mali en Oekraïne. Voor die twee interlands wil Halilhodzic een groep samenstellen van 35 spelers, die daarna afgeslankt zal worden naar 30 man. 'De kans dat Ryota naar Rusland gaat, is niet hoger dan vijftig procent', zegt Toru Nakata van de Japanse website Sports Navigation. 'Hij heeft nog tien play-offmatchen om te tonen dat hij een selectie verdient.'

Niet dat ze in Japan echt wakker liggen van Morioka. Na zijn vertrek bij Vissel Kobe werd hij door de Japanners als vermist opgegeven. Ze wisten wel dat hij ergens rondliep, maar de interesse was onbestaande. 'We verloren hem helemaal uit het oog in Polen. We wisten dat hij veel scoorde en assists gaf bij Slask Wroc?aw, maar we konden ons niets voorstellen bij zijn prestaties. We gingen enkel af op zijn statistieken. Hij was een vergeten voetballer in Japan. Ik kan me niet inbeelden dat een Japanse journalist Ryota in Polen is gaan opzoeken. We hebben hem herontdekt bij Waasland-Beveren.'

Zelfs na zijn transfer naar Anderlecht is Morioka verre van een grote ster in Japan. Dat is weggelegd voor zijn collega's uit de Bundesliga. Nakata: ' Shinji Kagawa wordt bij Borussia Dortmund elke match door minstens een en vaak door drie televisiezenders gevolgd. De schrijvende pers heeft vijf tot tien mensen op de perstribune zitten. Voor Morioka zijn we meestal met twee journalisten - als Yuya Kubo op hetzelfde moment speelt, is dat er slechts een. Ik ben er wel van overtuigd dat de Japanse voetbalfan op regelmatige basis iets wil lezen over Morioka.'

Ryota Morioka in duel met Kévin Vandendriessche. 'Dat hij niet genoeg mee verdedigt? Dat klopt niet.', BELGAIMAGE
Ryota Morioka in duel met Kévin Vandendriessche. 'Dat hij niet genoeg mee verdedigt? Dat klopt niet.' © BELGAIMAGE
Voor een vleugje couleur locale en platvloers amusement moest je afgelopen weekend in de Versluys Arena zijn. De hartverwarmende schlagerversie van Phil Collins' wereldhit Against all odds van acteur en muzikant Sebastien 'Bas' Dewaele was er boenk op. Bij Anderlecht zullen ze wellicht gedacht hebben in welk gekkenhuis ze gestrand waren. Ook Vahid Halilhodzic, bondscoach van Japan die als uitvalsbasis het Noord-Franse stadje Marcq-en-Baroeul heeft, zal zich afgevraagd hebben of hij wel de juiste datum had aangekruist. Zeker na de beroerde match van Ryota Morioka. Voor zijn vervanging in de 76e minuut leek Morioka op een slechte stand-in van de man die bij Waasland-Beveren bekendstond als de prins van de Freethiel. Slechts één keer kon de Japanner zijn voorganger Sofiane Hanni doen vergeten, maar zijn gewriemel tussen een paar Oostendse benen leverde niets op. Morioka voetbalde naar het beeld van Anderlecht: nonchalant, zonder lef en met oogkleppen op. Het greintje fantasie, waar Hein Vanhaezebrouck na de match naar verwees, ontbrak. Tot vorige maand was Anderlecht voor zijn doelpuntenproductie voornamelijk afhankelijk van Hanni en dat begint stilaan door te sijpelen bij zijn ex-ploegmaats. 'Hanni kon een speler uitschakelen en met de bal aan de voet een bres slaan bij de tegenstander', aldus Dennis Appiah. 'Misschien heeft Morioka dat ook in zich, maar hij heeft het nog niet kunnen tonen.' In Oostende bleek andermaal hoe weinig beweging en diepgang er in het elftal van Anderlecht zit. Zonde aangezien spelers als Kums en Morioka smeken om lopende mensen weg te kunnen sturen. Bij Waasland-Beveren had Morioka met Thelin, Ampomah, Jans, Boljevic en Demir een legertje spelers onder zijn bevel die blindelings richting vijandelijke linies wilden infiltreren. Anderlecht gaat ten onder aan voorspelbaarheid. 'De bal gaat naar de zijkant, iemand probeert een actie te maken en dan volgt er een voorzet. En het is hopen dat de bal goed valt', omschrijft Sven Kums het voetbal van de landskampioen. 'We kunnen tot op een bepaalde hoogte voetballen en dan loopt het vast.' In theorie moet Morioka de draaischijf worden van Anderlecht tijdens de play-offs. Of is het net andersom? Moeten zijn ploegmaats hem eerst aan het voetballen krijgen? Morioka zal eerst en vooral moeten wennen aan het gegeven dat de tegenstander minder geneigd is om ruimtes weg te geven. Hij zal nog meer tussen de linies moeten spelen en sneller oplossingen moeten vinden. Zijn ploegmaats beseffen dat ze de Japanner aan de bal moeten krijgen met zijn gezicht naar het andere doel. 'We zullen hem in de beste omstandigheden moeten aanspelen en hij zal zich ook anders moeten positioneren', aldus Appiah. 'En daarna kunnen we aan de volgende stap denken: de goede loopacties maken zodat hij de bal kwijt kan.' In België lopen er inderdaad geen vijf spelers rond die een bal zo perfect kunnen klaarleggen als Morioka. Hij denkt sneller dan de rest. Bij Waasland-Beveren wisten alle spelers dat ze hem in elke situatie konden bereiken. Ook als hij door twee tegenstanders onder druk werd gezet. Op de Freethiel werd hem veel vrijheid gegund, bij de Brusselaars is hij one of the guys. 'De coach zei altijd: zoek Morioka op', aldus rechtsachter Laurent Jans. 'We wisten dat hij moeilijk af te stoppen is wanneer hij tussen de lijnen te werk gaat. Je gaf hem de bal en zijn eerste gedachte was een pass geven naar voor, het liefst in de diepte. Dat hij niet genoeg mee verdedigt? Dat klopt niet. Alle spelers bij Waasland-Beveren krijgen een defensieve taak mee. Morioka deed vaak aan shadow press en snoepte de ballen af in de rug van de verdedigende middenvelder.' Toch heb je bij Morioka soms het gevoel dat je naar een speler uit de jaren stilletjes zit te kijken. Een indruk die bevestigd wordt door Toru Nakata van de Japanse website Sports Navigation. 'Ik ben opgegroeid met de grote spelverdelers uit de jaren 80: Platini, Socrates, Scifo, Bölöni. Morioka doet mij denken aan dat soort spelers. Het is geen moderne middenvelder. Hij is eerder old fashioned. Het verbaast mij dus niet dat hij de fysiek sterke Poolse competitie niet altijd even fijn vond.' Ook de Duitser Mario Engels, vorig seizoen bij Slask Wroclaw en nu actief bij Roda JC, omschrijft zijn oud-ploegmakker als een ouderwetse nummer tien. 'Hij heeft vista, kan makkelijk met zijn twee voeten een pass geven en heeft ogen in de rug. Op het veld waren er geen twee spelers die zijn talent hadden. 'Maar hoe zal ik het zeggen... Ryo is geen dynamische nummer tien. Daarom was de Poolse competitie niet voor hem gemaakt. Legia Warschau en Lech Poznan zijn de enige twee ploegen die proberen te voetballen, de rest tackelt, worstelt en knokt erop los. Zijn acties werden vaak afgebroken door spelers die aan zijn truitje hingen. Je zag aan zijn gezicht dat hij er niet blij mee was, maar hij klaagde nooit. Het was onmogelijk voor ons om hem altijd te beschermen.' In het Waasland ving Ibrahima Seck alle klappen op voor de Japanner. Wie zijn maatje durfde aan te raken, mocht een vergelding verwachten. 'Ik speelde in een zetel', beweert Seck. 'Hij liep zich zo slim vrij dat ik enkel moest maken dat de bal bij hem kwam. Nu hij bij Anderlecht omringd is door betere voetballers zal het voor hem gemakkelijker worden. Het enige wat hij nodig heeft, is vertrouwen. En hoe laat je aan een ploegmaat voelen dat hij belangrijk is? Door hem veel in het spel te betrekken.' Of Vanhaezebrouck echt zat te wachten op een type Morioka is zeer de vraag. HVH wilde een vlot scorende spits en/of een speler die hoog scoort op het vlak van leiderschap. Net dat laatste is niet aan Morioka besteed. Hij wordt bij zijn ex-clubs beschreven als een moeilijk te doorgronden jongen die een teruggetrokken bestaan leidt in de kleedkamer. Met Ampomah wisselde hij private jokes uit, maar in de groep stelde hij zich zo discreet mogelijk op. En dat was zeker ook het geval naast het veld. Morioka is zowat de antipode van de flierefluiter of glamourboy. Hij woonde op een appartement vlak bij de Freethiel en supporters liepen hem uitsluitend tegen het lijf wanneer hij samen met zijn vrouw en kind inkopen ging doen in de plaatselijke Carrefour. Het programma van de tweevoudige international bestond uit trainen, douchen, op de club eten en naar huis gaan. Zijn professionalisme was fenomenaal: hij was altijd op tijd, miste geen training, daagde zonder morren op voor een supportersavond en bleef met plezier iets langer op de club voor een interview. 'Hij is zich tot op de laatste dag professioneel blijven gedragen', zegt Martijn De Jonge, communicatieverantwoordelijke bij Waasland-Beveren. 'Om je een voorbeeld te geven: voor en na een training moeten de spelers via een app ingeven hoe ze zich voelen. Op een vrije dag zijn ze niet verplicht om hun data door te sturen, maar Morioka was een van de spelers die het wel altijd deed. Zelfs de dag voor zijn transfer naar Anderlecht, toen iedereen congé had, heeft hij zijn persoonlijke gegevens nog ingevuld.' Bij zijn ex-werkgevers Vissel Kobe, Slask Wroclaw en Waasland-Beveren zal je niemand vinden die een slecht woord over Morioka kan vertellen. Of het moet een klacht zijn over zijn zang- en danstalenten. Tijdens de zomerstage in Nederland vroeg iedereen zich luidop af wat het ontgroeningsritueel van Morioka zou geven. Hij gaf iedereen het nakijken door op een bijzonder overtuigende manier het Japanse volkslied te zingen. Het beeld van een kwelende Morioka was zo ongewoon dat staf en spelers elkaar verbaasd aankeken bij het schouwspel dat zich voor hun ogen afspeelde.