Op een boogscheut van het hoofdkwartier van de Pro League ligt de wijk Versailles, Neder-Over-Heembeek, Brussel. Een wijk waar vele families in sombere appartementen dicht op elkaar leven, waar het gemiddeld inkomen bescheiden is en de jeugdwerkloosheid hoog.

Versailles bevindt zich in de keiharde grootstedelijke werkelijkheid, ver weg het Belgisch profvoetbal, de glamour en de glitter van grootverdieners. In Versailles loert kleine en grote criminaliteit om de hoek. De kans om af te glijden is groot.

Oussama (39) en Yvan (35) brengen alles in gereedheid op een aftands kunstgrasveldje om de derde dag van het Brussels Hello Summer Festival in goede banen te leiden. Beiden zijn voetbalgek en verliefd op hun wijk. Yvan, Brusselaar van Iraanse afkomst en voormalig straatvoetballer, werkt halftijds voor de Brusselse tak van de KBVB. Daarnaast vertegenwoordigt hij een Belgisch sportmerk.

Het levensverhaal van Oussama leest als een gitzwarte roman. Hij groeit op in Neder, voetbalt de hele dag, tot hij rijp is om verkeerde keuzes te maken. De hyperactieve jongeling raakt in een mum van tijd verstrikt in het zware banditisme. Hij wordt veroordeeld, zit zijn straf uit, komt tot inkeer. Vandaag staat hij elke dag paraat ten dienste van de gemeenschap, om de verloren tijd goed te maken. Samen met een klein team vrijwilligers houdt hij talloze kinderen van de straat door hen structuur te bieden via voetbal en huiswerkklassen. Hij ondersteunt meisjes en jongens als trainer, pedagoog, psycholoog, grote broer, surrogaatvader en ervaringsdeskundige.

De jonge voetballende meisjes, zowel de allerkleinsten als de jonge dames, respecteren Yvan en Oussama zoals ze naar hun vaders en broers kijken. 'Oussama is mijn held, mijn grote broer. Hij is streng, maar rechtvaardig. Hij leert ons zoveel', zegt de zeventienjarige Sherazade ernstig. De 'ons' slaat op haar vriendinnen, met wie ze een voetbalploegje vormt. Meisjes die hechter zijn dan een bloedband. De ene verloor haar beide ouders op één maand tijd. Ze zorgt vandaag voor haar kleinere broers en zussen. Ze is zeventien. De ouders van de andere vriendin werken dag en nacht in een Aziatisch restaurant in de binnenstad. Ze is op zichzelf aangewezen.

Hello Summer is het kruispunt van cultuur en sport. Ook de talentvolle jonge rappers, filmmakers en musici uit de Brusselse wijken krijgen een forum, vrije podia waar ze samen met de sporters genieten van elkaars talenten.

Sport en cultuur zijn de redding van de samenlevingsproblemen in onze grootsteden. Niet het ene of het andere. Beide. Dat heeft Brussel, mijn stad, begrepen. De weg is nog lang.

Wil u zelf uw onderbouwde mening over een bepaald onderwerp ventileren, contacteer ons dan op sportmagazine@roularta.be.

Op een boogscheut van het hoofdkwartier van de Pro League ligt de wijk Versailles, Neder-Over-Heembeek, Brussel. Een wijk waar vele families in sombere appartementen dicht op elkaar leven, waar het gemiddeld inkomen bescheiden is en de jeugdwerkloosheid hoog. Versailles bevindt zich in de keiharde grootstedelijke werkelijkheid, ver weg het Belgisch profvoetbal, de glamour en de glitter van grootverdieners. In Versailles loert kleine en grote criminaliteit om de hoek. De kans om af te glijden is groot. Oussama (39) en Yvan (35) brengen alles in gereedheid op een aftands kunstgrasveldje om de derde dag van het Brussels Hello Summer Festival in goede banen te leiden. Beiden zijn voetbalgek en verliefd op hun wijk. Yvan, Brusselaar van Iraanse afkomst en voormalig straatvoetballer, werkt halftijds voor de Brusselse tak van de KBVB. Daarnaast vertegenwoordigt hij een Belgisch sportmerk. Het levensverhaal van Oussama leest als een gitzwarte roman. Hij groeit op in Neder, voetbalt de hele dag, tot hij rijp is om verkeerde keuzes te maken. De hyperactieve jongeling raakt in een mum van tijd verstrikt in het zware banditisme. Hij wordt veroordeeld, zit zijn straf uit, komt tot inkeer. Vandaag staat hij elke dag paraat ten dienste van de gemeenschap, om de verloren tijd goed te maken. Samen met een klein team vrijwilligers houdt hij talloze kinderen van de straat door hen structuur te bieden via voetbal en huiswerkklassen. Hij ondersteunt meisjes en jongens als trainer, pedagoog, psycholoog, grote broer, surrogaatvader en ervaringsdeskundige. De jonge voetballende meisjes, zowel de allerkleinsten als de jonge dames, respecteren Yvan en Oussama zoals ze naar hun vaders en broers kijken. 'Oussama is mijn held, mijn grote broer. Hij is streng, maar rechtvaardig. Hij leert ons zoveel', zegt de zeventienjarige Sherazade ernstig. De 'ons' slaat op haar vriendinnen, met wie ze een voetbalploegje vormt. Meisjes die hechter zijn dan een bloedband. De ene verloor haar beide ouders op één maand tijd. Ze zorgt vandaag voor haar kleinere broers en zussen. Ze is zeventien. De ouders van de andere vriendin werken dag en nacht in een Aziatisch restaurant in de binnenstad. Ze is op zichzelf aangewezen. Hello Summer is het kruispunt van cultuur en sport. Ook de talentvolle jonge rappers, filmmakers en musici uit de Brusselse wijken krijgen een forum, vrije podia waar ze samen met de sporters genieten van elkaars talenten. Sport en cultuur zijn de redding van de samenlevingsproblemen in onze grootsteden. Niet het ene of het andere. Beide. Dat heeft Brussel, mijn stad, begrepen. De weg is nog lang.