'De Standardcultuur voel je van zodra je het veld op komt. Sclessin is uniek. Een ongelooflijk stadion in een nogal aftandse industriële buurt. Als je hier een tackle doet, heb je supporters die voor je applaudisseren alsof je een prachtgoal gemaakt hebt', vertelt de verdediger die in januari Lokeren inruilde voor Standard.

Zijn eerste weken waren nochtans heftig: de tifo tegen Defour, de vreselijke spanning, incidenten ... Scholz vond het niet erg: 'Het is ook daarvoor dat ik naar Standard gekomen ben. Ik was nieuwsgierig hoe ik zou reageren op zulke uitdagingen. De makkelijkste keuze is niet altijd de beste. Je moet proberen te groeien in het leven.'

Was tekenen bij Anderlecht, waarmee de deal zo goed als rond was, dan de makkelijkste optie? Scholz: 'Bijvoorbeeld. In plaats daarvan koos ik voor een Franstalige club, terwijl ik geen Frans spreek. Dat kan de zaken ingewikkeld maken in het begin. En ik trok naar een club waar er veel druk is. Ik wil weten hoe ik daarmee om kan gaan.'

Adrenaline nodig

De minzame Deen verklapt in datzelfde interview ook hoe hij experimenteerde met yoga. 'Allemaal hebben we onze manier van functioneren, play-offs of niet. Zelf ben ik bijvoorbeeld niet goed als ik geen adrenaline voel, de kick. Ooit testte ik het uit. Ik had de indruk dat mijn nervositeit me wat verlamde en heb toen geprobeerd om helemaal niet zenuwachtig meer te zijn. Ik deed mentale oefeningen om alle druk voor de match weg te nemen. Ik overtuigde mezelf ervan dat het uiteindelijk maar voetbal was, dat het geen zin had me op te winden, te panikeren. Welnu, ik was slecht in die match!'

'Voor het weekend daarop deed ik de omgekeerde oefening. Ik zei tegen mezelf: "Het is een kwestie van leven of dood en als ik slecht speel, ga ik er weken aan denken." En dan was ik goed. Mijn besluit was dus dat ik het nodig heb om zenuwachtig te zijn.'

'De Standardcultuur voel je van zodra je het veld op komt. Sclessin is uniek. Een ongelooflijk stadion in een nogal aftandse industriële buurt. Als je hier een tackle doet, heb je supporters die voor je applaudisseren alsof je een prachtgoal gemaakt hebt', vertelt de verdediger die in januari Lokeren inruilde voor Standard.Zijn eerste weken waren nochtans heftig: de tifo tegen Defour, de vreselijke spanning, incidenten ... Scholz vond het niet erg: 'Het is ook daarvoor dat ik naar Standard gekomen ben. Ik was nieuwsgierig hoe ik zou reageren op zulke uitdagingen. De makkelijkste keuze is niet altijd de beste. Je moet proberen te groeien in het leven.'Was tekenen bij Anderlecht, waarmee de deal zo goed als rond was, dan de makkelijkste optie? Scholz: 'Bijvoorbeeld. In plaats daarvan koos ik voor een Franstalige club, terwijl ik geen Frans spreek. Dat kan de zaken ingewikkeld maken in het begin. En ik trok naar een club waar er veel druk is. Ik wil weten hoe ik daarmee om kan gaan.'De minzame Deen verklapt in datzelfde interview ook hoe hij experimenteerde met yoga. 'Allemaal hebben we onze manier van functioneren, play-offs of niet. Zelf ben ik bijvoorbeeld niet goed als ik geen adrenaline voel, de kick. Ooit testte ik het uit. Ik had de indruk dat mijn nervositeit me wat verlamde en heb toen geprobeerd om helemaal niet zenuwachtig meer te zijn. Ik deed mentale oefeningen om alle druk voor de match weg te nemen. Ik overtuigde mezelf ervan dat het uiteindelijk maar voetbal was, dat het geen zin had me op te winden, te panikeren. Welnu, ik was slecht in die match!' 'Voor het weekend daarop deed ik de omgekeerde oefening. Ik zei tegen mezelf: "Het is een kwestie van leven of dood en als ik slecht speel, ga ik er weken aan denken." En dan was ik goed. Mijn besluit was dus dat ik het nodig heb om zenuwachtig te zijn.'