S/VM: Wie was voor jou de revelatie van het seizoen? En de grote teleurstelling?

Jacques Sys: "De verrassing - dat woord past beter dan revelatie - is AA Gent, daar kan je niet omheen. Dat zij kampioen zouden worden, had bij aanvang van dit seizoen niemand durven denken. Zeker niet gezien hun moeizame start. Ik herinner me nog goed hun eerste wedstrijd, op Cercle Brugge: 0-0, met abominabel voetbal. Maar Gent is stelselmatig gegroeid in deze campagne en toonde zich vooral in play-off 1 de betere ploeg."

"Als 'revelatie' denk ik dan eerder aan KV Kortrijk en Charleroi. Ondanks de hetze in PO1 beleefde Kortrijk een zeer knap seizoen. Er waren nochtans veel vragen na het vertrek van Hein Vanhaezebrouck. Yves Vanderhaeghe maakte er echter een zeer uitgebalanceerd en moeilijk te ontwrichten blok van."

"De grootste teleurstelling komt van Cercle Brugge, waar de zo kenmerkende bestuurlijke eenheid ver te zoeken was - ook na de terugkeer van Frans Schotte, zo lijkt. Dat was een echt aantasten van de eigen filosofie. Daarbovenop deden ze nog eens dé floptransfer van het seizoen: of wat moet je anders zeggen van Richard Sukuta-Pasu, die amper twee keer scoorde in de competitie en véél te duur betaald werd omdat hij ooit eens in een Duitse jeugdselectie zat."

S/VM: Welke tendens tekende zich dit seizoen af?

Jacques Sys: "Ten eerste: het gevoel dat het niveau van de scheidsrechters schrikbarend daalde. Elk weekend was er wel ergens beklag over scheidsrechterlijke blunders."

"Ten tweede: het gebrek aan bestuurlijke stabiliteit in ons Belgisch voetbal. Er gebeurden maar liefst tien trainerswissels, met sommige clubs (Standard, Cercle Brugge) die in één seizoen zelfs drie keer van trainer veranderden. Er wordt veel gesproken over fundamenten leggen, maar in de praktijk komt daar zelden iets van in huis. In mijn ogen heeft dat veel te maken met het ontbreken van ex-voetballers in die bestuurskamers. Nu zitten daar doorgaans mensen die zich vastklampen aan hun postje en zich in de eerste plaats bezighouden met afbakenen van hun territorium."

S/VM: We kregen de spannendste play-off 1 sinds de invoering van die formule. Ben jij een voor- of tegenstander?

Jacques Sys: "Een voorstander van het systeem, maar een tegenstander van de halvering van de punten. Dat is een verkrachting van de essentie van sport: je mag de waarde van een wedstrijd niet halveren. Het maakt de competitie spannend, ja, maar dan kan je het behaalde aantal punten na de reguliere competitie even goed door vier gaan delen ... dan wordt het nog spannender. Die spanning heeft in mijn opinie trouwens meer te maken met falen van de topclubs. Zonder die puntendeling zouden deze play-offs óók beklijvend geweest zijn."

"Er werd voor het eerst ook goed voetbal gebracht in die PO1. Ik zag dikwijls offensief voetbal, mede onder impuls van een inspirerend AA Gent. De aanloop naar het competitieslot was nochtans stroef, maar de play-offs maakten veel goed. Ook daarin zie je dat de focus van onze topclubs steeds meer verschuift naar PO1."

"Wel een bedenking daarbij: door de verschuiving van het zwaartepunt naar het competitieslot, maak je de kalender zwaar voor ploegen die Europees ver meegaan. Zoals Club Brugge dit seizoen ervoer. Dat is iets waar, met het oog op de komende jaren, toch eens over nagedacht mag worden."

Jacques Sys: "De verrassing - dat woord past beter dan revelatie - is AA Gent, daar kan je niet omheen. Dat zij kampioen zouden worden, had bij aanvang van dit seizoen niemand durven denken. Zeker niet gezien hun moeizame start. Ik herinner me nog goed hun eerste wedstrijd, op Cercle Brugge: 0-0, met abominabel voetbal. Maar Gent is stelselmatig gegroeid in deze campagne en toonde zich vooral in play-off 1 de betere ploeg." "Als 'revelatie' denk ik dan eerder aan KV Kortrijk en Charleroi. Ondanks de hetze in PO1 beleefde Kortrijk een zeer knap seizoen. Er waren nochtans veel vragen na het vertrek van Hein Vanhaezebrouck. Yves Vanderhaeghe maakte er echter een zeer uitgebalanceerd en moeilijk te ontwrichten blok van.""De grootste teleurstelling komt van Cercle Brugge, waar de zo kenmerkende bestuurlijke eenheid ver te zoeken was - ook na de terugkeer van Frans Schotte, zo lijkt. Dat was een echt aantasten van de eigen filosofie. Daarbovenop deden ze nog eens dé floptransfer van het seizoen: of wat moet je anders zeggen van Richard Sukuta-Pasu, die amper twee keer scoorde in de competitie en véél te duur betaald werd omdat hij ooit eens in een Duitse jeugdselectie zat."Jacques Sys: "Ten eerste: het gevoel dat het niveau van de scheidsrechters schrikbarend daalde. Elk weekend was er wel ergens beklag over scheidsrechterlijke blunders.""Ten tweede: het gebrek aan bestuurlijke stabiliteit in ons Belgisch voetbal. Er gebeurden maar liefst tien trainerswissels, met sommige clubs (Standard, Cercle Brugge) die in één seizoen zelfs drie keer van trainer veranderden. Er wordt veel gesproken over fundamenten leggen, maar in de praktijk komt daar zelden iets van in huis. In mijn ogen heeft dat veel te maken met het ontbreken van ex-voetballers in die bestuurskamers. Nu zitten daar doorgaans mensen die zich vastklampen aan hun postje en zich in de eerste plaats bezighouden met afbakenen van hun territorium."Jacques Sys: "Een voorstander van het systeem, maar een tegenstander van de halvering van de punten. Dat is een verkrachting van de essentie van sport: je mag de waarde van een wedstrijd niet halveren. Het maakt de competitie spannend, ja, maar dan kan je het behaalde aantal punten na de reguliere competitie even goed door vier gaan delen ... dan wordt het nog spannender. Die spanning heeft in mijn opinie trouwens meer te maken met falen van de topclubs. Zonder die puntendeling zouden deze play-offs óók beklijvend geweest zijn.""Er werd voor het eerst ook goed voetbal gebracht in die PO1. Ik zag dikwijls offensief voetbal, mede onder impuls van een inspirerend AA Gent. De aanloop naar het competitieslot was nochtans stroef, maar de play-offs maakten veel goed. Ook daarin zie je dat de focus van onze topclubs steeds meer verschuift naar PO1.""Wel een bedenking daarbij: door de verschuiving van het zwaartepunt naar het competitieslot, maak je de kalender zwaar voor ploegen die Europees ver meegaan. Zoals Club Brugge dit seizoen ervoer. Dat is iets waar, met het oog op de komende jaren, toch eens over nagedacht mag worden."