Bizarre trainers streken er in de loop van de jaren in onze competitie neer. De meest vreemde vogel dat we ooit interviewden was de Oostenrijker Adi Pinter. Hij was medio 1979 op voorspraak van zijn landgenoot Ernst Happel bij Waterschei gekomen. Happel had tijdens zijn kortstondige passage in Harelbeke met Pinter gewerkt. Die was daar co-trainer. Happel kon, zo werd althans gezegd, mensen goed inschatten en karakterieel doorgronden. Hij liet de Limburgse club weten dat de aanwerving van Pinter gegarandeerd een gouden greep zou zijn. Hij noemde hem zelfs 'een tovenaar'.

Maar ook Happel kon zich vergissen. Want Pinter was allerminst een tovenaar. Toen we hem kort na zijn aankomst in Genk spraken, zei hij meer te weten over voetbal dan wie dan ook. Hij was niet bang om explosieve spreuken de wereld in te gooien. De mensen rangschikte hij bijvoorbeeld in twee categorieën: er waren twee procent genieën, de anderen waren 'nadrukkelijke onnozelaars'. Het was duidelijk dat hij zich tot de eerste categorie rekende.

Pinters manier van werken was op zijn zachtst gezegd ongewoon. Zo liet hij als voorbereiding op het seizoen zandbergen rond het oefenveld aanleggen. Daar moesten de spelers over lopen. Het leken wel soldaten in loopgraven. Toen Pier Janssen, een van de strategen van Waterschei, hem kwam zeggen dat hij een spierscheur had, vond Pinter dat geen probleem. 'Dat trainen we er wel uit', riep hij. Pier Janssen, die in zijn carrière een stoet trainers meemaakte, wist niet wat hij hoorde.

Adi Pinter bleef slechts twee maanden in Waterschei en werd opgevolgd door de Nederlander Cor Brom die een paar weken eerder bij Ajax was ontslagen. Hij was een stuk succesvoller dan Pinter en leidde de club, precies 40 jaar geleden, naar de bekerfinale waarin Beveren met 2-1 werd verslagen.

En Adi Pinter? Die was nog conditietrainer van Olympique Marseille toen Franz Beckenbauer daar technisch directeur was. Hij slaagde er altijd in zijn boodschap goed te verkopen en werd later onder meer nog trainer van Grazer AK, Wiener Sportclub, het Poolse Lech Posen en het Kroatische NK Croatia Sesvete. Tussendoor had hij ook FC Pasching onder zijn hoede waarmee hij tegen de degradatie knokte. Toen hij met deze vereniging tegen Grazer AK moest spelen, zei hij openlijk dat hij een verstokt supporter was van deze club waarvoor hij lang had gespeeld. Pasching verloor met 0-6 en Pinter werd meteen na de match ontslagen. Die vond dat niet erg. Hij noemde de club een grote grap en riep dat er hooguit vijf spelers konden voetballen.

Adi Pinter stierf op 20 mei 2016 op 68-jarige leeftijd aan een hartaanval. Amper iemand in Genk zal zich hem nog herinneren. Tenzij Pier Janssen en zijn toenmalige ploegmaats.

Bizarre trainers streken er in de loop van de jaren in onze competitie neer. De meest vreemde vogel dat we ooit interviewden was de Oostenrijker Adi Pinter. Hij was medio 1979 op voorspraak van zijn landgenoot Ernst Happel bij Waterschei gekomen. Happel had tijdens zijn kortstondige passage in Harelbeke met Pinter gewerkt. Die was daar co-trainer. Happel kon, zo werd althans gezegd, mensen goed inschatten en karakterieel doorgronden. Hij liet de Limburgse club weten dat de aanwerving van Pinter gegarandeerd een gouden greep zou zijn. Hij noemde hem zelfs 'een tovenaar'.Maar ook Happel kon zich vergissen. Want Pinter was allerminst een tovenaar. Toen we hem kort na zijn aankomst in Genk spraken, zei hij meer te weten over voetbal dan wie dan ook. Hij was niet bang om explosieve spreuken de wereld in te gooien. De mensen rangschikte hij bijvoorbeeld in twee categorieën: er waren twee procent genieën, de anderen waren 'nadrukkelijke onnozelaars'. Het was duidelijk dat hij zich tot de eerste categorie rekende.Pinters manier van werken was op zijn zachtst gezegd ongewoon. Zo liet hij als voorbereiding op het seizoen zandbergen rond het oefenveld aanleggen. Daar moesten de spelers over lopen. Het leken wel soldaten in loopgraven. Toen Pier Janssen, een van de strategen van Waterschei, hem kwam zeggen dat hij een spierscheur had, vond Pinter dat geen probleem. 'Dat trainen we er wel uit', riep hij. Pier Janssen, die in zijn carrière een stoet trainers meemaakte, wist niet wat hij hoorde.Adi Pinter bleef slechts twee maanden in Waterschei en werd opgevolgd door de Nederlander Cor Brom die een paar weken eerder bij Ajax was ontslagen. Hij was een stuk succesvoller dan Pinter en leidde de club, precies 40 jaar geleden, naar de bekerfinale waarin Beveren met 2-1 werd verslagen.En Adi Pinter? Die was nog conditietrainer van Olympique Marseille toen Franz Beckenbauer daar technisch directeur was. Hij slaagde er altijd in zijn boodschap goed te verkopen en werd later onder meer nog trainer van Grazer AK, Wiener Sportclub, het Poolse Lech Posen en het Kroatische NK Croatia Sesvete. Tussendoor had hij ook FC Pasching onder zijn hoede waarmee hij tegen de degradatie knokte. Toen hij met deze vereniging tegen Grazer AK moest spelen, zei hij openlijk dat hij een verstokt supporter was van deze club waarvoor hij lang had gespeeld. Pasching verloor met 0-6 en Pinter werd meteen na de match ontslagen. Die vond dat niet erg. Hij noemde de club een grote grap en riep dat er hooguit vijf spelers konden voetballen.Adi Pinter stierf op 20 mei 2016 op 68-jarige leeftijd aan een hartaanval. Amper iemand in Genk zal zich hem nog herinneren. Tenzij Pier Janssen en zijn toenmalige ploegmaats.