Witsel terug op zes, en niet langer op acht zoals de voorbije wedstrijden, in een verbindende rol tussen verdedigend en aanvallend compartiment. Dat was een beetje de surprise van de chef, gisteren tegen Bosnië-Herzegovina. Om Panjic aan banden te leggen - dat had Nainggolan ook wel gekund, omdat het volgens de speler zelf én de bondscoach de beste plaats is van de Luikenaar, maar ook om hem 'aan een transfer naar een grote club te helpen.' Zo duidelijk stelde Wilmots het achteraf, op de babbel met de pers. Klare taal, de nationale ploeg als vitrine.

Hij heeft het nodig, Witsel, want na de reuzenstappen die de gewezen middenvelder van Standard in het begin van zijn carrière zette, lijkt hij in Rusland te stagneren. De dreiging naar voor is weg, de diepgang ook, in veel gevallen zoekt hij de oplossing achteruit, in balbezit. Hij blijft, om allerlei redenen, onmisbaar in de ploeg, fysiek, technisch, tactische discipline, maar in het spel moet het anders. En daar lijkt alleen een transfer naar een topcompetitie met een hogere handelingssnelheid te kunnen helpen. Wie weet in januari, anders na volgende zomer.

Verder bracht de zege tegen de Bosniërs - die hun laatste troefkaarten op tafel moesten leggen en verrassend afwachtend speelden - vooral de bevestiging van het verleden. Op de doelman kan je rekenen, die trekt je wel over de streep. Vermaelen is, indien fit, de beste bijter in het centrum. De rechterflank draait, met De Bruyne die voor diepgang zorgt, en Alderweireld die geregeld steunt. De linkerflank is anders, speelt meer afwachtend, een beetje afhankelijk van wat door het hoofd van Hazard spookt. Nog te vaak uit stilstand, en soms iets te laag de acties makend. De strafschop die hij afdwong bewijst het, in die zone moet Hazard flitsen. Ook voor hem gold: te vaak koos hij voor de makkelijke weg, de actie achteruit, weg van doel. Spelen op balbezit, waardoor het tempo laag bleef.

Twee problemen blijven: Lukaku in de combinatie (verdienstelijk, er is beterschap, maar tegen een gegroepeerde verdediging blijft hij het moeilijk hebben). Origi viel goed in, maar anderzijds, de bezoekers moesten dan wel wat meer riskeren, open spelen. Maar hij groeit, de nieuwe aanwinst van Liverpool.

Blijft ook: het dilemma Fellaini, op dit moment nog de man zonder veel ritme, vanwege quasi heel augustus geschorst. Topschutter in deze voorronde, op basis van een aantal kwaliteiten komt hij straks ook wel weer bij United in de ploeg. Maar in de combinatie heb je er weinig aan. Witsel-Nainggolan-Fellaini, het blijft, als je moet 'voetballen' of tempo maken eentje te veel van hetzelfde, zelfs al hebben De Bruyne en Hazard de vrijheid om naar binnen te knijpen en daar hun ding te doen. Zo scoorde ook De Bruyne, vanuit een centrale rol. Misschien zondag eens variëren, met Witsel-Fellaini-De Bruyne centraal en diepgang op rechts? Het zou interessant zijn, ook de wisselwerking, van nabij, tussen De Bruyne en Hazard...

Maar uiteindelijk kloegen de fans gisteren niet. Het werd 3-1 en het was feest, straks tegen Israël, op de slotspeeldag in deze groep, ongetwijfeld nog een keer. Maar echt boeien.. Het was wat saai, een paar individuele bevliegingen, en klasse die uiteindelijk toch bovendrijft. Genoeg om het verschil te maken. Een voldoende, niet meer.

Het kan dat het inherent is aan de kwalificaties, de tegenstanders die zelf elk ritme uit de wedstrijd proberen te halen en Duivels die flitsen. Het kan dat het straks nog golft, zoals in Parijs in juni, tegen de gastheren van het EK. Op dat vlak moeten de oefenwedstrijden tegen zwaardere tegenstanders meer duidelijkheid geven. Wilmots zat er gisteren niet mee, je moet niet altijd 100 procent gas geven, maar soms ook eens met de kop spelen, zoals hij het noemde. En dat is tegen Bosnië-Herzegovina - met ruim 60 procent balbezit voor de Duivels, goed gelukt.

Witsel terug op zes, en niet langer op acht zoals de voorbije wedstrijden, in een verbindende rol tussen verdedigend en aanvallend compartiment. Dat was een beetje de surprise van de chef, gisteren tegen Bosnië-Herzegovina. Om Panjic aan banden te leggen - dat had Nainggolan ook wel gekund, omdat het volgens de speler zelf én de bondscoach de beste plaats is van de Luikenaar, maar ook om hem 'aan een transfer naar een grote club te helpen.' Zo duidelijk stelde Wilmots het achteraf, op de babbel met de pers. Klare taal, de nationale ploeg als vitrine.Hij heeft het nodig, Witsel, want na de reuzenstappen die de gewezen middenvelder van Standard in het begin van zijn carrière zette, lijkt hij in Rusland te stagneren. De dreiging naar voor is weg, de diepgang ook, in veel gevallen zoekt hij de oplossing achteruit, in balbezit. Hij blijft, om allerlei redenen, onmisbaar in de ploeg, fysiek, technisch, tactische discipline, maar in het spel moet het anders. En daar lijkt alleen een transfer naar een topcompetitie met een hogere handelingssnelheid te kunnen helpen. Wie weet in januari, anders na volgende zomer.Verder bracht de zege tegen de Bosniërs - die hun laatste troefkaarten op tafel moesten leggen en verrassend afwachtend speelden - vooral de bevestiging van het verleden. Op de doelman kan je rekenen, die trekt je wel over de streep. Vermaelen is, indien fit, de beste bijter in het centrum. De rechterflank draait, met De Bruyne die voor diepgang zorgt, en Alderweireld die geregeld steunt. De linkerflank is anders, speelt meer afwachtend, een beetje afhankelijk van wat door het hoofd van Hazard spookt. Nog te vaak uit stilstand, en soms iets te laag de acties makend. De strafschop die hij afdwong bewijst het, in die zone moet Hazard flitsen. Ook voor hem gold: te vaak koos hij voor de makkelijke weg, de actie achteruit, weg van doel. Spelen op balbezit, waardoor het tempo laag bleef. Twee problemen blijven: Lukaku in de combinatie (verdienstelijk, er is beterschap, maar tegen een gegroepeerde verdediging blijft hij het moeilijk hebben). Origi viel goed in, maar anderzijds, de bezoekers moesten dan wel wat meer riskeren, open spelen. Maar hij groeit, de nieuwe aanwinst van Liverpool. Blijft ook: het dilemma Fellaini, op dit moment nog de man zonder veel ritme, vanwege quasi heel augustus geschorst. Topschutter in deze voorronde, op basis van een aantal kwaliteiten komt hij straks ook wel weer bij United in de ploeg. Maar in de combinatie heb je er weinig aan. Witsel-Nainggolan-Fellaini, het blijft, als je moet 'voetballen' of tempo maken eentje te veel van hetzelfde, zelfs al hebben De Bruyne en Hazard de vrijheid om naar binnen te knijpen en daar hun ding te doen. Zo scoorde ook De Bruyne, vanuit een centrale rol. Misschien zondag eens variëren, met Witsel-Fellaini-De Bruyne centraal en diepgang op rechts? Het zou interessant zijn, ook de wisselwerking, van nabij, tussen De Bruyne en Hazard...Maar uiteindelijk kloegen de fans gisteren niet. Het werd 3-1 en het was feest, straks tegen Israël, op de slotspeeldag in deze groep, ongetwijfeld nog een keer. Maar echt boeien.. Het was wat saai, een paar individuele bevliegingen, en klasse die uiteindelijk toch bovendrijft. Genoeg om het verschil te maken. Een voldoende, niet meer.Het kan dat het inherent is aan de kwalificaties, de tegenstanders die zelf elk ritme uit de wedstrijd proberen te halen en Duivels die flitsen. Het kan dat het straks nog golft, zoals in Parijs in juni, tegen de gastheren van het EK. Op dat vlak moeten de oefenwedstrijden tegen zwaardere tegenstanders meer duidelijkheid geven. Wilmots zat er gisteren niet mee, je moet niet altijd 100 procent gas geven, maar soms ook eens met de kop spelen, zoals hij het noemde. En dat is tegen Bosnië-Herzegovina - met ruim 60 procent balbezit voor de Duivels, goed gelukt.